Napar z kwiatu lipy na przeziębienie i gorączkę

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Przeziębienie i odporność
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 20 minut
• Wydajność: 1 szklanka (ok. 250 ml) — jedna dawka napotna
• Sezon: czerwiec–lipiec (zbiór kwiatostanów w pełni kwitnienia, w suchy słoneczny dzień po obeschnięciu rosy, zawsze z przysadką)

Składniki

• 1,5 łyżki (ok. 3 g) suszonego kwiatostanu lipy z przysadką
• 250 ml wrzącej wody (ok. 95 °C)
• 1 łyżeczka miodu lipowego lub gryczanego (opcjonalnie, do letniego naparu)
• plasterek cytryny (opcjonalnie)

Przygotowanie

1. Rozetrzyj suszone kwiatostany w dłoni na drobniejsze kawałki — całe koszyczki oddają śluz zbyt wolno.
2. Wsyp surowiec do porcelanowego lub szklanego naczynia (nie do metalowego — garbniki reagują z metalem).
3. Zalej 250 ml wody o temperaturze ok. 95 °C, czyli wrzątkiem odstawionym na pół minuty.
4. Przykryj spodkiem i parz 15 minut — przykrycie jest obowiązkowe, bo bez niego olejek eteryczny odparuje razem z parą.
5. Przecedź przez gęste sitko, lekko dociskając surowiec łyżką, żeby wycisnąć śluz.
6. Wypij gorący, jednym ciągiem, w ciągu 5–10 minut. Miód i cytrynę dodaj dopiero gdy napar ostygnie poniżej 40 °C, żeby nie zniszczyć enzymów miodu i witaminy C.
7. Natychmiast po wypiciu połóż się pod kołdrą na co najmniej godzinę — napar działa napotnie tylko wtedy, gdy ciało jest ogrzane.

Dawkowanie

Dorośli: 1 szklanka gorącego naparu 2–3 razy dziennie w trakcie infekcji, koniecznie ostatnia porcja wieczorem przed snem. Kuracja napotna trwa tyle, ile gorączka — zwykle 3–5 dni. Dzieci: 3–6 lat pół szklanki (125 ml) 2 razy dziennie, 7–12 lat 3/4 szklanki 2–3 razy dziennie. Napar musi być gorący — letni lub zimny działa tylko powlekająco na gardło, ale nie napotnie. Po napotnej dawce trzeba uzupełnić płyny: dodatkowo 300–500 ml wody na każdą wypoconą porcję.

Przechowywanie

Naparu nie przechowuj — po kilku godzinach śluzy fermentują i płyn staje się mętny oraz kwaśny. Suszony surowiec trzymaj w szczelnym słoju z ciemnego szkła lub w papierowej torbie w zamkniętej puszce, w suchym i chłodnym miejscu, bez dostępu światła. Kwiat lipy jest bardzo higroskopijny — w wilgoci brązowieje, traci zapach i pleśnieje, a spleśniałego surowca nie wolno ratować przesuszaniem, trzeba go wyrzucić.

Trwałość

napar zużyć w ciągu 12 godzin; suszony kwiat lipy zachowuje wartość 12 miesięcy

Wskazówki

Najczęstszy błąd to parzenie bez przykrycia — traci się wtedy olejek eteryczny i napar jest tylko lekko śluzowaty, bez działania napotnego. Drugi błąd to gotowanie kwiatu: wrzenie ścina śluzy i rozkłada flawonoidy, lipy nigdy się nie gotuje. Dobry surowiec ma barwę kremowożółtą i wyraźny miodowy zapach; szarobrunatny i bezwonny kwiat jest przeleżały i nadaje się najwyżej do kąpieli. Napar powinien być lekko oleisty w dotyku na wardze — to znak, że śluz przeszedł do wody. Jeśli nie masz lipy, zastąp ją kwiatem czarnego bzu w tej samej ilości (działa mocniej napotnie, ale nie powleka gardła) albo kwiatem dziewanny (powleka, ale słabiej rozgrzewa). Do gardła bolącego na sucho dodaj do naparu łyżeczkę suszonego kwiatu malwy czarnej.

Przeciwwskazania

Użyte zioła