Mieszanka odpornościowa z owocem dzikiej róży, aronią i jeżówką

Metryczka

• Typ: Mieszanka
• Kategoria: Odporność
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 20 minut (sporządzenie mieszanki) + 25 minut na porcję
• Wydajność: ok. 150 g mieszanki — ok. 30 porcji po 300 ml
• Sezon: wrzesień–październik (owoc dzikiej róży — czerwony, jeszcze twardy); wrzesień–październik (aronia, po pełnym wybarwieniu na czarno); sierpień–wrzesień (owoc czarnego bzu — wyłącznie w pełni czarny, dojrzały, natychmiast do suszenia lub przetworzenia); lipiec–wrzesień (ziele jeżówki w pełni kwitnienia), wrzesień–październik (korzeń jeżówki z roślin 3–4-letnich); czerwiec–lipiec (kwiat lipy, w pełni kwitnienia, w suchy dzień)

Składniki

• 40 g rozdrobnionych suszonych owoców dzikiej róży
• 30 g suszonych owoców aronii czarnoowocowej
• 25 g suszonego ziela jeżówki purpurowej
• 20 g suszonych owoców czarnego bzu
• 15 g suszonego korzenia jeżówki purpurowej, rozdrobnionego
• 10 g suszonego kłącza imbiru, rozdrobnionego
• 10 g suszonego kwiatu lipy
• 300 ml wody na jedną porcję

Przygotowanie

1. Owoce dzikiej róży rozgnieć lub zmiel gruboziarniście — całych owoców nie da się skutecznie wyekstrahować.
2. Sprawdź owoce czarnego bzu: muszą być SUSZONE lub przetworzone termicznie. Surowe owoce bzu zawierają sambunigrynę (glikozyd cyjanogenny) i wywołują wymioty oraz biegunkę — do mieszanki wchodzi wyłącznie surowiec suszony, a napar dodatkowo doprowadza się do wrzenia.
3. Odważ wszystkie surowce i wsyp do suchej miski.
4. Mieszaj ręką 2 minuty, aż drobne frakcje (imbir, korzeń jeżówki) rozłożą się równomiernie i nie zbierają się na dnie.
5. Przesyp do słoika z zakrętką, opisz nazwą i datą. Łączna masa: ok. 150 g.
6. Sporządzenie porcji: 1 czubatą łyżkę mieszanki (ok. 5 g) wsyp do rondelka i zalej 300 ml ZIMNEJ wody.
7. Doprowadź do wrzenia i gotuj pod przykryciem dokładnie 5 minut — to konieczne, żeby wyekstrahować twarde owoce i korzeń oraz rozłożyć resztki związków cyjanogennych bzu.
8. Zdejmij z ognia i pozostaw pod przykryciem na kolejne 15 minut.
9. Przecedź przez gęste sitko wyłożone gazą — róża zostawia drażniące włoski, których nie wolno wypić.
10. Ostudź do ok. 50 °C. Napar jest ciemnorubinowy, cierpki i lekko ostry od imbiru; posłódź miodem dopiero poniżej 40 °C.

Dawkowanie

Dorośli, profilaktycznie w sezonie infekcyjnym: 1 szklanka (ok. 300 ml) naparu 1–2 razy dziennie, po jedzeniu. Ze względu na jeżówkę stosuj CYKLICZNIE: 10 dni picia, następnie 7 dni przerwy — i tak przez cały sezon jesienno-zimowy. Nie przekraczaj łącznie 8 tygodni jeżówki w sezonie. Przy pierwszych objawach infekcji: 1 szklanka 3 razy dziennie przez maksymalnie 5 dni, potem powrót do dawki profilaktycznej. Dzieci 4–8 lat: 100 ml 1 raz dziennie, cykl 7 dni + 7 dni przerwy. Dzieci 9–12 lat: 150 ml 1–2 razy dziennie, cykl jak wyżej. NIE PODAWAĆ dzieciom poniżej 4. roku życia (jeżówka). Jeśli chcesz preparat do codziennego, nieprzerwanego picia przez całą zimę — usuń jeżówkę z mieszanki; pozostałe składniki można pić bez ograniczeń czasowych.

Przechowywanie

Szczelny słoik z ciemnego szkła lub metalowa puszka, w suchym i chłodnym miejscu (do 20 °C). Owoce róży i aronii są silnie higroskopijne — wilgotna mieszanka zbryla się i pleśnieje w ciągu kilku tygodni; jeśli po otwarciu słoika czujesz stęchliznę lub widzisz biały/szary nalot, całość do wyrzucenia. Światło rozkłada antocyjany aronii i bzu — mieszanka wystawiona na parapecie w ciągu 2–3 miesięcy blaknie z rubinowej na burą i traci większość aktywności przeciwutleniającej. Ziele jeżówki traci wartość po ok. roku (kwas cykoriowy się utlenia).

Trwałość

12 miesięcy w szczelnym słoiku, w ciemności; gotowy napar — 24 godziny w lodówce

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zalanie mieszanki wrzątkiem w kubku i zaparzenie jak herbaty — twarde owoce róży i aronii oraz korzeń jeżówki wymagają krótkiego gotowania, inaczej dostajesz kolorową wodę. Drugi błąd: pominięcie gazy przy cedzeniu; włoski z owocni róży drażnią gardło. Trzeci: picie mieszanki z jeżówką bez przerw przez całą zimę — po kilku tygodniach ciągłego stosowania efekt immunostymulujący zanika. Test świeżości jeżówki: przeżuj szczyptę ziela — powinno wyraźnie mrowić język; brak mrowienia oznacza surowiec bezwartościowy. Aronię można zastąpić czarną porzeczką (podobny profil antocyjanów, łagodniejszy smak) albo czarną jagodą. Owoc czarnego bzu można zastąpić kwiatem czarnego bzu (wtedy dodaj go dopiero po zdjęciu z ognia — olejki nie znoszą gotowania). Jeśli mieszanka wychodzi zbyt cierpka, zmniejsz aronię do 20 g i dodaj 10 g kwiatu lipy więcej. Dzieciom podawaj mocno rozcieńczoną i dosłodzoną — sama w sobie jest wybitnie cierpka. Dobra mieszanka po ugotowaniu daje napar głęboko rubinowy, klarowny po przecedzeniu, o wyraźnie kwaśno-cierpkim smaku i pieprznym finiszu od imbiru.

Przeciwwskazania

Użyte zioła