Napar
Liść borówki brusznicy to krajowy odpowiednik mącznicy lekarskiej — zawiera arbutynę, która w organizmie rozkłada się do hydrochinonu i działa odkażająco na drogi moczowe, oraz garbniki, które hamują przyleganie bakterii do nabłonka pęcherza. Napar przeznaczony jest do kuracji przy nawracających, przewlekłych zapaleniach pęcherza i przy skłonności do bakteriurii, a nie do gaszenia ostrego, gorączkowego rzutu infekcji. Do brusznicy dołożono liść brzozy (silne, bezpieczne działanie moczopędne, przepłukiwanie dróg moczowych) i ziele nawłoci (działanie przeciwzapalne i przeciwbakteryjne w nerkach). Arbutyna działa najsilniej w moczu o odczynie zasadowym, dlatego sposób picia jest tu równie ważny jak sam skład.
Dorośli: 1 szklanka (250 ml) naparu 3 razy dziennie między posiłkami, przez 7–10 dni. Kurację można powtórzyć po 2–3 tygodniach przerwy, ale nie prowadzić jej dłużej niż 4 razy w roku i nie dłużej niż 1 tydzień bez przerwy przy pełnych dawkach — ograniczenie wynika z zawartości hydrochinonu. Profilaktycznie przy nawrotach: 1 szklanka dziennie wieczorem przez 10 dni w miesiącu. Dzieci powyżej 12 lat: pół szklanki 2 razy dziennie, maksymalnie 5 dni. Poniżej 12 lat preparatów arbutynowych nie stosować.
Suchą mieszankę trzymaj w szczelnym słoiku z ciemnego szkła lub w blaszanej puszce, w temperaturze pokojowej, z dala od światła i pary z gotowania. Wilgoć jest tu głównym wrogiem — zawilgocony liść brusznicy pleśnieje i traci arbutynę, a nawłoć wietrzeje i przestaje pachnieć. Surowiec, który zbrylił się w słoiku albo pachnie stęchlizną, nadaje się wyłącznie do wyrzucenia.
sucha mieszanka: 12 miesięcy; gotowy napar: wypić tego samego dnia
Najczęstszy błąd to parzenie bez przykrycia i zbyt krótko — arbutyna wypłukuje się z liścia dopiero po kilkunastu minutach. Drugi błąd to kwaszenie naparu cytryną: to najprostszy sposób, żeby całą kurację zmarnować, bo w kwaśnym moczu arbutyna nie uwalnia hydrochinonu. Jeżeli napar jest bardzo ściągający i drapie w gardło, przelej go przez sitko z gazą i skróć parzenie do 10 minut — straci trochę garbników, ale arbutyna zostaje. Liść brusznicy można zastąpić liściem mącznicy lekarskiej w tej samej ilości (jest silniejszy, ale bardziej drażni żołądek) albo liściem borówki czarnej (słabszy, za to lepiej tolerowany). Nawłoć można zastąpić zielem skrzypu polnego, jeśli głównym celem jest przepłukiwanie. Znak, że mieszanka jest dobrej jakości: liść brusznicy jest sztywny, skórzasty, ciemnozielony z wierzchu i jaśniejszy od spodu, z podwiniętym brzegiem — pożółkły i kruszący się w palcach oznacza stary surowiec.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.