Napar z liścia zielonej herbaty i mięty na odchudzanie

Napar z liścia zielonej herbaty i mięty na odchudzanie

Napar

Zielona herbata (niefermentowany liść herbaty chińskiej) zawiera katechiny, przede wszystkim EGCG, oraz kofeinę — te dwa składniki razem podnoszą termogenezę i utlenianie tłuszczów, a katechiny dodatkowo hamują lipazę trzustkową, przez co część tłuszczu z posiłku nie zostaje wchłonięta. Mięta pieprzowa jest tu nie tylko dla smaku: mentol i olejek miętowy działają rozkurczowo i żółciopędnie, poprawiając trawienie tłuszczów i ograniczając uczucie ciężkości. Napar wspiera redukcję masy ciała wyłącznie jako dodatek do deficytu kalorycznego — sam z siebie nie odchudza. Kluczowa jest technika parzenia: zielonej herbaty NIE zalewa się wrzątkiem, bo wyparzone katechiny robią się gorzkie, a napar traci wartość.

Metryczka

  • Typ: Napar
  • Kategoria: Oczyszczanie i metabolizm
  • Trudność: łatwy
  • Czas przygotowania: 12 minut
  • Wydajność: 1 porcja, ok. 250 ml
  • Sezon: Zieloną herbatę parzy się przez cały rok, najlepiej z suszu z ostatniego zbioru wiosennego. Liść mięty pieprzowej zbiera się w czerwcu–sierpniu, tuż przed kwitnieniem, gdy zawartość olejku jest najwyższa — świeżą miętę można stosować od maja do września.

Składniki

  • 1 płaska łyżeczka (ok. 2 g) suszonego liścia zielonej herbaty (Camellia sinensis, niefermentowanej)
  • 1 łyżeczka (ok. 1 g) suszonego liścia mięty pieprzowej lub 5–6 świeżych listków
  • 250 ml wody podgrzanej do 75–80 °C
  • opcjonalnie: 2–3 plasterki świeżego imbiru lub plasterek cytryny

Przygotowanie

  1. Zagotuj wodę i odstaw ją na 4–5 minut, aż spadnie do 75–80 °C — woda o tej temperaturze przestaje parować kłębami, a naczynie da się chwycić dłonią przez chwilę.
  2. Przepłucz czajniczek lub kubek gorącą wodą, żeby naczynie nie odebrało ciepła naparowi.
  3. Wsyp liść zielonej herbaty do zaparzacza lub prosto do naczynia.
  4. Zalej 250 ml wody o 75–80 °C i parz DOKŁADNIE 2–3 minuty, licząc na zegarku. Dłuższe parzenie wyciąga garbniki i napar staje się ściągająco gorzki.
  5. Wyjmij zaparzacz z herbatą albo przecedź napar do drugiego naczynia — liść nie może zostać w wodzie.
  6. Dopiero teraz dodaj miętę i przykryj na 5 minut; miętę zalewa się już przestudzonym naparem, żeby nie ulotnił się mentol.
  7. Przecedź, jeśli używałeś sypkiej mięty.
  8. Pij ciepły, bez cukru. Nie dosładzaj i nie dodawaj mleka — białka mleka wiążą katechiny i unieważniają działanie naparu.

Dawkowanie

Dorośli: 250 ml naparu 2–3 razy dziennie, 30 minut PO posiłku (wtedy katechiny hamują lipazę pracującą nad zjedzonym tłuszczem). Ostatnią porcję wypij najpóźniej o 16:00 — zielona herbata zawiera kofeinę i późniejsze picie zaburza sen. Maksymalnie 3 szklanki dziennie, co odpowiada ok. 60–90 mg kofeiny. Kuracja: 6–8 tygodni, potem 2 tygodnie przerwy. Nie pij na czczo — katechiny na pusty żołądek drażnią błonę śluzową i mogą wywołać nudności.

Przechowywanie

Naparu nie przechowuje się — po kilku godzinach ciemnieje, robi się cierpki i traci większość katechin. Suszony liść zielonej herbaty trzymaj w szczelnej, nieprzezroczystej puszce, z dala od kawy, przypraw i wilgoci (chłonie zapachy), maksymalnie 12 miesięcy; po roku napar jest już tylko cierpki i pozbawiony aromatu. Suszona mięta w słoiku z ciemnego szkła, do 12 miesięcy — mięta wystawiona na światło traci olejek i przestaje pachnieć.

Trwałość

napar pić świeży, do 2 godzin od zaparzenia; po tym czasie katechiny się utleniają

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zalanie zielonej herbaty wrzątkiem — napar wychodzi wtedy gorzki i szarozielony zamiast jasnozielonożółtego, a katechiny częściowo się rozkładają. Drugi błąd: trzymanie liścia w wodzie przez cały czas picia — po 5 minutach z liścia idą już tylko garbniki. Trzeci: dosładzanie i mleko, które kasują sens preparatu. Nie licz też na to, że napar sam zredukuje masę ciała — bez deficytu kalorycznego efekt jest zerowy. Miętę pieprzową można zastąpić miętą zieloną (łagodniejsza, mniej mentolu) lub miętą polną; z dobrej mięty po roztarciu w palcach bije wyraźny, chłodny zapach — jeśli nie pachnie, jest już bezwartościowa. Dobrze zaparzony napar jest klarowny, jasnożółtozielony, o trawiasto-orzechowym zapachu i lekko ściągającym, ale NIE gorzkim smaku. Ten sam liść można zalać drugi raz (o 5 °C cieplejszą wodą, o minutę dłużej), ale trzeci napar jest już pusty.

Przeciwwskazania

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.