Napar
Serdecznik pospolity (Leonurus cardiaca) to podstawowy surowiec polskiego zielarstwa przy tzw. nerwicy serca — kołataniu, uczuciu ucisku i przyspieszonym tętnie, które pojawiają się na tle stresu, a nie choroby organicznej. Ziele zawiera alkaloidy (stachydrynę, leonurynę), irydoidy, flawonoidy i garbniki; działa uspokajająco silniej niż melisa, zwalnia i miarkuje czynność serca oraz łagodnie obniża ciśnienie tętnicze. W polskiej tradycji zielarskiej uchodzi za „walerianę serca” — z tą różnicą, że nie ma jej odurzającego zapachu i mniej usypia w ciągu dnia. Napar sprawdza się przy niepokoju z komponentem sercowo-naczyniowym, także w okresie okołomenopauzalnym, gdy kołataniu towarzyszą uderzenia gorąca.
Dorośli: pół szklanki (ok. 100–125 ml) naparu 2–3 razy dziennie, między posiłkami; ostatnia porcja wieczorem. Przy nerwicy serca kurację prowadzi się regularnie przez 3–4 tygodnie — działanie narasta stopniowo, po pierwszej filiżance efekt jest niewielki. Po kuracji zrób 1–2 tygodnie przerwy. Doraźnie, przy napadowym kołataniu na tle stresu: 1 filiżanka naparu, powoli. Dzieci — nie stosować (brak danych o bezpieczeństwie i dawkowaniu wiekowym).
Suszone ziele trzymaj w szczelnym słoju z ciemnego szkła lub w puszce, w suchym i chłodnym miejscu bez dostępu światła. Serdecznik zawiera dużo garbników — źle przechowywany, przy wilgoci, brunatnieje i pleśnieje, a napar z takiego surowca ma stęchły posmak i traci działanie. Właściwie wysuszone ziele jest kruche, szarozielone, o gorzkim smaku po roztarciu. Napar przechowywany dłużej niż dobę wytrąca osad garbnikowy i staje się ostro cierpki.
napar — do 12 godzin (w lodówce do 24 godzin); susz — 12 miesięcy
Serdecznik jest wybitnie gorzki — to nie jest wada surowca, tylko jego cecha, i właśnie po tej goryczy poznasz, że susz jest dobrej jakości. Bezsmakowe ziele oznacza surowiec stary lub zebrany po przekwitnięciu. Zbieraj wyłącznie szczyty pędów o długości 30–40 cm, w pełni kwitnienia; grube, zdrewniałe łodygi odrzuć — dają objętość, a nie substancje czynne. Nie myl serdecznika pospolitego (Leonurus cardiaca) z podobnymi jasnotowatymi rosnącymi na tych samych ruderalnych siedliskach — serdecznik ma charakterystyczne dłoniasto wcinane, 3–5-klapowe liście dolne i drobne różowe kwiaty w nibyokółkach z kłującymi kielichami. Aby zbić gorycz bez utraty działania, zmieszaj serdecznik pół na pół z melisą albo dodaj kwiat lipy. Jeśli kołatanie ustępuje, ale pojawia się senność i spadek ciśnienia, zmniejsz dawkę do 100 ml dwa razy dziennie. Nie pij naparu „na zapas” cały dzień z termosu — utleniony i przetrzymany traci flawonoidy, a zyskuje ostrą cierpkość.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.