Inhalacja z rozmarynu na zmęczenie umysłowe

Metryczka

• Typ: Inhalacja
• Kategoria: Sen i uspokojenie
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 10 minut przygotowania + 5–10 minut inhalacji
• Wydajność: 1 inhalacja (1,5 l naparu do parowania)
• Sezon: rozmaryn: maj–wrzesień, ziele zbierane przed kwitnieniem i w jego trakcie, w słoneczny dzień po obeschnięciu rosy; mięta pieprzowa: czerwiec–sierpień, liść tuż przed kwitnieniem; melisa: czerwiec–sierpień, przed kwitnieniem. Sama inhalacja przydaje się najbardziej jesienią i zimą, w sezonie krótkiego dnia i pracy przy sztucznym świetle

Składniki

• 2 łyżki suszonego ziela rozmarynu lekarskiego (ok. 6 g) lub 4 świeże gałązki po 8–10 cm
• 1 łyżka suszonego liścia mięty pieprzowej (ok. 2 g)
• 1 łyżka suszonego liścia melisy (ok. 2 g)
• 1,5 l wody
• opcjonalnie zamiast suszu: 3 krople olejku eterycznego rozmarynowego + 1 kropla olejku miętowego na 1,5 l wody (nigdy więcej niż 4 krople łącznie)
• duża szeroka miska (ok. 3 l) lub inhalator parowy
• bawełniany ręcznik do przykrycia głowy

Przygotowanie

1. Zagotuj 1,5 l wody i odstaw na 3–4 minuty, żeby temperatura spadła do ok. 85 °C — wrzątkiem prosto z czajnika poparzysz drogi oddechowe i zniszczysz część olejku.
2. Wsyp do miski 6 g rozmarynu, 2 g mięty i 2 g melisy (lub wrzuć świeże gałązki rozmarynu, wcześniej lekko rozgniecione w dłoni, żeby uwolniły olejek).
3. Zalej wodą o temperaturze 80–85 °C. Jeśli używasz olejków eterycznych zamiast suszu, dodaj je dopiero teraz, na powierzchnię wody: 3 krople rozmarynowego i 1 kroplę miętowej — olejek nie rozpuszcza się w wodzie, więc paruje z powierzchni.
4. Odczekaj 2 minuty, aż para przestanie być kłująco gorąca. Przystaw dłoń nad miskę: para ma być odczuwalnie ciepła, ale nie parzyć.
5. Pochyl głowę nad miską na wysokości ok. 25–30 cm od powierzchni wody i przykryj głowę i miskę ręcznikiem, tworząc namiot.
6. Wdychaj parę NOSEM, powoli i głęboko, wydychaj ustami. Rytm: 4 sekundy wdech, 6 sekund wydech. Oczy zamknięte przez cały czas — kamfora i mentol silnie drażnią spojówki.
7. Kontynuuj 5–10 minut. Jeśli poczujesz zawroty głowy, kołatanie serca lub pieczenie w gardle — natychmiast wyjdź spod ręcznika i przerwij.
8. Po inhalacji zostań w pomieszczeniu co najmniej 30 minut, wytrzyj twarz i nie wychodź od razu na zimno — rozgrzana i wilgotna błona śluzowa jest bardziej podatna na infekcję.
9. Zużyty napar wylej — nie odgrzewaj go do drugiej inhalacji, bo olejek już z niego uleciał, a w letnim naparze przez kilka godzin rozwija się flora bakteryjna.

Dawkowanie

PREPARAT WYŁĄCZNIE DO INHALACJI — nie pić naparu przygotowanego z olejkami eterycznymi. Dorośli: 1 inhalacja trwająca 5–10 minut, maksymalnie 2 razy dziennie, wyłącznie w pierwszej połowie dnia lub wczesnym popołudniem — nie później niż 6 godzin przed snem, bo rozmaryn działa pobudzająco i utrudnia zasypianie. Kurację doraźną prowadź nie dłużej niż 10–14 dni z rzędu, potem zrób co najmniej tygodniową przerwę. Młodzież powyżej 12 lat: 5 minut, maksymalnie raz dziennie, wyłącznie pod nadzorem dorosłego i przy stężeniu olejków zmniejszonym o połowę (maksymalnie 2 krople na 1,5 l). Dzieci poniżej 12 lat: NIE STOSOWAĆ tej inhalacji.

Przechowywanie

Suszony rozmaryn, mięta i melisa: szczelne słoiki z ciemnego szkła, w suchym i chłodnym miejscu, z dala od światła. Susz przechowywany w papierowej torebce na parapecie w pół roku traci większość olejku i inhalacja z niego jest już tylko ciepłą parą wodną. Olejki eteryczne: butelki z ciemnego szkła, szczelnie zamknięte, w temperaturze poniżej 20 °C — utleniony olejek rozmarynowy (rozpoznasz po żywicznym, terpentynowym zapachu) silniej uczula i drażni śluzówki, wtedy nadaje się już tylko do wyrzucenia.

Trwałość

napar do inhalacji zużyć od razu; susz ziołowy — 12 miesięcy, olejek rozmarynowy — 2 lata od otwarcia butelki

Wskazówki

Najczęstszy błąd: zalanie ziół wrzątkiem prosto z czajnika i wsadzenie twarzy nad garnek. Para o temperaturze 100 °C to poparzenie błony śluzowej nosa i gardła — dolegliwość gorsza niż to, co leczyłeś. Zawsze odczekaj 3–4 minuty i sprawdź parę dłonią. Drugi błąd to przedawkowanie olejku: 10 kropli nie działa dziesięć razy mocniej niż jedna — działa drażniąco i daje ból głowy zamiast go usunąć. Trzymaj się 3–4 kropli na 1,5 l wody. Trzeci błąd: robienie tej inhalacji wieczorem, po czym zdziwienie, że nie idzie zasnąć — rozmaryn to zioło budzące, nie usypiające, mimo że w kategorii pojawia się przy uspokojeniu (chodzi o odpoczynek dla przemęczonej głowy, nie o sen). Świeży rozmaryn działa mocniej niż suszony, bo olejek nie zdążył ulecieć — rozetrzyj gałązkę w palcach przed wrzuceniem; jeśli po roztarciu nie pachnie intensywnie żywicznie, surowiec jest już martwy. Melisę można zastąpić lawendą (1 łyżka) — wtedy efekt jest łagodniejszy i mniej pobudzający, dobry przy zmęczeniu ze zdenerwowaniem. Rozmaryn można zastąpić tymiankiem, jeśli chodzi Ci równolegle o działanie wykrztuśne, ale efekt pobudzający będzie słabszy. Poznasz, że wyszło: po 2–3 minutach pod ręcznikiem nos jest zupełnie drożny, w gardle czujesz chłodny przeciąg przy wdechu, a po zakończeniu przez 30–60 minut myśli układają się wyraźnie szybciej. Jeśli nic nie czujesz — susz był stary. Do inhalacji użyj miski ceramicznej lub szklanej, nie metalowej: metal szybko oddaje ciepło i para kończy się po trzech minutach.

Przeciwwskazania

Użyte zioła