Wywar
Liść brzozy to klasyczny surowiec przepłukujący drogi moczowe — flawonoidy (hiperozyd, kwercytryna) i saponiny zwiększają objętość moczu, nie drażniąc przy tym miąższu nerek. W przeciwieństwie do jałowca brzoza działa łagodnie i nadaje się do kuracji kilkutygodniowych. Wywar (a nie sam napar) wybieramy dlatego, że kilkuminutowe gotowanie lepiej wyciąga z twardszych, kutnerowanych liści i z dodanego skrzypu związki krzemu oraz saponiny. Pokrzywa dorzucona do mieszanki uzupełnia potas tracony przy wzmożonej diurezie, a skrzyp wzmacnia efekt moczopędny. Preparat stosuje się przy obrzękach nóg, skłonności do zatrzymywania wody i jako element kuracji przepłukującej przy piasku w nerkach.
Pij po 250 ml (szklanka) 2 razy dziennie — rano i wczesnym popołudniem, między posiłkami. Ostatnią porcję wypij najpóźniej o 17:00, żeby nocna diureza nie budziła cię z łóżka. W trakcie kuracji przepłukującej wypijaj dodatkowo co najmniej 2 litry wody dziennie — bez tego zabieg przepłukiwania nie ma sensu. Kurację prowadź przez 2–4 tygodnie, potem zrób minimum 2-tygodniową przerwę. Przy obrzękach nóg pierwsze efekty widać zwykle po 3–5 dniach.
Przechowuj w szczelnie zamkniętym szklanym słoiku lub butelce w lodówce, maksymalnie dobę. Wywar jest wodnym wyciągiem bez konserwantów — po 24 godzinach zaczynają się w nim mnożyć bakterie i pleśnie, a preparat zmienia zapach na kwaśny i mętnieje. Zmętniały lub kwaśny wywar wylej. Susz przechowuj osobno, w ciemnym, szczelnym naczyniu, do 12 miesięcy — zawilgocony liść brzozy pleśnieje i traci flawonoidy.
24 godziny w lodówce; najlepiej przygotowywać świeży każdego dnia
Najczęstszy błąd to zaparzanie liścia brzozy jak herbaty — z młodych, lepkich liści część flawonoidów wyjdzie, ale saponiny i krzemionka ze skrzypu wymagają gotowania. Drugi błąd to picie wywaru bez zwiększenia podaży wody — wtedy zamiast przepłukania dostajesz tylko zagęszczony mocz. Liść brzozy zbieraj młody, w maju, gdy jest jeszcze klejący od żywicy — starszy, skórzasty liść ma wyraźnie mniej flawonoidów. Susz w cieniu, w przewiewie, do 40 °C; prawidłowo wysuszony liść jest zielony i kruszy się w palcach, brązowy oznacza przegrzanie lub zamoknięcie. Dobrze zrobiony wywar ma barwę ciemnozłotą do jasnobrązowej i wyraźnie ściągający, lekko gorzkawy smak. Jeśli nie masz skrzypu, zastąp go łyżką ziela nawłoci pospolitej (mocniejsze działanie przeciwzapalne na drogi moczowe). Sok brzozowy (oskoła) nie zastąpi wywaru — jest dużo słabszy.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.