Syrop z rokitnika na jesienne osłabienie

Syrop z rokitnika na jesienne osłabienie

Syrop

Syrop z rokitnika to klasyczny preparat na przełom lata i jesieni, kiedy organizm wchodzi w okres zwiększonej zapadalności na infekcje. Owoc rokitnika należy do najbogatszych w witaminę C surowców rosnących w Polsce — jej zawartość utrzymuje się na wysokim poziomie także po przetworzeniu, bo towarzyszą jej flawonoidy i witamina E, które chronią kwas askorbinowy przed utlenieniem. Do rokitnika dodajemy owoc dzikiej róży, który uzupełnia pulę witaminy C i wnosi pektyny, oraz odrobinę imbiru, który poprawia smak i działa rozgrzewająco. Syrop przygotowujemy na zimno lub w łagodnym podgrzewaniu — rokitnik nie znosi gotowania, które niszczy większość witaminy C i psuje jego kwaskowo-owocowy profil.

Metryczka

  • Typ: Syrop
  • Kategoria: Odporność
  • Trudność: średni
  • Czas przygotowania: 1 godzina pracy + 2 godziny moczenia róży + 2 godziny naciągania imbiru
  • Wydajność: ok. 1,1 litra syropu
  • Sezon: wrzesień–październik (zbiór owoców rokitnika, najlepiej po pierwszych przymrozkach); owoc dzikiej róży — wrzesień–listopad

Składniki

  • 1 kg świeżych owoców rokitnika (lub 800 g mrożonych)
  • 150 g suszonych owoców dzikiej róży (bez pestek i włosków)
  • 500 ml miodu wielokwiatowego lub lipowego
  • 300 g cukru trzcinowego (opcjonalnie, zamiast części miodu)
  • 20 g świeżego korzenia imbiru (ok. 4 cm), obranego i pokrojonego w cienkie plastry
  • 300 ml przegotowanej i ostudzonej wody
  • 1 łyżka soku z cytryny

Przygotowanie

  1. Owoce rokitnika przebierz, usuń szypułki i liście, opłucz pod bieżącą zimną wodą i dokładnie osącz na sicie. Mrożone rozmroź powoli w lodówce, nie w cieple.
  2. Suszone owoce dzikiej róży zalej 300 ml wody o temperaturze ok. 60 °C i odstaw na 2 godziny do napęcznienia.
  3. Rokitnik zmiażdż tłuczkiem drewnianym lub przepuść przez wolnoobrotową sokowirówkę. Nie używaj blendera z wysokimi obrotami — rozbija pestki i syrop nabiera goryczy.
  4. Miazgę rokitnika przełóż do gęstego lnianego płótna i wyciśnij sok. Powinno wyjść ok. 500–600 ml soku.
  5. Napęczniałe owoce róży rozgnieć w wodzie, w której się moczyły, i przecedź przez podwójną gazę. Płyn połącz z sokiem z rokitnika.
  6. Do połączonych soków dodaj plastry imbiru i sok z cytryny, przykryj i odstaw na 2 godziny w chłodne miejsce, aby imbir oddał aromat. Następnie plastry wyjmij.
  7. Podgrzej sok do temperatury maksymalnie 45 °C (płyn ma być letni, nie gorący) i rozpuść w nim miód, mieszając drewnianą łyżką aż do całkowitego rozpuszczenia. Jeśli używasz cukru, rozpuść go najpierw w niewielkiej ilości soku podgrzanego do 60 °C, ostudź i dopiero wtedy dodaj do reszty.
  8. Gotowy syrop przelej do wyparzonych, suchych butelek z ciemnego szkła, napełniając je po samą szyjkę, aby zostawić jak najmniej powietrza.
  9. Butelki zamknij szczelnie i przez pierwsze 3 dni trzymaj w temperaturze pokojowej, obserwując, czy nie zaczyna fermentować (pęcherzyki, wypychanie korka). Potem przenieś do lodówki.

Dawkowanie

Profilaktycznie dorośli: 1 łyżka (15 ml) rano na czczo lub rozpuszczona w szklance letniej wody, przez 4–6 tygodni w sezonie jesienno-zimowym, potem 2 tygodnie przerwy. Przy pierwszych objawach infekcji: 1 łyżka 3 razy dziennie po jedzeniu, przez 5–7 dni. Dzieci powyżej 3. roku życia: 1 łyżeczka (5 ml) raz dziennie; dzieci 6–12 lat: 1 łyżeczka 2 razy dziennie. Nie rozpuszczaj syropu we wrzątku — witamina C rozkłada się powyżej 60 °C; woda ma być letnia.

Przechowywanie

Przechowuj w ciemnych butelkach, w lodówce (2–8 °C), zawsze szczelnie zamknięte. Syrop nie jest pasteryzowany, więc w cieple szybko rusza fermentacja — objawia się mętnieniem, pienieniem i kwaśno-alkoholowym zapachem; taki syrop nadaje się już tylko do wyrzucenia. Nie nabieraj syropu łyżką, którą wcześniej brałeś do ust — zanieczyszczenie bakteryjne skraca trwałość do kilku dni. Można rozlać do małych buteleczek po 100 ml i otwierać kolejno.

Trwałość

6 miesięcy w lodówce w zamkniętej butelce; po otwarciu butelki — 4 tygodnie

Wskazówki

Rokitnik zbiera się fatalnie — gałązki są gęsto ciernie, a owoce pękają w palcach. Sprawdzoną metodą jest ścięcie owocujących gałązek, zamrożenie ich na 24 godziny i strząśnięcie zamarzniętych owoców na płótno; odchodzą wtedy czysto. Nie gotuj syropu — to najczęstszy błąd; wysoka temperatura niszczy witaminę C i syrop staje się mdły i brunatny zamiast pomarańczowego. Jeśli sok wyszedł bardzo gęsty i trudno go przelać, rozcieńcz go 100 ml przegotowanej wody, a nie zwiększaj temperatury. Charakterystyczna warstwa oleista, która po kilku dniach zbiera się na powierzchni, to naturalny olej rokitnikowy z miąższu — nie jest to zepsucie, wystarczy przed użyciem wstrząsnąć butelką. Włoski z wnętrza owoców dzikiej róży trzeba usunąć bezwzględnie — drażnią przewód pokarmowy; użyj róży już oczyszczonej albo przecedź przez podwójną gazę. Dobry syrop ma barwę intensywnie pomarańczową do bursztynowej, smak kwaśno-cierpki z wyraźną słodyczą i zapach owocowo-żywiczny; brązowienie i posmak spalenizny oznaczają przegrzanie.

Przeciwwskazania

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.