Nalewka
Nalewka z korzenia pokrzywy to najwygodniejsza forma długiej kuracji przy łagodnym rozroście prostaty — a kuracja przy BPH z natury rzeczy jest długa, liczona w miesiącach. Alkohol wyciąga z korzenia lignany (sekoizolarycyrezynol), fitosterole i sterole, czyli dokładnie te frakcje, które wiążą globulinę SHBG i hamują 5-alfa-reduktazę oraz aromatazę; polisacharydy i lektyna UDA przechodzą do alkoholu gorzej niż do wody, dlatego stosujemy alkohol o umiarkowanej mocy 50–60%, który zachowuje część wyciągu wodnego. Wierzbownica drobnokwiatowa dokłada garbniki elagowe o działaniu przeciwzapalnym na gruczoł, a palma sabalowa uzupełnia pulę fitosteroli. Preparat wspomaga oddawanie moczu, zmniejsza parcie i nocne wstawanie; nie leczy nowotworu i nie zwalnia z kontroli urologicznej.
Przeznaczona dla dorosłych mężczyzn. Dawka: 30–40 kropli (ok. 1,5–2 ml) rozpuszczone w połowie szklanki wody, 2–3 razy dziennie, po posiłkach. Nigdy nie pij nalewki czystej. Kuracja: minimum 8–12 tygodni ciągłego stosowania — pierwsze efekty (słabsze parcie, mniej nocnych mikcji) pojawiają się zwykle po 4–8 tygodniach, pełny efekt po 3–6 miesiącach. Po 3 miesiącach zrób 2-tygodniową przerwę i kontynuuj kolejny cykl, jeśli jest taka potrzeba. Wieczorną dawkę przyjmij nie później niż 3 godziny przed snem. Przed rozpoczęciem kuracji i co 6–12 miesięcy w jej trakcie oznaczaj PSA i badaj się u urologa.
Przechowuj w szczelnie zamkniętej butelce z ciemnego szkła, w chłodnym miejscu, bez dostępu światła. Alkohol o mocy 55% skutecznie konserwuje preparat, ale światło rozkłada lignany i barwniki — nalewka trzymana na parapecie po pół roku traci wartość. Lekki osad na dnie po dłuższym staniu jest normalny. Zmętnienie z zawiesiną, kożuch albo octowy zapach oznaczają zakażenie — wtedy wylej. Nie przelewaj do plastiku. Trzymaj poza zasięgiem dzieci — to preparat wysokoprocentowy.
36 miesięcy w ciemnej butelce, w temperaturze pokojowej
Podstawowy błąd to użycie liścia zamiast korzenia — liść pokrzywy działa moczopędnie i remineralizująco, ale na gruczoł krokowy nie ma wpływu. Drugi błąd to zalanie korzenia spirytusem 95% bez rozcieńczenia: zbyt mocny alkohol denaturuje białka i zamyka tkankę, a nalewka wychodzi uboga. Trzeci to zbyt krótka maceracja — twardy, zdrewniały korzeń potrzebuje pełnych 4 tygodni, w przeciwieństwie do kwiatów, którym starczają 2. Korzeń wykopuj jesienią, po pierwszych przymrozkach (wrzesień–listopad) albo bardzo wczesną wiosną, przed ruszeniem wegetacji — wtedy roślina ma najwięcej lignanów w korzeniu. Myj szczotką pod bieżącą wodą, susz w 40–50 °C; dobrze wysuszony łamie się z trzaskiem. Gotowa nalewka ma barwę bursztynowo-brązową i ziemisty, lekko orzechowy zapach; jeśli jest blada i wodnista — surowiec był stary albo maceracja za krótka. Nalewkę można wzmocnić, dolewając na koniec 50 ml zagęszczonego wywaru z tego samego korzenia (przenosi polisacharydy), ale wtedy trwałość spada do 12 miesięcy.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.