Napar z liścia szałwii przy nadmiernej potliwości

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Oczyszczanie i metabolizm
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 15 minut + 45 minut studzenia
• Wydajność: 1 porcja, ok. 250 ml (kąpiel do rąk i stóp: 1 litr)
• Sezon: Liść szałwii lekarskiej zbiera się od maja do sierpnia, przed kwitnieniem lub na jego początku, gdy zawartość olejku jest najwyższa; ścinaj w słoneczny dzień, po obeschnięciu rosy, w godzinach przedpołudniowych. Suszyć w cieniu i przewiewie w temperaturze do 35 °C — powyżej tej temperatury olejek ulatnia się i surowiec traci wartość.

Składniki

• 1 łyżeczka (ok. 2 g) suszonego liścia szałwii lekarskiej
• 250 ml wrzącej wody
• opcjonalnie: 1 łyżeczka suszonego liścia mięty pieprzowej (poprawia smak, wzmacnia uczucie chłodu)
• opcjonalnie: plasterek cytryny do przestudzonego naparu

Przygotowanie

1. Odmierz dokładnie 1 łyżeczkę suszu — szałwii się nie sypie „na oko”, bo dawka tujonu rośnie wraz z ilością surowca.
2. Wsyp liść do kubka i zalej 250 ml wrzącej wody.
3. Natychmiast przykryj spodkiem — bez przykrycia olejek eteryczny, czyli cała substancja czynna, uleci z parą.
4. Naparzaj 10–15 minut pod przykryciem.
5. Przecedź przez sitko, lekko odciskając liście.
6. Odstaw do całkowitego wystudzenia (ok. 45 minut) albo wstaw do lodówki na 30 minut. Napar do picia przy potliwości musi być zimny lub letni.
7. Wariant na nocne poty: cały napar (250 ml) wypij zimny na 2 godziny przed snem.
8. Wariant na poty stóp i dłoni (zewnętrznie): zaparz 3 łyżki suszu w 1 litrze wrzątku przez 20 minut, przecedź, wystudź do temperatury pokojowej i mocz dłonie lub stopy przez 15 minut dziennie przez 2 tygodnie.

Dawkowanie

Dorośli, wewnętrznie: 250 ml zimnego naparu 1–2 razy dziennie. Przy nocnych potach — jedna porcja na 2 godziny przed snem. Przy uderzeniach gorąca w menopauzie — 250 ml rano i 250 ml wieczorem. Efekt pojawia się po 1–2 godzinach i narasta w ciągu kilku dni stosowania. Kuracja: MAKSYMALNIE 2–3 tygodnie bez przerwy, potem co najmniej 2 tygodnie przerwy — limit wynika z kumulacji tujonu i nie wolno go przekraczać. Nie przekraczać 2 szklanek naparu dziennie (ok. 4 g suszu). Zewnętrznie (kąpiele dłoni i stóp): bez ograniczeń czasowych, 15 minut dziennie. Dzieci poniżej 12 lat: nie podawać doustnie ze względu na tujon; dopuszczalne wyłącznie zewnętrznie, w kąpielach.

Przechowywanie

Gotowy napar w zakręconej butelce w lodówce, maksymalnie 24 godziny — to wygodne, bo i tak pije się go zimny. Suszony liść przechowuj w szczelnym słoiku z ciemnego szkła: szałwia to surowiec olejkowy, a olejek ulatnia się przez nieszczelną pokrywkę i rozkłada na świetle. Po roku susz jeszcze pachnie, ale działa już wyraźnie słabiej. Jeśli po otwarciu słoika nie czujesz mocnego, kamforowo-korzennego zapachu, surowiec nadaje się już tylko do wyrzucenia.

Trwałość

napar zużyć w ciągu 24 godzin; suszony liść szałwii zachowuje pełnię olejku 12 miesięcy

Wskazówki

Najczęstszy błąd to picie naparu na gorąco — gorący płyn sam wywołuje pocenie i całkowicie znosi efekt; szałwia przy potliwości działa tylko zimna. Drugi błąd: parzenie bez przykrycia, przez co olejek ulatuje i zostaje sam gorzki garbnik. Trzeci: bezterminowe picie „bo pomaga” — tujon kumuluje się, a limit 2–3 tygodni jest twardy. Do naparu używaj szałwii LEKARSKIEJ (Salvia officinalis), nie muszkatołowej ani łąkowej — te mają inny skład olejku i inne działanie. Świeży liść jest znacznie silniejszy od suszonego; jeśli używasz świeżego, weź 3–4 liście zamiast łyżeczki suszu. Dobry napar jest zielonkawo-żółty, klarowny, o intensywnym, kamforowo-korzennym zapachu i mocno gorzkim, ściągającym smaku — jeśli jest bez zapachu, surowiec jest zwietrzały i nic nie zdziała. Miętę można pominąć; nie da się nią uratować przeterminowanej szałwii.

Przeciwwskazania

Użyte zioła