Krem dla niemowląt z rumiankiem i alantoiną

Metryczka

• Typ: Krem
• Kategoria: Pielęgnacja
• Trudność: średni
• Czas przygotowania: 40 minut + 3 godziny maceracji na ciepło (lub 4 tygodnie maceracji na zimno)
• Wydajność: ok. 100 g kremu (2 słoiczki po 50 ml)
• Sezon: rumianek (koszyczek): maj–sierpień, zbiór w suchy, słoneczny dzień, gdy języczkowate płatki są jeszcze ustawione poziomo, przed ich odgięciem w dół; nagietek (jeśli dodajesz): czerwiec–wrzesień, całe rozwinięte koszyczki; oliwę i lanolinę kupujesz, więc krem możesz robić przez cały rok — ale rób go w małych porcjach, zawsze na świeżo

Składniki

• 20 g suszonego koszyczka rumianku pospolitego (Matricariae flos)
• 100 ml oliwy z oliwek extra virgin (na macerat; po odsączeniu zostaje ok. 80 ml)
• 60 ml gotowego maceratu rumiankowego w oliwie (faza tłuszczowa)
• 10 g wosku pszczelego (najlepiej filtrowanego, jasnego)
• 8 g lanoliny bezwodnej (Adeps lanae)
• 5 g masła shea nierafinowanego
• 25 ml hydrolatu rumiankowego (faza wodna)
• 0,5 g alantoiny w proszku (czysty surowiec kosmetyczny — 0,5% masy kremu)
• 5 kropli witaminy E (tokoferol) — jako antyoksydant chroniący tłuszcze

Przygotowanie

1. Macerat: 20 g suszonych koszyczków rumianku włóż do czystego, suchego słoika i zalej 100 ml oliwy tak, by surowiec był przykryty na 1–2 cm. Wstaw słoik do garnka z wodą i utrzymuj temperaturę 40–45 °C przez 3 godziny (macerat na ciepło) — nie doprowadzaj do wrzenia oliwy.
2. Odcedź macerat przez gęste sitko wyłożone gazą, mocno odciśnij surowiec, następnie przelej przez czystą gazę drugi raz, żeby usunąć zawiesinę. Odstaw na dobę i zdekantuj znad ewentualnego osadu.
3. Wyparz wszystkie naczynia, słoiczki i mieszadełka: 10 minut we wrzątku lub 15 minut w piekarniku w 120 °C. Przy kosmetyku dla niemowlaka to nie jest opcjonalne.
4. Fazę tłuszczową (60 ml maceratu, 10 g wosku, 8 g lanoliny, 5 g masła shea) rozpuść w kąpieli wodnej w temperaturze 65–70 °C, mieszając do całkowitego rozpuszczenia wosku.
5. Fazę wodną: 25 ml hydrolatu rumiankowego podgrzej osobno do 65–70 °C i rozpuść w nim 0,5 g alantoiny (alantoina rozpuszcza się w wodzie dopiero powyżej 60 °C — w zimnej zostanie w postaci kryształków, które będą drapać skórę).
6. Zdejmij obie fazy z ognia. Wlewaj gorący hydrolat z alantoiną do fazy tłuszczowej BARDZO cienką strużką, cały czas mieszając trzepaczką lub mikserem na najniższych obrotach. Wlewanie na raz rozwarstwi krem.
7. Miksuj 3–5 minut, aż masa zbieleje i zgęstnieje. Potem mieszaj już powoli, ręcznie, przez kolejne 10 minut, aż temperatura spadnie poniżej 40 °C — to etap, na którym krem nabiera gładkości.
8. Poniżej 40 °C dodaj 5 kropli witaminy E i wymieszaj. Przełóż do wyparzonego słoiczka z ciemnego szkła, wypełniając go po brzegi (mniej powietrza = wolniejsze jełczenie).
9. Ostudź do temperatury pokojowej bez przykrycia, przykrywając naczynie tylko czystą gazą (para skropli się pod pokrywką i skróci trwałość). Zakręć dopiero po całkowitym wystudzeniu, opisz datą wykonania.

Dawkowanie

Wyłącznie zewnętrznie. Niemowlęta i małe dzieci: cienka warstwa na czystą, osuszoną skórę pośladków i pachwin przy każdej zmianie pieluszki, 4–6 razy dziennie; na suche policzki i inne miejsca — 1–2 razy dziennie po kąpieli. Nie nakładaj grubo — nadmiar okluzji pod pieluszką zatrzymuje wilgoć i pogarsza odparzenia. Przed pierwszym użyciem ZAWSZE wykonaj próbę na małym fragmencie skóry (np. wewnętrzna strona uda) i odczekaj 24 godziny. Nie stosować u wcześniaków i noworodków poniżej 4. tygodnia życia bez konsultacji z pediatrą. Nie nakładać na brodawkę sutkową matki, na skórę wokół ust ani w miejsca, z których dziecko może krem zlizać.

Przechowywanie

Lodówka (4–8 °C), słoiczek z ciemnego szkła, szczelnie zamknięty. Nabieraj wyłącznie czystą szpatułką — palec wprowadza do słoiczka florę bakteryjną i skraca trwałość do kilkunastu dni. Jeśli krem zmieni zapach na kwaśny lub zjełczały, zmieni barwę, pojawią się plamki pleśni albo wydzieli się woda — WYRZUĆ całość bez zastanowienia. Nie zbieraj pleśni z wierzchu i nie używaj reszty: grzybnia przerasta całą objętość. Nie przechowuj w łazience.

Trwałość

4–6 tygodni w lodówce; bez konserwantu i z fazą wodną krem jest z definicji nietrwały. Wersja bezwodna (sam macerat + wosk + lanolina, bez hydrolatu i alantoiny) wytrzyma 6 miesięcy

Wskazówki

Największy błąd to wlanie fazy wodnej za szybko albo do zbyt chłodnej fazy tłuszczowej — emulsja się nie zwiąże i po godzinie zobaczysz warstwę wody na dnie. Obie fazy muszą mieć zbliżoną temperaturę (65–70 °C) w momencie łączenia. Drugi błąd to nieprzestudzenie kremu przed zakręceniem: skroplona para pod pokrywką to gotowa pożywka dla pleśni. Jeśli krem wyszedł za twardy, przetop go i dodaj 10 ml maceratu; za miękki — dodaj 2 g wosku. Rumianek zbieraj w pełnym słońcu, w południe, gdy koszyczki są rozwinięte, ale jeszcze nie zaczynają rozsypywać płatków; wtedy zawartość olejku jest najwyższa. Dobry macerat rumiankowy ma barwę żółtozłotą i wyraźny, słodko-ziołowy zapach; jeśli pachnie sianem, surowiec był przesuszony lub stary. Suszony rumianek starszy niż rok nadaje się już tylko do kąpieli. Krem powinien być kremowobiały, gładki, bez ziarenek — ziarenka oznaczają, że alantoina nie rozpuściła się w hydrolacie (za niska temperatura). Jeśli zależy ci na dłuższej trwałości, zrezygnuj z fazy wodnej i zrób prostą maść: 80 ml maceratu + 12 g wosku + 8 g lanoliny. Wyjdzie tłusto, ale przetrwa pół roku bez konserwantu.

Przeciwwskazania

Użyte zioła