Napar z liścia brzozy odwadniający

Napar

Liść brzozy zwiększa objętość moczu nawet kilkukrotnie, nie drażniąc przy tym miąższu nerek — to jeden z niewielu surowców moczopędnych, które można stosować względnie długo. Odpowiadają za to flawonoidy (hiperozyd, kwercytryna, mirycetyna) oraz saponiny i olejek eteryczny. Napar podaje się przy skłonności do obrzęków, zatrzymywaniu wody, w kuracjach oczyszczających, przy piasku w nerkach i przy nawracających zakażeniach dróg moczowych. Flawonoidy brzozy słabo przechodzą do wody, dlatego w polskim zielarstwie utrwaliła się praktyka dodawania do naparu szczypty sody oczyszczonej — alkalizacja wody kilkakrotnie zwiększa wydajność wyciągu. Bez tego zabiegu napar jest znacznie słabszy.

Metryczka

Typ: Napar
Kategoria: Drogi moczowe
Trudność: łatwy
Czas przygotowania: 25 minut
Wydajność: 1 porcja naparu (ok. 240 ml)
Sezon: maj–czerwiec (zbiór młodych, lepkich liści zaraz po rozwinięciu, w suchy dzień; suszyć rozłożone cienką warstwą w cieniu i przewiewie, w temperaturze do 40 °C)

Składniki

2 łyżki (ok. 4 g) suszonego, rozdrobnionego liścia brzozy brodawkowatej
250 ml wrzącej wody (jedna szklanka)
szczypta sody oczyszczonej (ok. 0,2 g, czyli mniej więcej 1/16 płaskiej łyżeczki)

Przygotowanie

Suszone liście pokrusz w dłoniach na kawałki wielkości ok. 5 mm — cały liść oddaje flawonoidy powoli.
Wsyp surowiec do kubka lub dzbanka z pokrywką i dodaj szczyptę sody oczyszczonej.
Zalej 250 ml wody świeżo zagotowanej (ok. 95 °C) i od razu zamieszaj, aby soda się rozpuściła.
Przykryj i parz 20 minut; napar zrobi się wyraźnie ciemniejszy, oliwkowozłoty — to znak, że flawonoidy przeszły do roztworu.
Przecedź przez gęste sitko, dociskając liście łyżką.
Pij ciepły lub letni; nie przekraczaj podanej ilości sody — większa dawka daje mydlany posmak i podrażnia żołądek.
Do każdej porcji naparu wypij dodatkowo szklankę czystej wody — bez tego kuracja odwadniająca tylko zagęszcza mocz.

Dawkowanie

Dorośli: 1 szklanka naparu 2–3 razy dziennie, między posiłkami; ostatnią porcję wypij najpóźniej o 17:00. Przez cały czas kuracji utrzymuj podaż płynów na poziomie co najmniej 2 litrów dziennie. Kuracja odwadniająca i przepłukująca: 2–4 tygodnie, następnie 2 tygodnie przerwy. Przy nawracających infekcjach dróg moczowych można pić przez 4–6 tygodni, ale nie dłużej bez konsultacji. Dzieci powyżej 12 lat: pół szklanki 1–2 razy dziennie, maksymalnie 7 dni i po konsultacji z lekarzem; dzieciom młodszym nie podawać.

Przechowywanie

Gotowy napar trzymaj przykryty w lodówce; z sodą utlenia się szybciej niż zwykły napar, więc nie zostawiaj go na drugi dzień w cieple. Suszone liście przechowuj w szczelnym słoju z ciemnego szkła lub w puszce, w suchym miejscu — liść brzozy jest cienki i łamliwy, przy wilgoci błyskawicznie chłonie wodę, brunatnieje i traci działanie. Nie trzymaj w papierowych torebkach w kuchni, gdzie para osiada na wszystkim.

Trwałość

napar zużyć w ciągu 24 godzin (w lodówce); suszony liść zachowuje wartość 12 miesięcy

Wskazówki

Najczęstszy błąd to pominięcie sody i krótkie, pięciominutowe parzenie — taki napar jest bladożółty i praktycznie bezczynny. Drugi błąd to przedawkowanie sody: pół łyżeczki zamiast szczypty daje ług, nie napar. Zbieraj liście młode, jasnozielone, jeszcze lepkie od żywicznej wydzieliny, w maju — starsze, ciemne i skórzaste liście z lipca mają wyraźnie mniej flawonoidów. Suszyć trzeba szybko i cienką warstwą, bo liść lepki od żywicy skleja się i czernieje. Brzozę brodawkowatą można zastąpić brzozą omszoną — obie są w lecznictwie równoważne. Dla wzmocnienia działania dodaj do porcji łyżeczkę ziela skrzypu polnego lub nawłoci. Że napar działa, poznasz po wyraźnie większej objętości i jaśniejszej barwie moczu przy tej samej ilości płynów oraz po ustępowaniu porannej opuchlizny powiek i kostek — zwykle po 2–3 dniach.

Przeciwwskazania

Nie stosować przy obrzękach spowodowanych niewydolnością serca lub niewydolnością nerek — w tych stanach o leczeniu moczopędnym decyduje wyłącznie lekarz, a samodzielne przepłukiwanie może być groźne. Przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią. Ostrożnie u osób przyjmujących leki moczopędne, glikozydy nasercowe i lit (ryzyko odwodnienia i zaburzeń elektrolitowych). Wersji z sodą nie stosować u osób na diecie niskosodowej, z nadciśnieniem źle kontrolowanym oraz przy chorobie wrzodowej — wtedy przygotuj napar bez sody, wydłużając parzenie do 30 minut. Możliwe reakcje alergiczne u osób uczulonych na pyłek brzozy (uwaga: alergia na pyłek nie zawsze oznacza reakcję na liść, ale pierwszą porcję wypij ostrożnie). Nie zbierać liści z drzew rosnących przy ruchliwych drogach — brzoza kumuluje metale ciężkie.

Użyte zioła

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.