Napar z kwiatu kasztanowca na uczucie ciężkich nóg

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Serce i krążenie
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 20 minut
• Wydajność: 1 porcja naparu (ok. 250 ml)
• Sezon: kwiat kasztanowca: maj (druga połowa kwietnia w cieplejszych rejonach), zbiór w pełni kwitnienia, w suchy, słoneczny dzień, po obeschnięciu rosy; nawłoć: lipiec–wrzesień, w początkach kwitnienia; liść winorośli: wrzesień–październik, gdy liście przebarwiają się na czerwono (wtedy zawartość antocyjanów jest najwyższa)

Składniki

• 2 łyżeczki (ok. 3 g) suszonego kwiatu kasztanowca zwyczajnego (Hippocastani flos)
• 1 łyżeczka (ok. 2 g) suszonego ziela nawłoci pospolitej (Solidaginis herba)
• 1 łyżeczka (ok. 2 g) suszonego czerwonego liścia winorośli właściwej (Vitis viniferae folium)
• 250 ml wody o temperaturze ok. 95 °C
• opcjonalnie: plasterek cytryny (poprawia smak i dostarcza witaminy C, która wspiera działanie flawonoidów)

Przygotowanie

1. Kwiatu kasztanowca nie rozdrabniaj — kruche płatki same rozpadają się przy odmierzaniu, a zmielony surowiec przechodzi przez sitko i zmętnia napar.
2. Ziele nawłoci potnij do frakcji 3–5 mm, liść winorośli potnij na paski ok. 5 mm.
3. Odważ surowce: kwiat kasztanowca 3 g, nawłoć 2 g, liść winorośli 2 g. Łącznie ok. 7 g na porcję 250 ml.
4. Zalej mieszankę 250 ml wody o temperaturze ok. 95 °C.
5. Przykryj spodkiem i parz 15 minut. Bez przykrycia stracisz część lotnych składników nawłoci, a napar wystygnie, zanim flawonoidy zdążą przejść do roztworu.
6. Odcedź przez gęste sitko, delikatnie dociskając surowiec łyżeczką.
7. Pij ciepły, po posiłku. Ostatnią porcję wypij nie później niż o 17:00 — nawłoć działa moczopędnie i późniejsze picie oznacza nocne wstawanie.
8. Wieczorem połóż się na 15 minut z nogami uniesionymi powyżej poziomu serca — napar bez tego elementu działa o połowę słabiej.

Dawkowanie

Dorośli: 1 filiżanka (250 ml) naparu 2 razy dziennie, po posiłku — rano i wczesnym popołudniem. Nie przekraczaj 3 porcji na dobę. Kuracja: 4–6 tygodni, potem 2 tygodnie przerwy; cykl można powtarzać sezonowo (szczególnie latem, gdy upał nasila obrzęki). Pierwsze efekty na uczucie ciężkości pojawiają się po 10–14 dniach regularnego picia; pełny efekt na obwód kostki — po 4 tygodniach. W czasie kuracji pij dodatkowo co najmniej 1,5 litra wody dziennie — nawłoć działa moczopędnie i przy niedostatecznej podaży płynów obciąża nerki. Dzieci: nie stosować doustnie preparatów kasztanowca poniżej 12. roku życia; u młodzieży 12–18 lat tylko po konsultacji z lekarzem, w połowie dawki dla dorosłych. Ciąża i karmienie piersią: nie stosować doustnie — brak danych o bezpieczeństwie escyny.

Przechowywanie

Susz przechowuj w szczelnym słoju z ciemnego szkła lub metalowej puszce, w suchym miejscu, w temperaturze do 20 °C, całkowicie bez dostępu światła — kwiat kasztanowca jest wyjątkowo wrażliwy na światło i w przezroczystym słoju na kuchennej półce zbrunatnieje w kilka tygodni. Prawidłowo wysuszony i przechowywany kwiat zachowuje kremowobiałą barwę z różowawymi plamkami u nasady płatków oraz delikatny, miodowy zapach; brunatny, bezwonny surowiec wyrzuć. Wilgoć powoduje zbrylanie i pleśnienie — nie trzymaj w kuchni nad kuchenką ani przy zlewie.

Trwałość

Sucha mieszanka: 12 miesięcy w szczelnym słoju z ciemnego szkła (kwiat kasztanowca szybko traci barwę i moc — po roku jest tylko wypełniaczem). Gotowy napar: do 12 godzin w lodówce

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zbiór kwiatu kasztanowca z drzew rosnących przy ruchliwych ulicach — kasztanowce sadzi się głównie przy drogach i w miastach, a kwiat chłonie zanieczyszczenia; zbieraj wyłącznie w parkach i alejach oddalonych od jezdni o co najmniej 100 metrów. Drugi błąd to suszenie w za wysokiej temperaturze — kwiat trzeba suszyć szybko, w cienkiej warstwie, w cieniu i przewiewie, w temperaturze do 35 °C; suszony w piekarniku brunatnieje i traci flawonoidy. Trzeci błąd to zbiór kwiatostanów zaatakowanych przez szrotówka kasztanowcowiaczka albo już przekwitających — bierz świeże, w pełni rozwinięte świece, obrywając same kwiatki, bez zdrewniałej osi. Dobry napar jest jasnozłocisty, delikatnie kwiatowy w zapachu, o lekko cierpkim, wytrawnym smaku. Czerwony liść winorośli możesz zastąpić liściem oczaru (mocniej ściąga) albo owocem aronii (więcej antocyjanów); nawłoć — zielem skrzypu polnego, jeśli chcesz łagodniejszego działania moczopędnego. Napar to tylko część rozwiązania: bez ruchu, unoszenia nóg i pończoch uciskowych żadne zioło nie zdejmie obrzęku u kogoś, kto stoi 10 godzin dziennie.

Przeciwwskazania

Użyte zioła