Napar ze skrzypu polnego wspierający kości przy osteoporozie

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Stawy i mięśnie
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 20 minut pracy + 2–3 godziny moczenia + 35 minut gotowania i naciągania
• Wydajność: ok. 200–230 ml (1 porcja dzienna, do wypicia w dwóch dawkach)
• Sezon: czerwiec–sierpień (zbiór pędów płonnych, po całkowitym uschnięciu pędów zarodnionośnych; wiosenne, brązowe pędy zarodnionośne nie nadają się na surowiec)

Składniki

• 2 łyżki (ok. 6 g) suszonego ziela skrzypu polnego, rozdrobnionego
• 300 ml wody
• 1 płaska łyżeczka suszonego liścia pokrzywy (opcjonalnie, dla wzbogacenia w wapń)
• 1 łyżeczka soku z cytryny (dodawana do gotowego naparu)

Przygotowanie

1. Rozdrobnij suche ziele skrzypu na kawałki 3–5 mm — całe, sztywne pędy oddają krzemionkę znacznie gorzej.
2. Zalej 6 g skrzypu 300 ml zimnej wody i odstaw na 2–3 godziny (maceracja na zimno rozluźnia ściany komórkowe).
3. Doprowadź całość do wrzenia i gotuj pod przykryciem na małym ogniu dokładnie 20 minut. To nie jest zwykły napar — krótkie zaparzanie wyciąga zaledwie ułamek krzemionki.
4. Zdejmij z ognia i odstaw pod przykryciem na kolejne 15 minut.
5. Jeśli używasz pokrzywy, dorzuć ją dopiero teraz do gorącego wywaru i zaparzaj 10 minut — pokrzywa nie znosi gotowania, traci wtedy witaminę C i chlorofil.
6. Przecedź przez gęste sitko lub gazę. Uzyskasz ok. 200–230 ml płynu.
7. Do przestudzonego naparu dodaj łyżeczkę soku z cytryny — lekko kwaśne pH poprawia stabilność rozpuszczonej krzemionki w płynie.

Dawkowanie

Dorośli: 100 ml naparu dwa razy dziennie, po posiłku (na czczo skrzyp bywa źle tolerowany i nasila diurezę). Kuracja trwa 4 tygodnie, po czym robi się 2 tygodnie przerwy — skrzyp działa moczopędnie i przy ciągłym, wielomiesięcznym stosowaniu bez przerw może zaburzać gospodarkę elektrolitową. Cykl można powtarzać 2–3 razy w roku. Popijaj dodatkowo wodę: dobowa podaż płynów nie powinna spaść poniżej 2 litrów. Przy osteoporozie napar jest wyłącznie uzupełnieniem — nie zastępuje wapnia, witaminy D3, K2 ani leczenia zleconego przez lekarza.

Przechowywanie

Gotowy napar trzymaj w zamkniętym słoiku w lodówce nie dłużej niż dobę. Napar z surowców bogatych w cukry i śluzy szybko zakwasza się i zasiedla bakteriami — mętnienie, kwaśny zapach lub kożuszek na powierzchni oznaczają, że nadaje się tylko do wylania. Suchy surowiec przechowuj w szczelnym, ciemnym słoiku, w temperaturze pokojowej, do 24 miesięcy; skrzyp chłonie wilgoć i zbrylony traci wartość.

Trwałość

24 godziny w lodówce; po tym czasie wylać

Wskazówki

Najczęstszy błąd to potraktowanie skrzypu jak lipy — zalanie wrzątkiem na 10 minut. Tak przygotowany płyn zawiera znikome ilości krzemionki; skrzyp wymaga odwaru, i to długiego. Drugi błąd to zbiór niewłaściwego gatunku: skrzyp polny ma pędy płonne z gałązkami skierowanymi ukośnie w górę i pierwszy człon gałązki dłuższy od pochewki łodygowej — skrzyp bagienny ma ten człon krótszy i rośnie na podmokłych łąkach oraz przy rowach. Kupując surowiec, wybieraj taki o wyraźnie zielonej barwie; szarozielony i pylący to stary, wyługowany towar. Napar powinien mieć barwę słomkowozieloną i lekko trawiasty, wytrawny smak — jeśli jest bezbarwny i bez smaku, gotowanie było za krótkie. Zamiast pokrzywy możesz dorzucić łyżeczkę suszonego liścia lucerny albo skorupkę jaja rozpuszczoną w soku z cytryny (domowe źródło wapnia). Nie słódź naparu miodem na gorąco.

Przeciwwskazania

Użyte zioła