Hydrolat z oczaru wirginijskiego

Metryczka

• Typ: Hydrolat
• Kategoria: Skóra i włosy
• Trudność: średni
• Czas przygotowania: 24 godziny namaczania + 2 godziny destylacji + 7 dni odstania
• Wydajność: ok. 700–800 ml hydrolatu (ok. 850 ml po dodaniu alkoholu)
• Sezon: październik–marzec (zbiór kory i młodych gałązek w okresie bezlistnym); liść — czerwiec–sierpień

Składniki

• 200 g świeżych, młodych gałązek i kory oczaru wirginijskiego (lub 100 g suszonej kory, Hamamelidis cortex)
• 50 g suszonego liścia oczaru (Hamamelidis folium) — opcjonalnie, wzmacnia nutę ziołową
• 2,5 l wody destylowanej
• 10–15 ml alkoholu 96% na 100 ml gotowego hydrolatu (konserwant, wersja klasyczna after-shave)
• lód do chłodzenia chłodnicy (ok. 2 kg)

Przygotowanie

1. Pozyskaj surowiec: młode, jednoroczne gałązki o średnicy do 1 cm ścinaj późną jesienią lub wczesną wiosną, gdy roślina jest bezlistna i zawartość garbników w korze jest najwyższa.
2. Potnij gałązki na kawałki 1–2 cm i rozbij je lekko tłuczkiem — rozerwane włókna oddają destylatowi znacznie więcej lotnych składników niż gałązki cięte gładko.
3. Zalej rozdrobniony surowiec 1 l wody destylowanej i pozostaw na 12–24 godziny w chłodnym miejscu. Ten wstępny namok zmiękcza korę i jest w oczarze konieczny — sucha kora destylowana od razu oddaje bardzo mało.
4. Przełóż namoczony surowiec razem z wodą namokową do alembiku lub garnka destylacyjnego, dolej resztę wody do łącznie 2,5 l. Oczar destyluje się w wodzie (destylacja bezpośrednia), inaczej niż lawendę — kora nie ma czego oddać samej parze.
5. Doprowadź do wrzenia, potem zredukuj ogrzewanie do lekkiego, spokojnego bulgotu. Destylat powinien skapywać w tempie 1–2 krople na sekundę.
6. Odbieraj destylat przez ok. 90 minut. Zbierz maksymalnie 700–800 ml — po tej ilości wychodzi już praktycznie czysta woda.
7. Odcedź gotowy destylat przez jałową gazę, żeby wyłapać ewentualne drobiny surowca porwane przez parę.
8. Zmierz pH: prawidłowy hydrolat oczarowy ma pH 4,0–5,0. Jest to hydrolat naturalnie kwaśny — nie koryguj go w górę.
9. Zakonserwuj: na każde 100 ml destylatu dodaj 10–15 ml alkoholu 96% i wymieszaj. Stężenie alkoholu w gotowym produkcie wyniesie ok. 10–13% — to klasyczna receptura wody oczarowej. Wersję bez alkoholu (dla cery suchej i wrażliwej) pomiń, ale trzymaj wyłącznie w lodówce i zużyj w 4 tygodnie.
10. Rozlej do wyparzonych ciemnych butelek z atomizerem, napełnij po szyjkę, opisz datą. Odstaw na 7 dni przed pierwszym użyciem.

Dawkowanie

Wyłącznie zewnętrznie. Cera tłusta i trądzikowa: przetrzeć twarz płatkiem nasączonym hydrolatem 1–2 razy dziennie po umyciu, przed kremem. Nie stosować częściej niż 2 razy dziennie — garbniki przy nadużywaniu przesuszają skórę i uruchamiają nadprodukcję sebum. Cera naczynkowa: zimny kompres z gazy, 10 minut, 1 raz dziennie. After-shave: spryskać skórę bezpośrednio po goleniu, nie wcierać. Przetłuszczająca się skóra głowy: wetrzeć 20–30 ml w skórę głowy po umyciu, nie spłukiwać, 2–3 razy w tygodniu. Żylaki i zmęczone nogi: okłady z gazy nasączonej hydrolatem, 15–20 minut, wieczorem. Hemoroidy: przemywanie okolicy odbytu po wypróżnieniu, hydrolatem rozcieńczonym 1:1 przegotowaną wodą. Kuracja twarzowa ciągła: maksymalnie 4–6 tygodni, potem 2 tygodnie przerwy. Nie pić.

Przechowywanie

Ciemna butelka szklana, temperatura poniżej 20 °C, z dala od światła. Wersję z alkoholem można trzymać w łazience; wersję bez alkoholu wyłącznie w lodówce. Hydrolat z oczaru dzięki niskiemu pH i garbnikom psuje się wolniej niż inne, ale nadal jest wodą — zmętnienie, osad w postaci kłaczków lub zapach kwaśnej stęchlizny oznaczają skażenie i produkt do wylania. Nie przelewaj z powrotem do butelki tego, co wylałeś na płatek. Butelka źle zakręcona lub trzymana w cieple traci nutę ściągającą już po 2–3 miesiącach.

Trwałość

12 miesięcy w wersji z alkoholem; 4–6 tygodni w wersji bezalkoholowej, w lodówce

Wskazówki

Największa pułapka: oczar to jedyny popularny hydrolat, którego nie robi się na sucho i nie destyluje wyłącznie parą — bez wcześniejszego 12–24-godzinnego namoku dostaniesz prawie czystą wodę. Świeży surowiec daje wyraźnie lepszy destylat niż suszony; jeśli masz tylko suchą korę z apteki, zwiększ czas namoku do pełnych 24 godzin i dodaj liść. Nie próbuj zastępować destylacji naparem z kory — napar to ciemny, garbnikowy wywar, który plami skórę i tkaniny, ma zupełnie inny profil i szybko pleśnieje. Nie destyluj dłużej, licząc na 'więcej produktu': hydrolat po 800 ml jest już rozcieńczony i cała partia szybciej się zepsuje. Alkohol dodawaj do wystudzonego destylatu, nie do gorącego. Jak poznać, że wyszło: klarowny, bezbarwny lub słomkowy płyn o suchym, drzewno-korowym, lekko dymnym zapachu; na skórze daje natychmiastowe uczucie ściągnięcia. Jeśli po nałożeniu nic nie czujesz, destylat jest za słaby — przedestyluj ponownie z mniejszą ilością wody.

Przeciwwskazania

Użyte zioła