Wywar z korzenia perzu na kamicę moczową

Metryczka

• Typ: Wywar
• Kategoria: Drogi moczowe
• Trudność: średni
• Czas przygotowania: 50 minut + 2–3 godziny (lub noc) namaczania
• Wydajność: ok. 500 ml — dzienna porcja podzielona na 3 dawki
• Sezon: marzec–kwiecień lub wrzesień–listopad (kłącze perzu); czerwiec–sierpień (ziele skrzypu, tylko pędy płonne); lipiec–wrzesień (kwitnąca nawłoć); maj (młody liść brzozy)

Składniki

• 2 łyżki (ok. 10 g) suszonego kłącza perzu właściwego, pociętego na kawałki 3–5 mm
• 1 łyżka (ok. 3 g) suszonego ziela skrzypu polnego
• 1 łyżka (ok. 3 g) suszonego ziela nawłoci pospolitej
• 1 łyżka (ok. 3 g) suszonego liścia brzozy brodawkowatej
• 500 ml zimnej wody
• garnek emaliowany lub ze stali nierdzewnej z pokrywką
• sitko o drobnych oczkach

Przygotowanie

1. Wsyp kłącze perzu i ziele skrzypu do garnka i zalej 500 ml ZIMNEJ wody. Nawłoć i liść brzozy dodasz później — ich flawonoidy i olejki nie znoszą gotowania.
2. Odstaw na 2–3 godziny (najlepiej na noc) do namoczenia pod przykryciem. Krzemionka ze skrzypu przechodzi do wody bardzo opornie i namaczanie jest tu warunkiem skuteczności, nie fanaberią.
3. Podgrzewaj powoli pod przykryciem do wrzenia, po czym gotuj na małym ogniu przez 20 minut — skrzyp wymaga długiego gotowania, żeby oddać kwas krzemowy w formie przyswajalnej.
4. Zdejmij garnek z ognia, wrzuć nawłoć i liść brzozy, natychmiast przykryj i odstaw na 20 minut do naciągnięcia — tu działa już tylko temperatura resztkowa.
5. Przecedź przez sitko, mocno odciskając surowiec.
6. Uzupełnij przegotowaną wodą do 500 ml (część odparuje podczas gotowania).
7. Pij ciepły. Porcję na kolejny dzień przygotuj świeżą — wywaru nie robi się na zapas.

Dawkowanie

Doustnie: 150–170 ml ciepłego wywaru 3 razy dziennie, między posiłkami (rano na czczo, w południe i po południu). Ostatnią dawkę wypij najpóźniej o 17:00 — inaczej będziesz wstawać w nocy. Kurację prowadzi się przez 2–4 tygodnie, po czym robi się 2 tygodnie przerwy; przy nawykowej kamicy kurację powtarza się 2–3 razy w roku. WARUNEK KONIECZNY: w trakcie kuracji wypijaj dodatkowo co najmniej 2 litry wody dziennie, tak aby dobowa objętość moczu przekraczała 2 litry — cała idea przepłukiwania opiera się na rozcieńczeniu moczu i bez tego kuracja jest bezcelowa. Kontroluj barwę moczu: powinien być jasnosłomkowy, prawie bezbarwny. Preparat nie jest przeznaczony dla dzieci poniżej 12. roku życia; młodzież 12–16 lat: 100 ml 2 razy dziennie i tylko po konsultacji z lekarzem.

Przechowywanie

Przechowuj wyłącznie w lodówce (2–6 °C), w zakręconym, czystym słoiku, maksymalnie dobę. Wywar bez konserwantów jest doskonałą pożywką dla bakterii — pozostawiony w cieple na kilka godzin zaczyna fermentować, a wypity wywołuje biegunkę i skurcze brzucha. Objawy zepsucia: kwaśny zapach, bąbelki, mętnienie, śliskie nitki. Przed wypiciem podgrzewaj tylko jedną porcję — wielokrotne podgrzewanie całości niszczy flawonoidy nawłoci i brzozy. Wywaru nie mrozi się.

Trwałość

24 godziny w lodówce; docelowo przygotowywany na bieżąco

Wskazówki

Śmiertelnie ważny jest surowiec: perz i skrzyp zbierane z pól, przydroży i rowów melioracyjnych są skażone herbicydami i metalami ciężkimi — perz jest głównym celem oprysków, a skrzyp rośnie tam, gdzie spływa woda z pól. Zbieraj z dala od upraw i dróg albo kupuj susz z pewnego źródła. Drugi błąd to pomylenie skrzypu polnego (Equisetum arvense) ze skrzypem błotnym (Equisetum palustre), który zawiera trujący alkaloid palustrynę — skrzyp polny ma pędy płonne z gałązkami skierowanymi ukośnie w górę i pierwsze międzywęźle gałązki DŁUŻSZE niż pochwa liściowa na łodydze; u skrzypu błotnego jest ono krótsze. Jeśli nie umiesz odróżnić — kup susz, nie zbieraj. Trzeci błąd to wrzucenie nawłoci i brzozy do gotowania: ich flawonoidy i olejek eteryczny ulatniają się, a wywar staje się gorzki od garbników; zawsze dodawaj je po zdjęciu z ognia. Kłącze perzu można zastąpić kłączem pyrei z apteki (ten sam surowiec); nawłoć można zastąpić zielem nawłoci kanadyjskiej. Poprawnie zrobiony wywar jest jasnobrunatny, klarowny, o słodkawym smaku (trytycyna z perzu) z gorzkawym tłem od nawłoci — jeśli jest ciemny, mętny i wyraźnie ściągający, gotowałeś za długo albo dodałeś nawłoć zbyt wcześnie. Wywar pij ciepły, nie gorący — gorący dodatkowo drażni drogi moczowe.

Przeciwwskazania

Użyte zioła