Mieszanka na żylaki z kasztanowcem, rutą i oczarem

Metryczka

• Typ: Mieszanka
• Kategoria: Serce i krążenie
• Trudność: średni
• Czas przygotowania: 40 minut (sporządzenie mieszanki) + 20 minut na jedną porcję
• Wydajność: 100 g mieszanki = ok. 50 porcji po 250 ml
• Sezon: kora kasztanowca: marzec–kwiecień, przed rozwojem liści, z młodych gałęzi; liść oczaru: czerwiec–wrzesień, liście w pełni wyrośnięte, przed przebarwieniem; ruta: czerwiec–sierpień, kwitnące szczyty pędów; kłącze ruszczyka: wrzesień–październik (surowiec zwykle kupny); nawłoć: lipiec–wrzesień, w początkach kwitnienia, przed zawiązaniem puchu

Składniki

• 30 g suszonej kory kasztanowca zwyczajnego (Hippocastani cortex)
• 25 g suszonego liścia oczaru wirginijskiego (Hamamelidis folium)
• 10 g suszonego ziela ruty zwyczajnej (Rutae herba)
• 20 g suszonego kłącza ruszczyka kolczastego (Rusci rhizoma)
• 15 g suszonego ziela nawłoci pospolitej (Solidaginis herba)
• woda: 250 ml na jedną porcję (1 płaska łyżeczka mieszanki, ok. 2 g)

Przygotowanie

1. Korę kasztanowca i kłącze ruszczyka rozdrobnij na frakcję 2–3 mm — to surowce twarde, w większych kawałkach prawie nic nie oddają. Jeśli nie masz młynka do ziół, potnij sekatorem i dobij w moździerzu.
2. Liść oczaru, ziele nawłoci i ziele ruty potnij nożem do frakcji 3–5 mm. Rutę tnij w rękawiczkach i nie rób tego w pełnym słońcu — jej furanokumaryny uczulają skórę na światło.
3. Odważ dokładnie: kora kasztanowca 30 g, liść oczaru 25 g, kłącze ruszczyka 20 g, nawłoć 15 g, ruta 10 g. Udział ruty jest celowo niski — nie zwiększaj go.
4. Wymieszaj wszystko w dużej misce przez ok. 2 minuty, aż mieszanka będzie jednorodna. Twarde frakcje (kora, kłącze) mają tendencję do opadania na dno — przed każdym odmierzeniem porcji wstrząśnij słojem.
5. Przesyp do suchego słoja z ciemnego szkła. Opisz etykietą: skład, data sporządzenia, adnotacja ZAWIERA RUTĘ — NIE W CIĄŻY.
6. Przygotowanie porcji: 1 płaską łyżeczkę (ok. 2 g) mieszanki zalej 250 ml zimnej wody i doprowadź do wrzenia, po czym gotuj pod przykryciem 3 minuty (krótki odwar wyciąga escynę z kory i saponiny z ruszczyka).
7. Zdejmij z ognia i odstaw pod przykryciem na 15 minut do naciągnięcia.
8. Odcedź przez gęste sitko, dociskając surowiec. Pij ciepły, po posiłku — na czczo garbniki oczaru drażnią żołądek.

Dawkowanie

Dorośli: 1 filiżanka (250 ml) odwaru 2 razy dziennie, po posiłku, rano i wczesnym popołudniem (nawłoć działa moczopędnie, więc wieczorna porcja będzie budzić w nocy). Kuracja: 4 tygodnie, następnie obowiązkowo 4 tygodnie przerwy — o długości kuracji decyduje ruta, której nie wolno stosować przewlekle. Cykl można powtórzyć 2–3 razy w roku. Nie przekraczaj 2 porcji na dobę (to ok. 0,4 g ziela ruty dziennie). Pierwsze efekty na obrzęk i uczucie ciężkości pojawiają się zwykle po 2–3 tygodniach. Zioła stosuj jako uzupełnienie kompresjoterapii, a nie zamiast niej — bez pończoch uciskowych i ruchu efekt będzie mizerny. Dzieci: NIE STOSOWAĆ w żadnym wieku.

Przechowywanie

Szczelny słój z ciemnego szkła lub metalowa puszka, w suchym miejscu, w temperaturze do 20 °C, bez dostępu światła. Nie trzymaj mieszanki nad kuchenką ani przy zlewie — para wodna psuje ją najszybciej. Kora kasztanowca po zawilgoceniu pleśnieje i nabiera stęchłego zapachu; taki surowiec jest bezwartościowy i potencjalnie szkodliwy, wyrzuć całość. Trzymaj poza zasięgiem dzieci — mieszanka zawiera rutę.

Trwałość

12 miesięcy w szczelnym słoju z ciemnego szkła. Gotowy odwar: do 24 godzin w lodówce

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zaparzanie tej mieszanki jak zwykłej herbaty — kora kasztanowca i kłącze ruszczyka to twarde surowce, z których wrzątek w 10 minut nie wyciągnie ani escyny, ani ruskogenin; bez 3-minutowego gotowania pijesz zabarwioną wodę. Drugi błąd to zwiększanie udziału ruty w przekonaniu, że skoro pomaga na naczynka, to więcej znaczy lepiej — ruta jest tu składnikiem uzupełniającym i to ona wyznacza limit czasu kuracji. Odwar jest wyraźnie cierpki i gorzkawy; jeśli garbniki oczaru za bardzo ściągają w gardle, zmniejsz oczar do 20 g i dodaj 5 g kwiatu kasztanowca. Korę kasztanowca zbieraj wyłącznie z młodych, 3–5-letnich gałęzi ściętych podczas cięć pielęgnacyjnych, nigdy z pnia żywego drzewa — obwodowe zdarcie kory zabija drzewo. Dobrze wysuszona kora jest szarozielonkawa w przełamie i łamie się z trzaskiem. Jeśli szukasz wersji do długiego, kilkumiesięcznego stosowania, usuń rutę — zostanie łagodna mieszanka kasztanowiec–oczar–ruszczyk–nawłoć, którą można pić w cyklach 8-tygodniowych. Efekt oceniaj miarą, nie wrażeniem: mierz obwód kostki wieczorem, zawsze o tej samej porze, i zapisuj.

Przeciwwskazania

Użyte zioła