Nalewka z pączków sosny na kaszel

Nalewka z pączków sosny na kaszel

Nalewka

Nalewka z młodych pączków (gemmae) i wiosennych pędów sosny zwyczajnej to klasyk polskiego zielarstwa oddechowego. Pączki sosnowe zawierają olejek eteryczny bogaty w alfa- i beta-pinen, limonen i borneol, do tego żywice, gorycze i sporo witaminy C — działają wykrztuśnie, sekretolitycznie (rozrzedzają gęstą wydzielinę), odkażająco i przeciwzapalnie na błonę śluzową oskrzeli. Etanol wyciąga z surowca zarówno olejek, jak i żywice, których wodny napar w ogóle nie ruszy, dlatego nalewka jest przy suchym, męczącym kaszlu i zalegającej flegmie skuteczniejsza od herbatki. Robi się ją raz w roku, w maju — w innym terminie surowca po prostu nie ma.

Metryczka

  • Typ: Nalewka
  • Kategoria: Drogi oddechowe
  • Trudność: łatwy
  • Czas przygotowania: 45 minut pracy + 4 tygodnie maceracji + 2 tygodnie klarowania
  • Wydajność: ok. 950–1000 ml gotowej nalewki (ok. 190 dawek po 5 ml)
  • Sezon: maj (rzadziej koniec kwietnia w cieplejsze lata) — pączki i młode pędy tuż po ruszeniu wegetacji, jasnozielone, o długości 2–5 cm; okno zbioru trwa realnie 2–3 tygodnie

Składniki

  • 200 g świeżych pączków sosny zwyczajnej z młodymi pędami (zebranych w maju, długość 2–5 cm)
  • 1000 ml alkoholu 60% (spirytus rektyfikowany 95% rozcieńczony wodą przegotowaną: 630 ml spirytusu + 370 ml wody)
  • 100 g miodu lipowego lub spadziowego (opcjonalnie, do dosłodzenia po maceracji)
  • słój o pojemności min. 1,5 l z zakrętką
  • gaza i lejek do filtracji

Przygotowanie

  1. Zbierz pączki i młode pędy w maju, gdy mają 2–5 cm długości, są jasnozielone, jędrne i wyraźnie żywiczne w dotyku. Zdrewniałe, ciemne pędy z zeszłego roku są bezużyteczne.
  2. Nie myj surowca w wodzie — spłukujesz wtedy żywicę i olejek. Przebierz ręcznie, usuń zanieczyszczenia, igliwie i owady.
  3. Potnij pędy nożem na kawałki 0,5–1 cm. Sok żywiczny sklei ci nóż — przetrzyj ostrze olejem, nie wodą.
  4. Włóż surowiec do słoja i zalej 1000 ml alkoholu 60% tak, żeby był przykryty co najmniej 2 cm warstwą płynu. Proporcja to 1 część surowca na 5 części alkoholu.
  5. Zakręć słój i odstaw w ciemne miejsce o temperaturze 18–22 °C na 4 tygodnie. Wstrząsaj co 2–3 dni.
  6. Po 4 tygodniach zlej płyn znad surowca, a resztę odciśnij przez gazę. Nalewka będzie żółtozielona i mocno pachnąca żywicą.
  7. Przefiltruj przez podwójną warstwę gazy lub filtr do kawy — żywice tworzą osad, który przy każdym wstrząśnięciu butelki mętnieje.
  8. Opcjonalnie rozpuść 100 g miodu w niewielkiej ilości ciepłej (maks. 40 °C) nalewki i dolej do całości; wymieszaj.
  9. Przelej do ciemnych butelek, zakorkuj szczelnie i odstaw jeszcze na 2 tygodnie do sklarowania. Zlej znad osadu. Opisz etykietą: nazwa, moc alkoholu, data.

Dawkowanie

Dorośli: 1 łyżeczka (5 ml) nalewki rozcieńczona w pół szklanki ciepłej wody lub herbaty, 3 razy dziennie po jedzeniu, w trakcie infekcji. Nie pić czystej — nierozcieńczona podrażnia śluzówkę żołądka i przełyku. Kuracja: przez czas trwania kaszlu, maksymalnie 3 tygodnie bez przerwy. Dzieci powyżej 12 lat: 2,5 ml (pół łyżeczki) rozcieńczone, 2 razy dziennie, wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Dzieci poniżej 12 lat: NIE STOSOWAĆ — to preparat alkoholowy. Zewnętrznie: nalewkę można rozcieńczyć 1:3 wodą i wcierać w klatkę piersiową i plecy 1–2 razy dziennie jako rozgrzewająco-wykrztuśne wcieranie (nie u dzieci poniżej 2 lat — pineny mogą wywołać skurcz krtani).

Przechowywanie

Ciemne butelki szklane, szczelnie zakorkowane, w chłodnym miejscu (10–18 °C), bez dostępu światła — światło rozkłada pineny i limonen. Nie przechowuj w plastiku: olejki terpenowe wypłukują z niego zmiękczacze. Naturalny osad żywiczny na dnie jest normalny, ale jeśli nalewka staje się mętna, zmienia zapach na zjełczały lub ostry jak terpentyna — wylej ją.

Trwałość

3 lata w ciemnej, szczelnie zamkniętej butelce; po tym czasie olejki eteryczne utleniają się, nalewka ciemnieje i gorzknieje, tracąc działanie wykrztuśne

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zbiór za późno: w czerwcu pędy są już zdrewniałe, mają mało olejku i nalewka wychodzi wodnista i bez zapachu. Właściwy surowiec ugnieciony w palcach zostawia na nich lepką, pachnącą żywicę. Drugi błąd to mycie pączków — traci się wtedy dokładnie to, po co się je zbierało. Alkohol 60% to optymalne stężenie: 40% nie wyciągnie żywic i po miesiącu zobaczysz je jako nierozpuszczony kożuch, a 95% zbyt mocno denaturuje i daje nalewkę ostrą jak rozpuszczalnik. Nie zbieraj pączków ze szczytowego pąka młodych sosen — okaleczasz drzewo; bierz z pędów bocznych i nigdy więcej niż kilka procent pędów z jednego drzewa. Zbiór wyłącznie z lasu poza pasem przy drodze (min. 100 m od jezdni) — sosna kumuluje ołów i węglowodory z powietrza. Dobrze zrobiona nalewka jest klarowna, żółtozielona do bursztynowej, pachnie lasem i żywicą, w smaku jest wyraźnie żywiczna z gorzkim finiszem. Jeśli wyszła brunatna i pachnie stęchlizną — surowiec był zawilgocony albo słój nie był szczelny. Zamiast sosny zwyczajnej można użyć pączków sosny czarnej lub limby, ale limba jest chroniona.

Przeciwwskazania

Użyte zioła

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.