Herbatka z imbiru i cytryny rozgrzewająca przy pierwszych objawach przeziębienia

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Przeziębienie i odporność
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 20 minut
• Wydajność: 1 porcja — ok. 280 ml naparu
• Sezon: Imbir dostępny świeży przez cały rok; najlepszej jakości kłącza (jędrne, o cienkiej, gładkiej skórce) trafiają do sprzedaży jesienią i zimą, po zbiorach. Cytryny — pełnia sezonu grudzień–marzec. Sam napar stosuje się w sezonie infekcyjnym: od października do kwietnia.

Składniki

• 3 cm świeżego kłącza imbiru (ok. 15 g), obranego i pokrojonego w cienkie plasterki
• 300 ml wody
• 2 łyżki świeżo wyciśniętego soku z cytryny (ok. 30 ml, mniej więcej pół cytryny)
• 1 łyżeczka miodu (lipowego lub gryczanego)
• 1 szczypta cynamonu cejlońskiego (opcjonalnie)
• 1 plasterek cytryny do podania

Przygotowanie

1. Imbir dokładnie umyj, obierz cienko (tuż pod skórką jest najwięcej gingeroli) i pokrój w plasterki grubości 1–2 mm. Nie trzyj na tarce — z papki trudniej odcedzić napar.
2. Wsyp plasterki do rondelka, zalej 300 ml zimnej wody.
3. Doprowadź do wrzenia i gotuj pod przykryciem na małym ogniu dokładnie 10 minut. Dłuższe gotowanie robi napar ostry i drapiący (gingerole przechodzą w shogaole).
4. Zdejmij z ognia i odstaw pod przykryciem na 5 minut.
5. Przecedź do kubka. Odstaw na 3–5 minut, aż napar ostygnie do ok. 50–60 °C.
6. Wciśnij 2 łyżki soku z cytryny — dodawaj go do naparu już zdjętego z ognia, gotowanie niszczy witaminę C.
7. Gdy napar ma poniżej 40 °C (można trzymać kubek dłonią bez dyskomfortu), wmieszaj łyżeczkę miodu. W gorącym płynie miód traci enzymy i część działania przeciwbakteryjnego.
8. Pij powoli, małymi łykami, w cieple. Po wypiciu połóż się i przykryj — napar działa napotnie i efekt trzeba wykorzystać.

Dawkowanie

Przy pierwszych objawach przeziębienia: 1 kubek 3–4 razy dziennie, przez pierwsze 2–3 dni infekcji, ostatnią porcję wieczorem przed położeniem się do łóżka. Potem 1–2 kubki dziennie do ustąpienia objawów; nie stosować dłużej niż 2 tygodnie bez przerwy. Pić po posiłku lub wraz z nim — na czczo imbir u wielu osób powoduje zgagę i pieczenie w żołądku. Dzieci 3–6 lat: 50–80 ml naparu, mocno rozcieńczonego (użyj połowy imbiru), 1–2 razy dziennie; miód dopiero powyżej 1. roku życia. Dzieci 6–12 lat: pół kubka 2 razy dziennie. Poniżej 1. roku życia — nie podawać (zakaz miodu ze względu na ryzyko botulizmu niemowlęcego).

Przechowywanie

Świeże kłącze imbiru: w lodówce, w papierowej torebce lub luźno w szufladzie na warzywa — do 3 tygodni; zamknięte w folii pleśnieje w kilka dni. Obrane kawałki można zamrozić (do 6 miesięcy) i wrzucać do wody prosto z zamrażarki. Imbir suszony (jako zamiennik): szczelny słoik, ciemne miejsce, do 12 miesięcy. Zwiotczały, pomarszczony imbir z ciemniejącym miąższem oddaj do kompostu — traci gingerole i staje się gorzki.

Trwałość

Napar wypić od razu, najpóźniej w ciągu 2 godzin; w termosie zachowuje wartość do 6 godzin (bez miodu i cytryny, które dodaje się przed piciem). Nie odgrzewać.

Wskazówki

Najczęstszy błąd: zalanie imbiru wrzątkiem na 3 minuty. Kłącze jest twarde i wymaga gotowania — inaczej pijesz lekko imbirową wodę bez działania rozgrzewającego. Drugi błąd: wrzucenie cytryny i miodu do wrzącego naparu; obie rzeczy dodaje się do stygnącego (cytryna poniżej 60 °C, miód poniżej 40 °C). Trzeci: użycie soku z butelki — nie zawiera już praktycznie witaminy C. Napar udany to płyn barwy jasnosłomkowej, wyraźnie palący w gardle, po którym w ciągu 10–15 minut czuć ciepło w dłoniach i stopach; brak tego uczucia oznacza, że imbiru było za mało albo gotował się za krótko. Świeży imbir można zastąpić suszonym mielonym w proporcji 1 łyżeczka (ok. 2 g) zamiast 15 g świeżego — suszony jest ostrzejszy i mocniej rozgrzewa, ale ma mniej olejków aromatycznych. Wzmocnienie: dodaj 2 goździki i szczyptę czarnego pieprzu — piperyna zwiększa wchłanianie składników czynnych. Nie osładzaj cukrem — cukier znosi część efektu napotnego przez odwodnienie i nie wnosi nic poza smakiem.

Przeciwwskazania

Użyte zioła