Kąpiel stóp z szałwii na nadmierną potliwość

Kąpiel stóp z szałwii na nadmierną potliwość

Kapiel

Szałwia lekarska (Salvia officinalis) jest w polskim zielarstwie surowcem pierwszego wyboru przy nadpotliwości i ma to solidne uzasadnienie: jej olejek eteryczny, bogaty w tujon, kamforę i cyneol, działa antycholinergicznie — hamuje przekaźnictwo w zakończeniach nerwów współczulnych unerwiających gruczoły ekrynowe, czyli po prostu wyłącza sygnał każący stopie się pocić. Do tego dochodzą garbniki (ok. 3–8%) i kwas rozmarynowy, które ściągają i zamykają ujścia gruczołów, oraz działanie przeciwbakteryjne, które odbiera bakteriom Brevibacterium i Kytococcus możliwość rozkładania potu na cuchnące kwasy izowalerianowy i metanotiol — bo to one, a nie sam pot, są źródłem zapachu. Kąpiel stóp jest tu formą idealną: działasz miejscowo, w wysokim stężeniu, na skórę, w której gruczołów potowych jest gęściej niż gdziekolwiek indziej na ciele (ok. 600 na cm kwadratowy podeszwy).

Metryczka

  • Typ: Kapiel
  • Kategoria: Skóra i włosy
  • Trudność: łatwy
  • Czas przygotowania: 45 minut (odwar + napar + studzenie) + 20 minut moczenia
  • Wydajność: ok. 2,8 litra wyciągu — jedna kąpiel stóp
  • Sezon: szałwia lekarska: maj–czerwiec, liście zbierane przed kwitnieniem, gdy zawartość olejku eterycznego jest najwyższa; zbiór w suchy, słoneczny poranek po obeschnięciu rosy; suszyć w cieniu, w temperaturze do 35 °C — wyższa wygania olejek. Kora dębu: marzec–kwiecień, z młodych, kilkuletnich gałęzi przed rozwojem liści. Liść orzecha: czerwiec–lipiec. Sama kąpiel — najbardziej potrzebna od maja do września i w sezonie noszenia zimowych, nieprzewiewnych butów

Składniki

  • 40 g suszonego liścia szałwii lekarskiej (ok. 5 czubatych łyżek) na 3 litry wody
  • 30 g suszonej, rozdrobnionej kory dębu szypułkowego (ok. 3 łyżki)
  • 20 g suszonego liścia orzecha włoskiego (ok. 2 łyżki) — opcjonalnie, wzmacnia efekt przeciwpotny
  • 3 litry wody
  • 1 łyżka sody oczyszczonej LUB 2 łyżki octu jabłkowego (do wyboru, nie razem — soda odwania, ocet zakwasza)
  • 5 kropli olejku eterycznego z drzewa herbacianego (opcjonalnie, przy współistniejącej grzybicy)
  • miska lub wiadro mieszczące stopy do wysokości kostek
  • ręcznik frotté przeznaczony wyłącznie do stóp

Przygotowanie

  1. Korę dębu (30 g) i ewentualnie liść orzecha (20 g) zalej 1,5 litra zimnej wody, doprowadź do wrzenia i gotuj pod przykryciem 15 minut. Garbniki z kory przechodzą do wody wyłącznie przy gotowaniu.
  2. Zdejmij garnek z ognia, wsyp 40 g szałwii, dolej 1,5 litra wrzątku i NATYCHMIAST przykryj szczelną pokrywką.
  3. Parz pod przykryciem 20 minut. Szałwii nie gotuj — olejek eteryczny odparuje razem z parą, a to on odpowiada za hamowanie pocenia. Bez pokrywki tracisz go tak samo.
  4. Odcedź przez sito, wyciskając surowiec. Wyciąg powinien mieć wyraźny, korzenno-kamforowy zapach szałwii — jeśli go nie czujesz, susz był stary.
  5. Ostudź wyciąg do temperatury 32–34 °C. Sprawdź termometrem. Woda ma być CHŁODNIEJSZA niż stopa — gorąca kąpiel pobudza gruczoły potowe i po jej zakończeniu stopy spocą się mocniej.
  6. Przelej do miski. Jeśli używasz sody, rozpuść ją teraz (podnosi pH, neutralizuje kwaśne produkty rozkładu potu). Jeśli wolisz ocet — dolej go zamiast sody (obniża pH, utrudnia bytowanie bakteriom). Nie mieszaj jednego z drugim, bo się zobojętnią i nie zostanie nic poza dwutlenkiem węgla.
  7. Olejek z drzewa herbacianego, jeśli go używasz, wkropl na koniec i energicznie rozmieszaj — olejek nie rozpuszcza się w wodzie, więc bez zamieszania będzie pływał plamami i może podrażnić skórę punktowo.
  8. Zanurz stopy po kostki i mocz 15–20 minut. W trakcie kilkakrotnie porusz palcami, żeby wyciąg dostał się w przestrzenie międzypalcowe — tam zaczyna się i zapach, i grzybica.
  9. Wyjmij stopy i NIE spłukuj ich czystą wodą. Warstwa garbnikowa ma zostać na skórze.
  10. Osusz bardzo dokładnie, ze szczególnym naciskiem na przestrzenie między palcami — wilgoć między palcami to gotowe środowisko dla grzyba. Możesz użyć suszarki na zimnym nawiewie.
  11. Nie nakładaj kremu na stopy tego wieczoru. Załóż bawełniane (nie syntetyczne) skarpety albo śpij z odkrytymi stopami.

