Napar z kwiatu czarnego bzu napotny przy grypie

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Przeziębienie i odporność
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 20 minut
• Wydajność: ok. 300 ml — jedna dawka napotna
• Sezon: maj–czerwiec (zbiór całych baldachów w pełni kwitnienia, w suchy dzień; suszyć natychmiast w temperaturze do 40 °C)

Składniki

• 2 łyżki (ok. 4 g) suszonego kwiatu czarnego bzu, obranego z grubszych szypułek
• 300 ml wrzącej wody (ok. 95 °C)
• 1 łyżeczka soku z malin lub miodu (opcjonalnie, do letniego naparu)

Przygotowanie

1. Przebierz surowiec — usuń zielone szypułki i resztki baldachów; zawierają sambunigrynę i nadają naparowi mdły, mdląco-słodkawy posmak.
2. Wsyp kwiat do szklanego lub porcelanowego naczynia i zalej 300 ml wody o temperaturze ok. 95 °C.
3. Przykryj i parz dokładnie 15 minut. Nie gotuj — wrzenie niszczy flawonoidy i wytrąca gorzkie garbniki.
4. Przecedź przez gęste sitko lub gazę; kwiat lekko odciśnij.
5. Wypij gorący jednym ciągiem, najlepiej wieczorem, i od razu połóż się pod ciepłym przykryciem na 1–2 godziny.
6. Po wypoceniu się przebierz się w suchą bieliznę i wypij 300–500 ml wody, żeby uzupełnić płyny.

Dawkowanie

Dorośli: 1 szklanka (250–300 ml) gorącego naparu 2–3 razy dziennie, obowiązkowo jedna porcja przed snem. Stosować przez czas trwania gorączki, zwykle 3–5 dni, nie dłużej niż 7 dni bez przerwy. Dzieci powyżej 4. roku życia: 100–150 ml naparu 2 razy dziennie; poniżej 4 lat nie prowadzi się kuracji napotnej. Napar działa wyłącznie podany gorący i przy leżeniu pod przykryciem — wypity na chłodno i „na chodzie” daje tylko lekki efekt moczopędny.

Przechowywanie

Suszony kwiat przechowuj w szczelnym słoju lub papierowej torbie w puszce, w ciemnym, suchym i chłodnym miejscu. Surowiec jest bardzo kruchy i łatwo chłonie wilgoć — zawilgocony żółknie, brunatnieje i nabiera zapachu stęchlizny; taki nadaje się już tylko do wyrzucenia. Naparu nie odgrzewaj i nie trzymaj do następnego dnia.

Trwałość

napar zużyć w ciągu 12 godzin; suszony kwiat 12 miesięcy

Wskazówki

Prawidłowo wysuszony kwiat ma barwę kremową do jasnożółtej i wyraźny, słodkawo-miodowy zapach. Brązowy, ciemniejący surowiec to znak, że suszono go zbyt wolno lub w zbyt wysokiej temperaturze (powyżej 40 °C) — traci wtedy flawonoidy. Kwiat suszy się w cieniu, rozłożony cienką warstwą, a po wysuszeniu ociera się go z baldachów przez sito. Klasyczny błąd to zalewanie ostrym wrzątkiem prosto z gotującego czajnika — daje gorzkawy napar. Bez czarny działa mocniej niż lipa, więc jeśli po pierwszej dawce pocenie jest bardzo obfite, zmniejsz porcję do 1,5 łyżki surowca. W zastępstwie użyj kwiatu lipy (łagodniej) albo połącz oba surowce po połowie — to klasyczna mieszanka napotna.

Przeciwwskazania

Użyte zioła