Napar z siemienia lnianego na zgagę i nadkwasotę

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Trawienie i wątroba
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 10 minut pracy + 20–30 minut naciągania (na gorąco) lub 6–8 godzin (na zimno)
• Wydajność: ok. 200–220 ml gotowego naparu — 1 porcja
• Sezon: Cały rok — siemię lniane to surowiec nasienny, dostępny stale. Zbiór nasion lnu w Polsce: sierpień–wrzesień (po zbrunatnieniu torebek nasiennych); najświeższy surowiec kupuje się jesienią, po zbiorze.

Składniki

• 1 płaska łyżka (ok. 10 g) całych nasion siemienia lnianego (Linum usitatissimum)
• 250 ml wody (przegotowanej, letniej lub wrzącej — zależnie od metody)
• opcjonalnie: 1 łyżeczka miodu (dodawana dopiero do przestudzonego naparu)

Przygotowanie

1. Przebierz nasiona — odrzuć zanieczyszczenia i zbrylone grudki. Nie mielić, nie rozgniatać.
2. Przepłucz nasiona na sitku pod zimną bieżącą wodą przez 10–15 sekund, aby zmyć kurz i pierwszą, gorzkawą warstwę.
3. Metoda na zimno (mocniejszy śluz, mniej goryczy): zalej 1 łyżkę nasion 250 ml letniej przegotowanej wody, przykryj, odstaw na 6–8 godzin lub na noc, mieszając 2–3 razy.
4. Metoda na gorąco (szybsza): zalej 1 łyżkę nasion 250 ml wrzątku, przykryj spodkiem i odstaw na 20–30 minut, mieszając co kilka minut, aż płyn zgęstnieje i zacznie ciągnąć się z łyżki.
5. Przecedź przez gęste sitko lub gazę, dokładnie odciskając śluz z nasion — to on jest właściwym lekiem, nie sam płyn.
6. Jeśli chcesz osłodzić, dodaj miód dopiero gdy napar ma poniżej 40 °C.
7. Wypij letni lub w temperaturze pokojowej. Zimny śluz gorzej się rozprowadza, gorący — drażni.

Dawkowanie

Dorośli: 1 szklanka (ok. 200 ml) naparu 2–3 razy dziennie, zawsze 20–30 minut PRZED posiłkiem — chodzi o to, by śluz zdążył pokryć śluzówkę przed nadejściem pokarmu. Przy nocnym refluksie dodatkowa porcja 1–2 godziny przed snem. Kuracja: 2–4 tygodnie ciągle, potem tydzień przerwy. Dzieci powyżej 6. roku życia: 1/3–1/2 szklanki 2 razy dziennie. Do każdej porcji naparu wypij dodatkowo szklankę czystej wody — śluzy działają tylko przy dobrym nawodnieniu. Zachowaj co najmniej 2 godziny odstępu między naparem a przyjmowaniem jakichkolwiek leków doustnych.

Przechowywanie

Napar jest nietrwały — śluzy to pożywka dla bakterii i pleśni, a olej z nasion utlenia się. Przechowuj wyłącznie w lodówce (2–8 °C), w szczelnie zamkniętym szklanym słoiku, nie dłużej niż dobę. Napar, który zmętniał, spienił się, ma kwaśny lub zjełczały zapach albo śluzowatą „nitkę" innego koloru niż mlecznobiała — wylej. Suche nasiona przechowuj w szczelnym słoiku, w chłodzie i ciemności, do 12 miesięcy; nasiona zmielone tracą świeżość w kilka dni.

Trwałość

maksymalnie 24 godziny w lodówce; najlepiej pić świeżo przygotowany

Wskazówki

Najczęstszy błąd: mielenie nasion do naparu. Mielone siemię oddaje olej, napar staje się mętny, gorzki i jełczeje w kilka godzin — a śluz i tak siedzi w okrywie nasiennej, więc mielenie niczego nie poprawia. Drugi błąd: gotowanie. Długie wrzenie rozkłada część polisacharydów śluzowych, a napar robi się wodnisty — maksymalnie zalej wrzątkiem i odstaw pod przykryciem, nie gotuj. Trzeci: cedzenie bez odciskania — zostawiasz połowę leku na sitku. Dobrze zrobiony napar jest lekko opalizujący, mlecznobiały, a przelewany z łyżki ciągnie się cienką nitką; jeśli jest wodnisty jak herbata, dałeś za mało nasion albo za krótko naciągałeś. Nasiona po odcedzeniu nie nadają się do drugiego zalania — śluz oddały już za pierwszym razem. Jeśli nie masz siemienia lnianego, zamiennikiem o podobnym działaniu śluzowym jest korzeń prawoślazu (macerat na zimno) lub nasiona babki płesznik; nie zastąpisz go natomiast melisą ani rumiankiem, bo te nie tworzą warstwy ochronnej. Do naparu wybieraj siemię o wyraźnym połysku i orzechowym zapachu — matowe, zapylone nasiona o zapachu farby olejnej są zjełczałe.

Przeciwwskazania

Użyte zioła