Dawkowanie

Wyłącznie do stosowania zewnętrznego. Kuracja: moczenie stóp 15–20 minut, CODZIENNIE wieczorem przez 10–14 dni, w wodzie o temperaturze 32–34 °C. Efekt narasta stopniowo — pierwszej wyraźnej różnicy w potliwości spodziewaj się po 4–6 zabiegach, nie po pierwszym. Po dwóch tygodniach przejdź na podtrzymanie: 2 kąpiele tygodniowo. Nie prowadź kuracji garbnikowej dłużej niż 6 tygodni bez przerwy — po tym czasie zrób 2–3 tygodnie pauzy, bo taniny przewlekle wysuszają naskórek podeszwy, który zaczyna twardnieć i pękać na piętach, a przez pęknięcia wchodzi zakażenie. Dzieci powyżej 6. roku życia: 20 g szałwii i 15 g kory dębu na 2 litry wody, moczenie 10 minut, nie częściej niż co drugi dzień. Dzieci poniżej 6. roku życia: NIE stosować szałwii — zamiast niej użyj samej kory dębu (20 g na 2 litry) lub naparu z szałwii pominąć całkowicie.

Przechowywanie

Szałwię przechowuj wyłącznie w szczelnie zamkniętym słoju z ciemnego szkła — jej wartość to lotny olejek, który uchodzi z papierowej torebki albo źle domkniętego pojemnika w ciągu kilku tygodni. Test jest prosty: rozetrzyj szczyptę w palcach i powąchaj. Ma uderzyć intensywny, kamforowo-korzenny, lekko gorzki zapach. Zapach słaby albo żaden = surowiec do wyrzucenia, bo bez tujonu i cyneolu kąpiel nie zahamuje pocenia i zostanie ci sam efekt garbnikowy. Korę dębu trzymaj w suchym, przewiewnym miejscu; zawilgocona pleśnieje. Gotowego wyciągu nie trzymaj w naczyniu metalowym — garbniki reagują z metalem i czernieją. Uwaga praktyczna: kora dębu i orzech barwią miskę i ręcznik na brązowo. Wydziel do tego zabiegu osobną miskę i stary ręcznik, bo plam nie doprasz.

Trwałość

wyciąg zużyć tego samego dnia; w lodówce, w szklanym słoiku, wytrzyma 48 godzin (przed powtórnym użyciem podgrzej do 33 °C). Suszona szałwia: 12 miesięcy, ale w praktyce traci moc już po pół roku. Kora dębu: do 3 lat.

Wskazówki

Największy błąd to gorąca woda. Ludzie odruchowo robią sobie miłą, gorącą kąpiel stóp — i pobudzają dokładnie te gruczoły, które chcieli wyłączyć. Kąpiel przeciwpotna ma być chłodna, 32–34 °C, prawie neutralna w dotyku. Drugi błąd: gotowanie szałwii razem z korą. Kora — gotowana, szałwia — wyłącznie zalana wrzątkiem i przykryta. Wygotowana szałwia to sam garbnik i gorycz, bez działania antycholinergicznego. Trzeci błąd: spłukiwanie stóp po kąpieli albo posmarowanie ich kremem. Garbniki mają zostać, krem je odizoluje. Czwarty błąd: niedokładne osuszenie przestrzeni międzypalcowych — jeżeli walczysz z zapachem, to właśnie tam siedzi problem, a zostawiona tam wilgoć skasuje cały efekt. Piąty błąd: dolewanie olejku eterycznego prosto do wody bez rozmieszania — olejek nie miesza się z wodą, zbierze się w kropelki i przypali skórę punktowo. Szałwię można zastąpić samym liściem orzecha włoskiego (60 g), ale stracisz komponent antycholinergiczny i zostanie samo działanie garbnikowe — słabsze, choć wciąż odczuwalne. Że kuracja działa, poznasz po dwóch rzeczach: skarpety pod koniec dnia będą suche, a skóra podeszwy zrobi się matowa i lekko szorstka (to warstwa garbnikowa, nie przesuszenie). Jeśli po dwóch tygodniach nic się nie zmieniło, sprawdź szałwię — 90% nieskutecznych kuracji to stary, bezwonny susz.

Przeciwwskazania

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.