Nalewka z owoców jałowca na drogi moczowe

Nalewka z owoców jałowca na drogi moczowe

Nalewka

Szyszkojagoda jałowca pospolitego to jeden z najstarszych surowców moczopędnych polskiego zielarstwa. Za działanie odpowiada olejek eteryczny — przede wszystkim terpinen-4-ol, który zwiększa przesączanie kłębuszkowe, nie drażniąc miąższu nerki, o ile zachowa się rozsądne dawki i krótki czas kuracji. Do jałowca dodajemy ziele nawłoci, klasyczny surowiec przeciwzapalny dróg moczowych, oraz ziele skrzypu, które wnosi krzemionkę i wzmacnia działanie moczopędne. Nalewka jest preparatem o wyraźnych ograniczeniach: jałowiec przedawkowany lub stosowany zbyt długo działa drażniąco na nerki, więc kuracji nie prowadzi się dłużej niż 4 tygodnie, a przy chorobach nerek jest wykluczona.

Metryczka

  • Typ: Nalewka
  • Kategoria: Drogi moczowe
  • Trudność: średni
  • Czas przygotowania: 30 minut pracy + 4 tygodnie maceracji + 2 tygodnie odstania
  • Wydajność: ok. 450 ml nalewki o mocy ok. 65%
  • Sezon: wrzesień–listopad (zbiór dojrzałych, granatowych szyszkojagód jałowca z drugiego roku); nawłoć — lipiec–wrzesień, w początkach kwitnienia; skrzyp polny — czerwiec–sierpień, pędy płonne; liść brzozy — maj–czerwiec, młode liście

Składniki

  • 100 g suszonych szyszkojagód jałowca pospolitego (Juniperi fructus)
  • 60 g suszonego ziela nawłoci pospolitej
  • 40 g suszonego ziela skrzypu polnego
  • 20 g suszonego liścia brzozy brodawkowatej
  • 500 ml spirytusu 70% (250 ml spirytusu 95% + ok. 90 ml wody, uzupełnione wódką 40% do 500 ml)
  • 50 ml miodu lipowego (opcjonalnie, do złagodzenia smaku)
  • 30 ml przegotowanej letniej wody (do rozpuszczenia miodu)

Przygotowanie

  1. Szyszkojagody jałowca zważ dokładnie — to surowiec, którego dawki nie wolno szacować na oko. Rozgnieć je w moździerzu na grubą kaszę tuż przed zalaniem; olejek eteryczny jest lotny i z rozgniecionych zawczasu owoców uleci.
  2. Ziele nawłoci, skrzypu i liść brzozy potnij na kawałki 1–2 cm.
  3. Wszystkie surowce przełóż do wyparzonego, suchego słoja o pojemności 1 litra.
  4. Zalej 500 ml alkoholu 70%, tak aby zioła były przykryte warstwą co najmniej 2 cm płynu. Skrzyp i nawłoć mocno chłoną — po dobie może być trzeba dolać 50–80 ml alkoholu, żeby surowiec nie wystawał ponad płyn (wystający pleśnieje).
  5. Zamknij szczelnie i odstaw w ciemne miejsce o temperaturze 18–22 °C na 4 tygodnie. Wstrząsaj codziennie przez pierwszy tydzień, potem co 2–3 dni.
  6. Po 4 tygodniach zlej nalew przez sito, a zioła wyciśnij przez lniane płótno.
  7. Jeśli chcesz złagodzić smak, rozpuść miód w 30 ml letniej wody (maks. 40 °C) i wmieszaj do nalewki. Nalewka bez miodu jest żywiczna i gorzka, ale to nie wada.
  8. Przefiltruj przez watę lub sączek papierowy do klarowności.
  9. Rozlej do małych ciemnych butelek (100–200 ml) z zakraplaczem lub miarką — dawkowanie tej nalewki liczy się w kroplach i mililitrach, nie w kieliszkach.
  10. Odstaw na 2 tygodnie w chłodne, ciemne miejsce przed pierwszym użyciem.

Dawkowanie

Wyłącznie dla dorosłych. Dawka: 20–30 kropli (ok. 1–1,5 ml) 2–3 razy dziennie, rozcieńczone w pół szklanki wody, po posiłkach. Maksymalna dawka dobowa: 5 ml nalewki. Kuracja trwa najwyżej 2–4 tygodnie i po niej należy zrobić minimum 4 tygodnie przerwy — jałowca nie stosuje się przewlekle. W trakcie kuracji trzeba pić co najmniej 2 litry wody dziennie; preparat moczopędny bez odpowiedniej podaży płynów jest bezużyteczny i szkodliwy. Przy pierwszych objawach podrażnienia dróg moczowych (pieczenie, ból nerek, krew w moczu, mocz o zapachu fiołków) natychmiast przerwij stosowanie i zgłoś się do lekarza. Preparat wspomagający — nie zastępuje antybiotyku przy potwierdzonym bakteryjnym zakażeniu układu moczowego.

Przechowywanie

Ciemne szkło, szczelne zamknięcie, chłodne miejsce (10–18 °C), z dala od światła i źródeł ciepła. Butelka musi być zawsze dobrze zakręcona — lotne składniki olejku jałowcowego ulatniają się i preparat traci działanie. Rozlanie do małych butelek zamiast jednej dużej zmniejsza stratę przy każdorazowym otwieraniu. Przechowywać poza zasięgiem dzieci — to preparat wysokoprocentowy i potencjalnie drażniący nerki.

Trwałość

3 lata w ciemnej, szczelnie zamkniętej butelce; po tym czasie olejek jałowcowy traci moc i preparat jest coraz słabszy

Wskazówki

Najważniejsza sprawa to oznaczenie gatunku. Jałowiec pospolity ma liście igiełkowate, ustawione po trzy w okółku, z jednym białym paskiem na wierzchu; jego szyszkojagody dojrzewają dwa lata i są granatowoczarne z niebieskim nalotem. Jałowiec sawina, TRUJĄCY, ma liście łuskowate, przylegające do pędu, i wydziela nieprzyjemny, ostry zapach po roztarciu — nigdy nie zbieraj z niego owoców. Zbieraj wyłącznie owoce granatowe i miękkie; zielone są niedojrzałe i mają inny profil olejku. Rozgniataj jałowiec bezpośrednio przed zalaniem — to warunek, żeby olejek eteryczny znalazł się w nalewie, a nie w powietrzu. Nie używaj alkoholu słabszego niż 60% — olejek eteryczny jest słabo rozpuszczalny w wodzie i przy 40% ekstrakcja jest niepełna. Skrzyp zbieraj wyłącznie polny (Equisetum arvense) — skrzyp błotny i bagienny zawierają alkaloidy i są toksyczne; skrzyp polny ma pędy płonne bez kłosa zarodnionośnego, a gałązki boczne skierowane skośnie w górę. Nalewka, która pachnie ostro terpentyną i drapie w gardło, jest normalna — to jałowiec. Jeśli po zlaniu widać opalizujące oczka oleju na powierzchni, to olejek eteryczny, nie zepsucie.

Przeciwwskazania

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.