Napar ze skrzypu polnego wzmacniający włosy i paznokcie

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Skóra i włosy
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 2–3 godziny namaczania + 45 minut gotowania i naciągania
• Wydajność: ok. 250 ml, czyli jedna porcja
• Sezon: czerwiec–sierpień (zbiór zielonych pędów płonnych, przed zdrewnieniem i zbrunatnieniem — pędy zarodnikonośne wiosną są bezwartościowe leczniczo). Zbierać z terenów czystych, z dala od dróg i pól uprawnych; ścinać nad ziemią, suszyć w cieniu i przewiewie, w temperaturze do 45 °C, w cienkiej warstwie.

Składniki

• 2 łyżki (ok. 6 g) suszonego ziela skrzypu polnego, rozdrobnionego
• 400 ml zimnej wody
• szczypta (ok. 0,5 g) kwasku cytrynowego lub sok z ćwiartki cytryny — zakwasza wodę i zwiększa uwalnianie krzemionki
• 1 łyżeczka miodu — opcjonalnie, do smaku, dopiero po ostudzeniu odwaru poniżej 40 °C

Przygotowanie

1. Rozdrobnij ziele skrzypu w dłoniach na kawałki 1–2 cm. Im większa powierzchnia kontaktu z wodą, tym więcej krzemionki się uwolni — ale nie mielić na proch, bo będzie problem z odcedzeniem.
2. Wsyp skrzyp do rondelka, zalej 400 ml ZIMNEJ wody i odstaw na 2–3 godziny (można na noc). Namoczenie na zimno wstępnie rozpuszcza kwasy krzemowe i zwiększa wydajność odwaru o kilkadziesiąt procent — to krok, który większość przepisów pomija.
3. Dodaj szczyptę kwasku cytrynowego albo sok z ćwiartki cytryny. Środowisko lekko kwaśne znacząco poprawia przechodzenie krzemionki do roztworu.
4. Doprowadź do wrzenia i gotuj pod przykryciem, na możliwie małym ogniu, przez 20–30 minut. To nie jest zalecenie orientacyjne — poniżej 20 minut krzemionka po prostu nie przejdzie do wody.
5. Zdejmij z ognia i odstaw pod przykryciem na 15 minut do naciągnięcia. Objętość spadnie do ok. 250–280 ml.
6. Przecedź przez gęste sitko wyłożone gazą, mocno dociskając surowiec łyżką — w rozgotowanym zielu zostaje sporo płynu.
7. Pij ciepły. Miód dodawaj dopiero po ostudzeniu poniżej 40 °C, jeśli w ogóle — powyżej tej temperatury i tak traci właściwości.

Dawkowanie

Dorośli: 1 szklanka (ok. 250 ml) odwaru 1–2 razy dziennie, między posiłkami. Ostatnią porcję pij nie później niż 4 godziny przed snem — skrzyp jest silnym diuretykiem. Kuracja: MAKSYMALNIE 4 tygodnie ciągłego stosowania, potem obowiązkowo minimum 2 tygodnie przerwy. Pełny cykl wzmacniający: 3 tury po 4 tygodnie z przerwami, czyli ok. 4–5 miesięcy. Efekt na paznokciach zobaczysz najwcześniej po 2–3 miesiącach (paznokieć u ręki odrasta w całości ok. 6 miesięcy), na włosach po 3–4 miesiącach. W czasie kuracji pij minimum 2 litry wody dziennie i dbaj o podaż potasu. Dzieci poniżej 12 lat: nie stosować. Młodzież 12–16 lat: pół szklanki raz dziennie, maksymalnie 2 tygodnie, po konsultacji z lekarzem. Zewnętrznie: ten sam odwar, ostudzony do 35 °C, nadaje się na kąpiel paznokci (moczyć końce palców 10–15 minut, 3 razy w tygodniu) i jako płukanka do włosów po myciu.

Przechowywanie

Gotowy odwar przelej do zakręconej, wyparzonej butelki i trzymaj w lodówce, maksymalnie dobę. Podgrzewaj porcję przed piciem, ale nie gotuj ponownie. Odwar, który zmętniał, spienił się przy wstrząśnięciu albo pachnie kwaśno, wylej. Suszone ziele przechowuj w szczelnym słoiku z ciemnego szkła lub w płóciennym woreczku w suchym miejscu — skrzyp jest surowcem trwałym, ale silnie chłonie wilgoć i wtedy pleśnieje. Prawidłowo wysuszony skrzyp jest szarozielony, sztywny, chrupiący i przy zgniataniu wyraźnie szeleści — miękkie, gumowate ziele jest niedosuszone.

Trwałość

gotowy odwar: 24 godziny w lodówce; suszone ziele skrzypu: 24 miesiące (surowiec mineralny, trwały)

Wskazówki

Błąd numer jeden i praktycznie jedyny, jaki się liczy: zalanie skrzypu wrzątkiem i odstawienie na 15 minut, jak zwykłej herbaty. Krzemionka jest związkiem mineralnym o niskiej rozpuszczalności — bez 20 minut wrzenia w środowisku kwaśnym zostaje w zielu, a ty pijesz zabarwioną wodę. Błąd numer dwa: pominięcie namaczania na zimno. Błąd numer trzy: picie wieczorem. Błąd numer cztery i najgroźniejszy: kuracja bez przerw, prosto w niedobór B1. Dobrze zrobiony odwar ma barwę żółtozieloną do brunatnej, jest lekko mętny i ma charakterystyczną, ledwo wyczuwalną śliskość na języku oraz mineralny, ziemisty posmak — to właśnie kwasy krzemowe. Odwar wodnisty i bez smaku to odwar ugotowany za krótko. Skrzyp możesz wzmocnić dodatkiem 1 łyżki liścia pokrzywy (żelazo i dodatkowa krzemionka) lub 1 łyżki ziela rdestu ptasiego, który jest drugim polskim surowcem krzemowym o zbliżonym profilu i łagodniejszym działaniu moczopędnym — dorzuca się go na ostatnie 5 minut gotowania. Zużyte, rozgotowane ziele nie idzie do kosza: świetnie nadaje się na wywar do opryskiwania roślin przeciw mączniakowi.

Przeciwwskazania

Użyte zioła