Napar
Liść pokrzywy zwyczajnej to surowiec o działaniu przeciwzapalnym, moczopędnym i remineralizującym, tradycyjnie stosowany wspomagająco w alergicznym nieżycie nosa. Za efekt antyalergiczny odpowiadają przede wszystkim flawonoidy (kwercetyna, izokwercytryna, rutyna) i kwasy fenolowe — kwercetyna stabilizuje błony komórek tucznych, ograniczając wyrzut histaminy, a przy tym hamuje szlaki zapalne odpowiedzialne za obrzęk i wodnisty wyciek z nosa. Pokrzywa dostarcza równocześnie krzemionki, żelaza, wapnia i witaminy K, przez co wspiera regenerację podrażnionej błony śluzowej. Kuracja ma charakter profilaktyczny i wspomagający: żeby zadziałała, trzeba ją zacząć 3–4 tygodnie przed spodziewanym sezonem pylenia i prowadzić przez cały jego czas, a nie sięgać po nią dopiero przy pełnym ataku kataru siennego.
Dorośli: 1 szklanka (250 ml) naparu 2–3 razy dziennie, między posiłkami, ostatnia porcja nie później niż 5–6 godzin przed snem. Profilaktycznie kurację zacznij 3–4 tygodnie PRZED spodziewanym początkiem pylenia uczulającej cię rośliny (dla traw w Polsce to zwykle początek maja, dla brzozy — początek kwietnia, dla bylicy — koniec lipca) i kontynuuj przez cały sezon pylenia. Kuracja może trwać 8–12 tygodni; przy dłuższym stosowaniu rób 1-tygodniową przerwę co 6 tygodni. Dzieci 6–12 lat: 1/2 szklanki naparu przygotowanego z 1 łyżki surowca na 250 ml, 2 razy dziennie. Dzieci 3–5 lat: 50–100 ml naparu raz dziennie, po konsultacji z lekarzem. Efektu nie oczekuj po jednej szklance — pokrzywa działa kumulacyjnie i pierwszą poprawę (mniejszy wyciek z nosa, rzadsze kichanie) widać zwykle po 2–3 tygodniach regularnego picia. Napar wspomaga leczenie, ale NIE zastępuje leków przeciwhistaminowych ani sterydów donosowych przepisanych przez lekarza — nie odstawiaj ich samodzielnie.
Napar możesz przygotować rano na cały dzień i przelać do termosu lub do słoika w lodówce — zużyj go tego samego dnia. Napar, który zrobił się mętny lub zmienił zapach na kwaśny, wylej. Suszony liść pokrzywy przechowuj w szczelnym słoiku z ciemnego szkła, bez dostępu światła i wilgoci; prawidłowo wysuszona pokrzywa zachowuje intensywnie zieloną barwę — jeśli surowiec zżółkł lub zbrązowiał, znaczy, że był suszony w zbyt wysokiej temperaturze albo na słońcu i utracił chlorofil oraz znaczną część flawonoidów. Taka pokrzywa nadaje się już tylko do kompostu.
napar: zużyć w ciągu 12 godzin; suszony liść: 12 miesięcy
Najczęstszy błąd to sięganie po pokrzywę dopiero wtedy, gdy oczy już łzawią i nos cieknie — pokrzywa nie działa jak lek przeciwhistaminowy „na już”, tylko kumulacyjnie i profilaktycznie; musi być pita zawczasu i regularnie. Drugi błąd to zbiór starych, wysokich, kwitnących roślin — po zakwitnięciu liść staje się twardy, gromadzi kryształy szczawianu wapnia i traci wartość; zbieraj młode szczyty pędów, przed kwitnieniem. Trzeci: suszenie na słońcu, które niszczy chlorofil i flawonoidy — susz w cieniu i przewiewie, w temperaturze do 40 °C. Dobry suszony liść pokrzywy jest ciemnozielony, kruszy się z lekkim chrzęstem i ma świeży, „zielony” zapach. Napar powinien być klarowny, zielonkawo-brunatny, o łagodnym, trawiasto-zbożowym smaku. Jeśli jest mdły i słomkowożółty, surowiec jest zwietrzały. Wieczorne picie to klasyczna pomyłka — moczopędne działanie pokrzywy zapewni ci nocne wstawanie. Kurację przeciwalergiczną wzmacnia połączenie pokrzywy ze skrzypem polnym (krzemionka, uszczelnia naczynia) i czystkiem (polifenole, przeciwzapalnie i przeciwhistaminowo); można też dodać kwiat bzu czarnego, jeśli towarzyszy zatkany nos. Osobom z anemią sezon pylenia to dobra okazja, by wykorzystać drugą właściwość pokrzywy — pij ją wtedy z sokiem z cytryny, co zwiększa przyswajanie zawartego w niej żelaza.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.