Napar
Suszony owoc maliny (Rubi idaei fructus) to najłagodniejszy z krajowych surowców napotnych — dlatego od pokoleń podaje się go dzieciom, u których lipa i bez czarny bywają za mocne. Kwasy organiczne (jabłkowy, cytrynowy, salicylowy w śladowych ilościach), antocyjany i pektyny działają przeciwgorączkowo, lekko przeciwzapalnie i uzupełniają płyny wraz z cukrami prostymi, które w gorączce są potrzebne. W przeciwieństwie do soku malinowego z cukrem, napar z suszu nie obciąża żołądka i można go pić przez cały dzień. Owoc trzeba suszyć szybko i w niskiej temperaturze, bo źle wysuszony fermentuje.
Dorośli: 1 szklanka gorącego naparu 3 razy dziennie w gorączce, ostatnia porcja przed snem, przez 3–5 dni. Jako napój nawadniający i uzupełniający witaminę C można pić do 3–4 szklanek dziennie bez ograniczenia czasowego. Dzieci: 1–3 lata — 50–100 ml letniego naparu 2 razy dziennie (to jeden z niewielu surowców napotnych dopuszczalnych w tym wieku, ale bez rozgrzewania pod kołdrą); 4–7 lat — 125 ml 2–3 razy dziennie; 8–12 lat — 200 ml 3 razy dziennie. Podawaj ciepły, nie wrzący. Napar nie zastępuje leku przeciwgorączkowego przy wysokiej gorączce, tylko go wspiera.
Suszone owoce trzymaj w szczelnym słoju, w suchym i chłodnym miejscu, bez dostępu światła. Malina jest surowcem cukrowym i mocno higroskopijnym — przy najmniejszej wilgoci sklei się w bryłę, sfermentuje i spleśnieje; dlatego raz na miesiąc przejrzyj słój i wysyp na dłoń kilka owoców, żeby sprawdzić, czy są kruche. Owoce lepkie lub miękkie dosusz w 40 °C przez godzinę i użyj w pierwszej kolejności. Naparu nie odgrzewaj — po kilku godzinach kwaśnieje.
napar zużyć w ciągu 12 godzin; suszone owoce maliny 12 miesięcy
Owoce suszy się w temperaturze 45–50 °C, rozłożone pojedynczą warstwą — w wyższej temperaturze cukry się karmelizują i owoc czernieje, w niższej susz nie zdąży odparować i sfermentuje. Dobry susz jest kruchy, ciemnoczerwony do bordowego, o wyraźnym malinowym zapachu; czarny i bezwonny nadaje się do wyrzucenia. Nie zalewaj malin wrzątkiem prosto z czajnika — gwałtowne wrzenie wytrąca pektyny i napar robi się mętny. Owoc maliny można zastąpić owocem jeżyny (słabiej napotnie, mocniej ściągająco) albo aronią (mocniejszy kolor, mniej kwasów). Napar wychodzi, gdy ma czysty rubinowy kolor i wyraźną kwasowość — blady i mdły oznacza, że susz jest stary albo że owoców nie rozgnieciono. Dla wzmocnienia działania napotnego dołóż do porcji łyżeczkę kwiatu lipy.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.