Proszek z liści morwy białej na poziom cukru

Metryczka

• Typ: Proszek
• Kategoria: Oczyszczanie i metabolizm
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 40 minut (przy suszu gotowym do zmielenia)
• Wydajność: ok. 95 g czystego proszku (ok. 60–90 dawek) lub 115 g mieszanki
• Sezon: czerwiec–lipiec (zbiór młodych liści), mielenie o dowolnej porze roku, porcjami na 2–3 miesiące

Składniki

• 100 g suszonego liścia morwy białej (młode liście z tegorocznych pędów)
• 10 g mielonej kory cynamonowca cejlońskiego (opcjonalnie — daje mieszankę 10 : 1 i poprawia smak)
• 10 g zmielonych nasion kozieradki pospolitej (opcjonalnie, wspiera gospodarkę węglowodanową)
• młynek do kawy lub żarnowy, ewentualnie moździerz
• sito o oczkach 0,3–0,5 mm
• słoiczek z ciemnego szkła 250 ml ze szczelną zakrętką
• 1 saszetka pochłaniacza wilgoci lub kilka ziaren suchego ryżu w gazie

Przygotowanie

1. Sprawdź, czy liść jest naprawdę suchy: prawidłowy surowiec kruszy się w palcach z trzaskiem. Jeśli się gnie, dosusz w suszarce w 35–40 °C przez 2–3 godziny — wilgotny liść zapcha młynek i proszek spleśnieje.
2. Usuń grubsze ogonki liściowe i nerwy główne — są drewniste, dają grys, a mają niewiele DNJ.
3. Mel porcjami po 15–20 g, po 20–30 sekund, robiąc przerwy na ostygnięcie młynka — DNJ rozkłada się powyżej 60 °C, a rozgrzany młynek łatwo przekracza tę temperaturę.
4. Przesiej proszek przez sito 0,3–0,5 mm; grubszą frakcję zmiel jeszcze raz i przesiej ponownie.
5. Jeśli robisz mieszankę, dodaj sproszkowany cynamon i kozieradkę, po czym mieszaj całość przez 2 minuty, aż barwa będzie jednolita.
6. Przesyp gotowy proszek do suchego słoiczka z ciemnego szkła, włóż pochłaniacz wilgoci, zakręć szczelnie.
7. Opisz słoik nazwą surowca i datą zmielenia — proszek starzeje się znacznie szybciej niż liść w całości.

Dawkowanie

Doustnie: 1 g proszku (płaska łyżeczka od herbaty to ok. 2 g, więc pół łyżeczki) 2–3 razy dziennie, bezpośrednio PRZED posiłkiem węglowodanowym lub w jego pierwszych kęsach. Proszek rozmieszać w pół szklanki chłodnej wody, w jogurcie naturalnym albo wsypać na potrawę — nie zaparzać wrzątkiem, bo temperatura powyżej 60 °C niszczy DNJ. Maksymalnie 3 g dziennie. Zaczynaj od 1 g raz dziennie przez pierwsze 3 dni i dopiero potem zwiększaj — nagłe wejście w pełną dawkę wywołuje wzdęcia. Kuracja: 6–8 tygodni, potem 2 tygodnie przerwy. Dzieci: nie stosować bez zalecenia lekarza; jeśli lekarz dopuści, u dzieci powyżej 12 lat maksymalnie 0,5 g raz dziennie. Przy stosowaniu leków przeciwcukrzycowych mierzyć glukozę częściej niż zwykle przez pierwsze 2 tygodnie.

Przechowywanie

Szczelny słoik z ciemnego szkła, w suchym i chłodnym miejscu (nie nad kuchenką, nie na parapecie). Proszek ma ogromną powierzchnię kontaktu z powietrzem, więc chłonie wilgoć i utlenia się wielokrotnie szybciej niż liść w całości — zbrylenie, zapach stęchlizny lub zmiana barwy z szarozielonej na brunatną oznaczają surowiec do wyrzucenia. Nie przechowywać w lodówce: przy każdym wyjęciu na słoiku skrapla się woda. Mielić na bieżąco, co 2–3 miesiące, a resztę surowca trzymać w postaci całych liści — tak zachowa moc przez rok.

Trwałość

6 miesięcy w szczelnym, ciemnym słoiku — po tym czasie zawartość DNJ wyraźnie spada

Wskazówki

Najczęstszy błąd to mielenie liścia niedosuszonego — proszek zbryla się w ciągu tygodnia i pleśnieje. Drugi błąd to zaparzanie proszku wrzątkiem „dla wygody”: DNJ degraduje powyżej 60 °C i zostaje ci sam błonnik z gorzkim posmakiem. Trzeci błąd to mielenie od razu całego zapasu — proszek traci moc kilka razy szybciej niż liść, więc mielisz porcję na 2–3 miesiące, nie na rok. Młynek żarnowy jest lepszy od udarowego, bo mniej grzeje surowiec. Nie używaj liści starych i jesiennych — mają najniższą zawartość DNJ; najbogatsze są młode liście z czerwca i lipca. Dobry proszek ma barwę matowej, szarawej zieleni, zapach siana z lekką nutą herbaty i wyraźnie ziołowy, lekko ściągający smak. Barwa brunatna oznacza przegrzany albo stary surowiec. Aby ocenić, czy preparat w ogóle działa, mierz glukozę 1 i 2 godziny po tym samym posiłku — raz bez proszku, raz z proszkiem; bez pomiarów cała kuracja jest zgadywanką.

Przeciwwskazania

Użyte zioła