Okład z liści babki lancetowatej na skaleczenie

Metryczka

• Typ: Oklad
• Kategoria: Skóra i włosy
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 10 minut + 2–3 godziny działania okładu
• Wydajność: 1 okład na skaleczenie o powierzchni do ok. 5 × 5 cm
• Sezon: maj–wrzesień (zbiór świeżego liścia, najlepiej przed kwitnieniem i w pełni kwitnienia); susz dostępny cały rok

Składniki

• 5–8 świeżych, zdrowych liści babki lancetowatej (zebranych z dala od dróg i pól uprawnych)
• ok. 500 ml przegotowanej, ostudzonej wody (do umycia liści)
• 1 łyżeczka soli kuchennej lub 200 ml naparu z rumianku (do wstępnego przemycia rany)
• sterylna gaza opatrunkowa (do przykrycia okładu)
• bandaż lub przylepiec do umocowania
• alternatywnie zimą: 2 łyżki suszonego liścia babki lancetowatej + 100 ml wrzątku

Przygotowanie

1. Umyj ręce mydłem i wodą. Przemyj skaleczenie bieżącą wodą, usuwając widoczne zanieczyszczenia; możesz użyć letniej wody z solą lub przestudzonego naparu z rumianku.
2. Zerwij 5–8 młodych, nieuszkodzonych liści babki lancetowatej. Nie zbieraj z poboczy dróg, terenów przemysłowych ani z miejsc opryskiwanych — babka kumuluje metale ciężkie.
3. Dokładnie umyj liście w przegotowanej, ostudzonej wodzie i osusz czystą ściereczką. Nieumyty liść z pola to wprowadzenie do rany zarodników tężca i bakterii glebowych.
4. Rozetrzyj liście w czystym moździerzu albo zgnieć je między dwiema czystymi łyżkami, aż puszczą sok i utworzą wilgotną, zieloną papkę. Nie żuj liści — tak każe tradycja, ale to wprowadza do rany florę bakteryjną jamy ustnej.
5. Nałóż papkę bezpośrednio na oczyszczone skaleczenie warstwą ok. 3–5 mm.
6. Przykryj sterylną gazą i umocuj bandażem lub przylepcem, niezbyt ciasno.
7. Trzymaj okład 2–3 godziny, następnie zdejmij, przemyj ranę i w razie potrzeby załóż świeży.
8. Zimą, przy braku świeżego surowca: zalej 2 łyżki suszonego liścia 100 ml wrzątku, odstaw pod przykryciem na 15 minut, odcedź i przestudź do temperatury ciała. Nasącz gazę i przykładaj jako kompres na 15–20 minut.

Dawkowanie

Wyłącznie do stosowania zewnętrznego, na czystą, powierzchowną ranę. Dorośli i dzieci powyżej 3 lat: okład zmieniać co 2–3 godziny, do 3–4 razy dziennie, przez 2–5 dni, do zamknięcia się rany. Napar z suszu jako kompres: 15–20 minut, 2–3 razy dziennie. U dzieci poniżej 3 lat i u niemowląt stosować wyłącznie kompres z przestudzonego naparu, nie papkę z surowych liści, i tylko na drobne otarcia — każde głębsze skaleczenie u małego dziecka wymaga oceny lekarskiej. Jeśli po 48 godzinach rana nie zaczyna się goić albo pojawia się zaczerwienienie i ból — przerwij i idź do lekarza.

Przechowywanie

Rozgniecionej papki nie przechowywać — sok wyciekający z liści szybko ciemnieje i zasiedla się bakteriami, a wprowadzenie ich do rany daje efekt odwrotny do zamierzonego. Suszony liść przechowywać w szczelnym, ciemnym słoiku, w suchym miejscu; surowiec wilgotny pleśnieje i traci aukubinę. Prawidłowo wysuszony liść jest zielony i kruchy — jeśli zbrunatniał, wyrzuć go, bo aukubina uległa rozkładowi.

Trwałość

papkę z liści zużyć natychmiast po przygotowaniu, maksymalnie w ciągu 30 minut; napar z suszu zużyć w ciągu 12 godzin (przechowywany w lodówce); susz z liści zachowuje moc ok. 12 miesięcy

Wskazówki

Najczęstszy błąd to legendarne żucie liścia — działa, ale kosztem wprowadzenia do rany bakterii z jamy ustnej. Zgnieć liść czystym narzędziem. Drugi błąd to nieumycie surowca: liść babki rośnie tuż przy ziemi, na deptanych ścieżkach, więc jest po prostu brudny. Wybieraj liście młode, jędrne i ciemnozielone — starsze, żółknące mają mniej aukubiny i śluzu. Babkę lancetowatą (liść wąski, lancetowaty, z 3–7 wyraźnymi podłużnymi nerwami) można zastąpić babką zwyczajną (liść szeroki, jajowaty) — działanie jest bardzo podobne. Można też wzmocnić okład, dodając do papki zgnieciony liść krwawnika, który silniej hamuje krwawienie. Poprawnie założony okład sprawia, że pieczenie i szczypanie ustępuje w ciągu kilkunastu minut, a rano po zdjęciu rana jest sucha i pokryta cienkim strupem. Jeśli sok z babki zabarwi skórę na zielono-brązowo, to normalne i zmywa się wodą. Zapas na zimę: liście suszyć w cieniu i przewiewie w temperaturze do 40 °C, rozłożone w jednej warstwie.

Przeciwwskazania

Użyte zioła