Wywar z korzenia pokrzywy na prostatę

Metryczka

• Typ: Wywar
• Kategoria: Drogi moczowe
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 2 godziny namaczania + 30 minut gotowania i naciągania
• Wydajność: ok. 400 ml — 2 porcje dzienne
• Sezon: wrzesień–listopad (wykopywanie korzenia pokrzywy, po przymrozkach) lub marzec–kwiecień; wierzbownica: czerwiec–sierpień (kwitnące ziele)

Składniki

• 1,5 łyżki rozdrobnionego suszonego korzenia pokrzywy (ok. 6 g)
• 1 łyżka suszonego ziela wierzbownicy drobnokwiatowej (ok. 2 g)
• 1 łyżeczka rozgniecionych nasion dyni zwyczajnej (ok. 5 g, opcjonalnie)
• 400 ml zimnej wody

Przygotowanie

1. Rozdrobnij korzeń pokrzywy na kawałki nie większe niż 3–5 mm — całe kawałki korzenia nie zdążą oddać składników.
2. Zalej korzeń (i ewentualnie rozgniecione nasiona dyni) 400 ml zimnej wody i odstaw na 2 godziny.
3. Doprowadź do wrzenia i gotuj pod przykryciem na małym ogniu 10–15 minut.
4. Zdejmij z ognia, dopiero teraz dosyp ziele wierzbownicy — jest delikatne i długiego gotowania nie znosi.
5. Przykryj i odstaw na 15 minut do naciągnięcia.
6. Przecedź przez gęste sitko, dociskając surowiec.
7. Uzupełnij przegotowaną wodą do 400 ml.
8. Podziel na 2 porcje po 200 ml.

Dawkowanie

Pij po 200 ml (niecała szklanka) 2 razy dziennie — rano i po południu, po jedzeniu. Ostatnią porcję najpóźniej o 17:00, żeby ograniczyć nocne wstawanie. Kuracja przy łagodnym rozroście prostaty ma sens tylko wtedy, gdy jest długa: minimum 8 tygodni ciągłego stosowania, a pełny efekt (poprawa strumienia, mniejsza częstość mikcji nocnych) pojawia się zwykle po 3–6 miesiącach. Można stosować cyklami po 3 miesiące z 2-tygodniową przerwą. Wywar wspomaga, ale nie zastępuje kontroli urologicznej — przed rozpoczęciem kuracji koniecznie oznacz PSA i wyklucz raka stercza.

Przechowywanie

Wywar trzymaj w zamkniętym szklanym naczyniu w lodówce, nie dłużej niż dobę — po tym czasie w wyciągu wodnym namnażają się bakterie, a preparat mętnieje i kwaśnieje. Nie zamrażaj, bo tracisz część aktywności polisacharydów. Suszony korzeń przechowuj w szczelnym, ciemnym słoiku, w suchym miejscu, do 24 miesięcy — korzenie są trwalsze niż liście, ale zawilgocone szybko pleśnieją; charakterystyczny słodkawo-ziemisty zapach powinien się utrzymać, stęchły oznacza surowiec do wyrzucenia.

Trwałość

24 godziny w lodówce; przygotowuj świeży codziennie

Wskazówki

Najczęstszy błąd to sięgnięcie po liść pokrzywy zamiast korzenia — to inny surowiec o innym działaniu i na prostatę liść nie zadziała. Drugi błąd to zbyt krótka kuracja: po dwóch tygodniach nikt nie zobaczy poprawy i porzuca zioło jako nieskuteczne, a korzeń pokrzywy potrzebuje miesięcy. Trzeci błąd to gotowanie wierzbownicy razem z korzeniem — jej garbniki elagowe (enotein B) rozkładają się przy dłuższym wrzeniu; dosypuj ją po zdjęciu z ognia. Korzeń wykopuj jesienią, po pierwszych przymrozkach, albo wczesną wiosną — wtedy zawartość lignanów jest najwyższa. Umyj szczotką, przekrój grubsze części wzdłuż, susz w 40–50 °C; dobrze wysuszony korzeń łamie się z trzaskiem, a nie gnie. Prawidłowy wywar ma barwę jasnobrązową i ziemisty, lekko słodkawy zapach. Jeśli nie masz wierzbownicy, zastąp ją łyżeczką sproszkowanych nasion palmy sabalowej dodanych do gotowania — działanie jest zbieżne. Nasiona dyni to sprawdzony dodatek: garść (ok. 30 g) dziennie do zjedzenia osobno działa lepiej niż w wywarze.

Przeciwwskazania

Użyte zioła