Napar z ziela męczennicy na stany lękowe

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Sen i uspokojenie
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 15 minut
• Wydajność: 1 porcja (ok. 220 ml naparu)
• Sezon: lipiec–wrzesień — zbiór całego ziela (pędy z liśćmi, wąsami i kwiatami) w pełni kwitnienia, przed zawiązaniem owoców; suszyć w cieniu i przewiewie w temperaturze do 40 °C

Składniki

• 1 czubata łyżeczka (ok. 2 g) suszonego, ciętego ziela męczennicy cielistej (Passiflorae herba)
• 250 ml wody
• opcjonalnie: 1 łyżeczka miodu lub plasterek cytryny (dodać po przestudzeniu)

Przygotowanie

1. Odmierz 2 g (1 czubata łyżeczka) ciętego ziela męczennicy. Jeśli surowiec jest bardzo drobny, zważ go — łyżeczka mielonego ziela to znacznie więcej niż 2 g.
2. Zagotuj 250 ml wody i odstaw na chwilę, aż temperatura spadnie do ok. 95 °C.
3. Zalej ziele wodą i od razu przykryj — flawonoidy nie odparowują, ale surowiec zawiera też śladowe olejki, a przykrycie utrzymuje temperaturę potrzebną do pełnej ekstrakcji.
4. Parz 10–15 minut pod przykryciem. Krótsze parzenie daje napar słaby i praktycznie nieaktywny — męczennica potrzebuje czasu.
5. Odcedź przez sitko, mocno dociskając surowiec łyżeczką, żeby wycisnąć nasączony wyciąg.
6. Pij ciepły lub letni. Miód dodawaj dopiero po przestudzeniu naparu poniżej 40 °C.

Dawkowanie

Dorośli: 1 filiżanka (250 ml) naparu 2–3 razy dziennie, między posiłkami. Przy bezsenności: 1 filiżanka 30–60 minut przed snem. Doraźnie przed stresującą sytuacją: 1 filiżanka na ok. 1 godzinę wcześniej. Kuracja przy przewlekłym lęku: 3–4 tygodnie regularnego picia, potem 1–2 tygodnie przerwy — pełne działanie przeciwlękowe buduje się po 5–10 dniach, nie po pierwszej filiżance. Dzieci 6–12 lat: napar dwukrotnie słabszy (1 g suszu na 250 ml), 100 ml raz dziennie wieczorem, wyłącznie krótkotrwale i po konsultacji z lekarzem. Dzieci poniżej 6. roku życia — nie stosować.

Przechowywanie

Suszone ziele przechowuj w szczelnym słoju z ciemnego szkła, w suchym miejscu, w temperaturze do 20 °C, bez dostępu światła — flawonoidy C-glikozydowe rozkładają się pod wpływem UV, a surowiec przetrzymywany w przezroczystym słoju na parapecie traci aktywność w ciągu kilku miesięcy, choć z wyglądu jest w porządku. Ziele mielone psuje się dużo szybciej niż cięte. Wilgotny susz pleśnieje — wtedy nadaje się tylko do wyrzucenia.

Trwałość

napar zużyć w ciągu 12 godzin (do 24 godzin w lodówce w zamkniętym naczyniu); susz — 12 miesięcy

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zbyt krótkie parzenie — 3–5 minut, jak przy zwykłej herbacie, daje napar bezużyteczny. Minimum to 10 minut pod przykryciem. Drugi błąd: kupowanie „passiflory” bez sprawdzenia gatunku. Leczniczy jest wyłącznie Passiflora incarnata — męczennica błękitna (P. caerulea), popularna jako roślina ozdobna, nie ma potwierdzonego działania i nie nadaje się do naparów. Dobry surowiec jest zielonkawobrązowy, z widocznymi fragmentami wąsów czepnych i liści, o łagodnym, siankowym zapachu; surowiec szary, zbrunatniały i bezwonny jest stary. Napar ma delikatnie ziołowo-sianowy, lekko cierpki smak — jeśli mocno gorzknieje, oznacza to, że przelałeś go wrzątkiem prosto z czajnika albo trzymałeś zbyt długo na płycie. Męczennica pięknie łączy się z melisą i lawendą (efekt przeciwlękowy), a z korzeniem kozłka — na noc, gdy sam efekt przeciwlękowy nie wystarcza. Jeśli po tygodniu regularnego picia nie czujesz żadnej różnicy, sprawdź najpierw jakość surowca, zanim zwiększysz dawkę.

Przeciwwskazania

Użyte zioła