Nalewka z nawłoci na nerki

Metryczka

• Typ: Nalewka
• Kategoria: Drogi moczowe
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 30 minut pracy + 4 tygodnie maceracji + 4 dni klarowania
• Wydajność: ok. 400–450 ml nalewki
• Sezon: lipiec–wrzesień (zbiór kwitnących wierzchołków pędów, w słoneczny dzień po obeschnięciu rosy)

Składniki

• 100 g suszonego kwitnącego ziela nawłoci pospolitej (lub 250 g świeżego, rozdrobnionego)
• 500 ml spirytusu rozcieńczonego do 50–55% (ok. 285 ml spirytusu 96% + 215 ml wody przegotowanej)
• 1 łyżka suszonego liścia brzozy brodawkowatej (opcjonalnie, wzmacnia działanie moczopędne)
• 1 łyżeczka suszonego ziela skrzypu polnego (opcjonalnie, na remineralizację)
• słój z ciemnego szkła o pojemności 1 l z zakrętką

Przygotowanie

1. Susz nawłoci przejrzyj i odrzuć zdrewniałe dolne odcinki łodyg — do nalewki idą tylko kwiatostany i górne liście.
2. Rozdrobnij surowiec na kawałki 1–2 cm i przesyp do suchego słoja; nie ubijaj, susz musi mieć miejsce na napęcznienie.
3. Zalej alkoholem 50–55% tak, aby ziele było przykryte co najmniej 2 cm warstwą płynu. Proporcja to 1 część surowca na 5 części alkoholu.
4. Zakręć słój, wstrząśnij i odstaw w ciemne miejsce o temperaturze 18–22 °C.
5. Maceruj 4 tygodnie, wstrząsając słojem raz dziennie przez pierwszy tydzień, a potem co 2–3 dni.
6. Po 4 tygodniach zlej płyn znad surowca, a ziele odciśnij przez gazę złożoną na cztery — z wyciśniętego surowca odzyskujesz jeszcze ok. 15–20% nalewki.
7. Połączony płyn odstaw na 3–4 dni w chłodne miejsce, żeby opadł osad, po czym zdekantuj znad osadu lub przesącz przez filtr do kawy.
8. Rozlej do butelek z ciemnego szkła, opisz nazwą surowca i datą zamknięcia maceracji.

Dawkowanie

Doustnie: 1 łyżeczka (ok. 5 ml) nalewki rozcieńczona w pół szklanki letniej wody, 2–3 razy dziennie po jedzeniu. Kurację prowadzić przez 2–3 tygodnie, potem zrobić co najmniej tygodniową przerwę. W ostrym podrażnieniu pęcherza przez pierwsze 3 dni można stosować 3 razy dziennie, następnie zejść do 2 razy. Przez cały czas stosowania pić minimum 2 litry wody dziennie — bez tego działanie płuczące dróg moczowych nie zadziała. Nie stosować wieczorem po godzinie 18, bo nalewka działa moczopędnie i będzie budzić w nocy.

Przechowywanie

Przechowywać w butelce z ciemnego szkła, w temperaturze pokojowej, z dala od światła i źródeł ciepła. Światło rozkłada flawonoidy — w jasnej butelce nalewka w ciągu kilku miesięcy blaknie i traci część działania. Butelkę zamykać szczelnie, bo odparowanie alkoholu obniża stężenie i grozi zepsuciem preparatu. Naturalny osad na dnie po dłuższym staniu nie jest wadą, ale nie należy go wzburzać przy dozowaniu.

Trwałość

3 lata w ciemnej, szczelnie zamkniętej butelce

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zbiór zbyt późny — nawłoć przekwitająca w puch daje surowiec ubogi w flawonoidy, a puch zapycha filtr i mętni nalewkę. Zbieraj, gdy kwiaty są w pełni żółte, ale jeszcze zwarte. Drugi błąd to alkohol za mocny: na spirytusie 70% i wyższym saponiny wychodzą gorzej, a nalewka jest ostra w smaku — 50–55% to optimum dla nawłoci. Ze świeżego ziela używaj alkoholu mocniejszego (ok. 70%), bo woda z rośliny sama go rozcieńczy. Nawłoć kanadyjska i olbrzymia (te ekspansywne, z ogromnymi wiechami) mają zbliżony skład i można je stosować zamiennie, ale surowcem farmakopealnym w Polsce jest nawłoć pospolita. Gotowa nalewka ma barwę ciemnozłotą do bursztynowej, zapach ziołowo-miodowy i wyraźnie ściągający, lekko gorzkawy smak — smak mdły i wodnisty oznacza, że surowiec był stary lub źle wysuszony.

Przeciwwskazania

Użyte zioła