Napar z ziela nawłoci na zapalenie pęcherza

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Drogi moczowe
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 20 minut
• Wydajność: 1 porcja naparu (ok. 240 ml)
• Sezon: lipiec–wrzesień (zbiór szczytowych, kwitnących pędów w słoneczny dzień po obeschnięciu rosy; suszyć w cieniu i przewiewie, w temperaturze do 40 °C, rozłożone cienką warstwą)

Składniki

• 2 łyżki (ok. 3–4 g) suszonego, rozdrobnionego ziela nawłoci pospolitej
• 250 ml wrzącej wody (jedna szklanka)

Przygotowanie

1. Ziele nawłoci pokrusz na frakcję ok. 3–5 mm — całe łodygi z kwiatostanem oddają wyciąg wolno i nierówno.
2. Wsyp surowiec do kubka lub dzbanka z pokrywką.
3. Zalej 250 ml wody świeżo zagotowanej (ok. 95 °C).
4. Przykryj i parz 15 minut — przykrycie zatrzymuje olejki eteryczne odpowiadające za działanie rozkurczowe.
5. Przecedź przez gęste sitko; drobne włoski z kwiatostanu drażnią gardło, więc nie pomijaj cedzenia.
6. Pij ciepły, małymi łykami. Do każdej porcji dopij szklankę czystej wody — bez zwiększonej podaży płynów nawłoć nie przepłucze pęcherza.

Dawkowanie

Dorośli: 1 szklanka naparu 3 razy dziennie, między posiłkami; ostatnią porcję wypij najpóźniej o 17:00, żeby nie budzić się w nocy. W ostrej fazie pij przez 7–10 dni, jednocześnie zwiększając podaż płynów do 2–2,5 litra na dobę. Profilaktycznie, przy skłonności do nawrotów: 1 szklanka dziennie przez 2–3 tygodnie, potem 2 tygodnie przerwy. Nie stosować ciągle dłużej niż 6 tygodni. Dzieci powyżej 12 lat: pół szklanki 2 razy dziennie, maksymalnie 7 dni i po konsultacji z lekarzem; dzieciom młodszym nie podawać.

Przechowywanie

Napar przechowuj przykryty w lodówce i przed piciem podgrzej do ciepła — w cieple pokojowym w kilka godzin zaczyna fermentować. Suszone ziele trzymaj w szczelnym, ciemnym słoju, w suchym miejscu; światło rozkłada flawonoidy (surowiec siwieje i traci żółty odcień kwiatostanu), a wilgoć powoduje pleśnienie. Surowca zbrylonego lub o stęchłym zapachu nie używaj.

Trwałość

napar zużyć w ciągu 24 godzin (w lodówce); suszone ziele zachowuje wartość 12–18 miesięcy

Wskazówki

Najczęstszy błąd to picie nawłoci bez zwiększenia ilości wypijanej wody — surowiec moczopędny w warunkach niedoboru płynów zagęszcza mocz zamiast go rozcieńczać i pieczenie może się nasilić. Drugi błąd to zbieranie nawłoci już z puchem nasiennym: surowiec ma wtedy mało flawonoidów, a puch sprawia, że napar trzeba cedzić dwa razy. Zbieraj górne 20–30 cm pędu na początku kwitnienia, gdy kwiatostan jest jeszcze pełny i intensywnie żółty. Nawłoć pospolitą można w tym przepisie zastąpić nawłocią kanadyjską lub olbrzymią — obie są u nas pospolite jako gatunki inwazyjne, mają zbliżony profil i można je zbierać bez ograniczeń. Dla wzmocnienia działania odkażającego dodaj do porcji 1 łyżeczkę liścia brzozy, a przy silnym parciu — łyżeczkę ziela skrzypu. Że napar działa, poznasz po zmniejszeniu pieczenia przy oddawaniu moczu i rzadszym, mniej gwałtownym parciu — zwykle w ciągu 2–3 dni.

Przeciwwskazania

Użyte zioła