Nalewka czosnkowa tybetańska na naczynia

Metryczka

• Typ: Nalewka
• Kategoria: Serce i krążenie
• Trudność: średni
• Czas przygotowania: 45 minut pracy + 10 dni maceracji + 3 dni klarowania
• Wydajność: ok. 180–200 ml wyciągu (wystarcza na jedną pełną 11-dniową kurację dla jednej osoby, z zapasem)
• Sezon: lipiec–sierpień (po zbiorze czosnku ozimego), ale kurację można przygotować z dobrego czosnku przez cały rok

Składniki

• 350 g świeżego czosnku pospolitego (ok. 6–8 dużych główek), obranego
• 200 ml spirytusu 95% (rektyfikowanego, spożywczego)
• mleko lub woda do popijania kropli (50–100 ml na dawkę)
• słoik 500 ml z ciemnego szkła lub słoik jasny owinięty folią aluminiową
• butelka z zakraplaczem (ciemne szkło, 100 ml)

Przygotowanie

1. Obierz 350 g czosnku. Odrzuć ząbki z zielonym kiełkiem w środku, przebarwione i wysuszone — psują smak i zawierają mniej allicyny.
2. Rozdrobnij czosnek w moździerzu ceramicznym lub drewnianym tłuczkiem na jednolitą papkę. NIE używaj miksera metalowego ani blendera — kontakt z metalem i nagrzanie unieczynniają allinazę.
3. Odstaw papkę na 10 minut w temperaturze pokojowej — w tym czasie alliina przekształca się w allicynę. Ten krok jest kluczowy i najczęściej pomijany.
4. Przełóż papkę do słoika, zalej 200 ml spirytusu 95%, zakręć szczelnie i wstrząśnij.
5. Odstaw słoik do lodówki (4–8 °C) na 10 dni, w całkowitej ciemności. Wstrząsaj raz dziennie. Niska temperatura maceracji jest częścią receptury — spowalnia rozkład ajoenów.
6. Po 10 dniach przecedź zawartość przez gęste płótno lniane, mocno wyciskając masę czosnkową. Otrzymasz gęstą, mętną, żółtawą ciecz.
7. Przelej wyciąg z powrotem do czystego, szczelnego słoika i odstaw do lodówki na kolejne 3 dni — to etap dojrzewania, po którym opada osad, a płyn klaruje się od góry.
8. Zlej klarowną część znad osadu do butelki z ciemnego szkła z zakraplaczem. Osad wyrzuć. Opisz butelkę datą — od tego dnia liczysz przydatność.
9. Rozpocznij kurację według schematu z pola dawkowanie, licząc krople dokładnie — nie na oko.

Dawkowanie

Kuracja trwa 11 dni i ma sztywny schemat kropli — podawanych 3 razy dziennie w 50–100 ml mleka lub wody, zawsze na 15–20 minut przed posiłkiem (śniadanie, obiad, kolacja). Faza narastająca: dzień 1 — 1, 2, 3 krople; dzień 2 — 4, 5, 6; dzień 3 — 7, 8, 9; dzień 4 — 10, 11, 12; dzień 5 — 13, 14, 15. Faza malejąca: dzień 6 — 15, 14, 13; dzień 7 — 12, 11, 10; dzień 8 — 9, 8, 7; dzień 9 — 6, 5, 4; dzień 10 — 3, 2, 1. Dzień 11 i ewentualne kolejne dni do wyczerpania preparatu: po 25 kropli 3 razy dziennie. Po zakończeniu kuracji obowiązkowa przerwa minimum 3 lata przed jej powtórzeniem — tak stanowi klasyczna receptura i nie ma podstaw, by kurację skracać ani powtarzać częściej. Wyłącznie dla dorosłych.

Przechowywanie

Przechowuj wyłącznie w lodówce (4–8 °C), w szczelnie zamkniętej butelce z ciemnego szkła. Ciepło i światło niszczą allicynę i ajoeny — butelka zostawiona na parapecie traci wartość w kilka tygodni. Butelka musi być szczelna, bo lotne związki siarkowe uciekają. Trzymaj z dala od żywności — jej zapach przechodzi na wszystko w lodówce. Preparat, który stracił ostry czosnkowy zapach, jest już bezwartościowy, nawet jeśli wygląda dobrze.

Trwałość

6 miesięcy w lodówce, w ciemnej butelce; po tym czasie ajoeny się rozkładają i preparat traci moc

Wskazówki

Najczęstszy błąd, który psuje całą kurację: zblendowanie czosnku w blenderze i natychmiastowe zalanie spirytusem. Metal i nagrzanie zabijają allinazę, a bez 10-minutowej przerwy nie powstanie allicyna — dostajesz wyciąg pachnący czosnkiem, ale ubogi w substancję czynną. Rozgniataj w moździerzu i odczekaj. Drugi błąd: maceracja w temperaturze pokojowej zamiast w lodówce — dostaniesz preparat o innym, słabszym profilu. Trzeci: dolewanie wody do spirytusu — receptura wymaga 95%, bo tylko tak mocny alkohol wyciąga ajoeny z gęstej papki. Krople licz zakraplaczem trzymanym pionowo; kropla z pipety trzymanej pod kątem jest o połowę mniejsza. Popijaj mlekiem, nie wodą, jeśli masz wrażliwy żołądek — tłuszcz mleka łagodzi drażnienie. Czosnkowy oddech i zapach potu w trakcie kuracji są nieuniknione; nie da się ich obejść i nie znaczą, że coś jest nie tak. Dobry wyciąg jest bursztynowo-żółty, gęstawy, o powalającym zapachu. Jeśli po 3 miesiącach w lodówce zapach jest już tylko delikatny, preparat stracił moc — zrób nowy.

Przeciwwskazania

Użyte zioła