Nalewka z kwiatu kasztanowca na obrzęk nóg

Metryczka

• Typ: Nalewka
• Kategoria: Serce i krążenie
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 30 minut + 4 tygodnie maceracji + 2 tygodnie dojrzewania
• Wydajność: ok. 450 ml gotowej nalewki
• Sezon: maj (zbiór kwiatu, w pełni kwitnienia); nasiona jako surowiec zastępczy — wrzesień–październik

Składniki

• 100 g świeżych kwiatów kasztanowca zwyczajnego, oberwanych z osi kwiatostanu (lub 50 g suszu)
• 500 ml wódki 40% lub spirytusu rozcieńczonego do 50%
• 1 łyżeczka miodu gryczanego (opcjonalnie, do wersji doustnej — łagodzi smak)
• słój o pojemności 1 l z zakrętką
• gaza i lejek do filtrowania
• ciemna butelka 500 ml z zakrętką

Przygotowanie

1. Zbierz kwiatostany kasztanowca w pełni kwitnienia (maj), w suchy dzień, po obeschnięciu rosy; wybieraj drzewa oddalone od ruchliwych dróg.
2. Oberwij same kwiaty z zielonej osi kwiatostanu — oś daje gorzki, ściągający posmak i nie wnosi escyny. Nie myj kwiatów, tylko przebierz i strzep owady.
3. Świeże kwiaty przewiędnij 6–8 godzin na sicie w cieniu i przewiewie, aby oddały część wody; dzięki temu nalewka nie rozcieńczy się poniżej 40%.
4. Włóż kwiaty luźno do słoja (nie ubijaj) i zalej wódką tak, aby przykryła surowiec na 2–3 cm — proporcja 1 część surowca na 5 części alkoholu.
5. Zakręć słój i odstaw w ciemne miejsce o temperaturze 18–22 °C na 4 tygodnie. Wstrząsaj co 2–3 dni.
6. Po 4 tygodniach zlej płyn znad surowca, a kwiaty odciśnij przez gazę — w odciśniętej frakcji jest najwięcej saponin.
7. Połączony macerat odstaw na 3 dni w chłodzie, po czym zdekantuj znad osadu lub przefiltruj przez podwójną gazę.
8. Do wersji doustnej wmieszaj łyżeczkę miodu i rozpuść go, mieszając; wersję do wcierania zostaw bez miodu.
9. Przelej do ciemnej butelki, opisz nazwą surowca, stężeniem alkoholu i datą zalania. Odstaw jeszcze na 2 tygodnie do dojrzenia przed pierwszym użyciem.

Dawkowanie

Zewnętrznie (główny sposób stosowania): 1–2 łyżki nalewki wetrzeć w nogi 2 razy dziennie, zawsze ruchem od kostek ku kolanom, po kąpieli lub prysznicu; przy pajączkach można rozcieńczyć 1:1 przegotowaną wodą. Kurację prowadzić przez 6–8 tygodni. Doustnie (tylko u dorosłych): 20–30 kropli na pół szklanki wody, 2 razy dziennie po jedzeniu, przez maksymalnie 4 tygodnie, następnie 2 tygodnie przerwy. Nie zwiększać dawki — escyna w większych ilościach drażni błonę śluzową żołądka.

Przechowywanie

Przechowywać w ciemnej butelce ze szczelną zakrętką, w temperaturze pokojowej, z dala od światła i źródeł ciepła. Światło rozkłada escynę i flawonoidy — nalewka trzymana na parapecie traci działanie w kilka miesięcy. Butelka niedokręcona traci alkohol, co obniża stężenie i grozi zepsuciem wyciągu.

Trwałość

24 miesiące w ciemnej butelce; po tym czasie flawonoidy się utleniają, a nalewka brunatnieje i traci moc

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zalanie świeżych, nieprzewiędniętych kwiatów pełnym wolumenem wódki 40% — woda z surowca obniża stężenie do ok. 30% i nalewka pleśnieje. Drugi błąd to wrzucanie całych kwiatostanów razem z osiami: nalewka wychodzi gorzka i mętna. Kwiat kasztanowca można zastąpić dojrzałymi, obranymi i pokrojonymi nasionami (kasztanami) w tej samej proporcji 1:5 — wyciąg będzie mocniejszy w escynę, ale ostrzej działa na żołądek i nadaje się głównie do wcierania. Dobrze zrobiona nalewka ma barwę bursztynowo-złocistą, wyraźny kwiatowo-migdałowy zapach i po wtarciu w skórę zostawia lekkie uczucie chłodu. Nalewka mętna, o zapachu kwaśnym lub stęchłym, nadaje się tylko do wylania. Do wcierania warto zrobić osobną porcję bez miodu — miód klei skórę.

Przeciwwskazania

Użyte zioła