Miód tymiankowy na oskrzela

Metryczka

• Typ: Miod ziolowy
• Kategoria: Drogi oddechowe
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 30 minut + 3 tygodnie maceracji
• Wydajność: ok. 400 g miodu ziołowego (ok. 25-30 porcji po łyżeczce)
• Sezon: Ziele tymianku i tymianku cytrynowego zbieraj od czerwca do sierpnia, w pełni kwitnienia, w słoneczne przedpołudnie po obeschnięciu rosy — ścinaj tylko górne, niezdrewniałe 10-15 cm pędów. Liść szałwii — maj-czerwiec, przed kwitnieniem. Miód nastawiaj we wrześniu-październiku, ze świeżo wysuszonego surowca, tak żeby był gotowy na sezon infekcyjny.

Składniki

• 4 łyżki suszonego ziela tymianku (ok. 12 g)
• 1 łyżka suszonego ziela tymianku cytrynowego (ok. 3 g, opcjonalnie)
• 1 łyżeczka suszonego liścia szałwii lekarskiej (ok. 2 g)
• 450 g płynnego miodu (lipowy, akacjowy lub wielokwiatowy)
• 1 łyżeczka soku z cytryny
• słoik 500-600 ml z zakrętką, wyparzony i całkowicie suchy

Przygotowanie

1. Wyparz słoik wrzątkiem i wysusz go całkowicie — najlepiej w piekarniku w 60 stopni C przez 15 minut. Wilgoć w słoiku to gwarantowana fermentacja.
2. Suszone ziele tymianku przetrzyj między dłońmi, żeby oddzielić listki od zdrewniałych łodyżek. Łodyżki wyrzuć — nie mają olejku, a utrudniają odcedzanie.
3. Wsyp tymianek, tymianek cytrynowy i szałwię do słoika.
4. Miód podgrzej w kąpieli wodnej do maksymalnie 40 stopni C, tak żeby był lejący. Nie przekraczaj 45 stopni C — powyżej tej temperatury miód traci enzymy i część aktywności antybakteryjnej.
5. Zalej zioła miodem, mieszając drewnianą łyżką, aż wszystkie listki będą zatopione i znikną pęcherze powietrza. Dodaj sok z cytryny.
6. Zakręć i odstaw w ciemne miejsce w temperaturze 18-22 stopni C na 3 tygodnie. Co 2 dni obróć słoik dnem do góry i z powrotem — ziele lubi wypływać na wierzch.
7. Po 3 tygodniach podgrzej słoik w kąpieli wodnej do 40 stopni C, żeby miód zrobił się rzadki, i przecedź przez sitko wyłożone gazą. Ziele w gazie mocno odciśnij — zostaje w nim sporo miodu.
8. Przelej do wyparzonego, suchego słoiczka, opisz nazwą i datą, wystudź bez zakrętki przez 30 minut, potem zakręć.

Dawkowanie

Dorośli: 1 łyżeczka (ok. 8 g) 3-4 razy dziennie, powoli rozpuszczona w ustach (nie połykaj od razu — chodzi o kontakt ze śluzówką gardła) albo rozmieszana w pół szklanki LETNIEJ wody czy herbaty. Nigdy nie wrzucaj miodu do wrzątku — zniszczysz enzymy i ulotnisz olejek. Dzieci 6-12 lat: pół łyżeczki 3 razy dziennie. Dzieci 1-6 lat: pół łyżeczki 2 razy dziennie, ale bez tymianku cytrynowego i szałwii — zrób im wersję z samym tymiankiem. Kuracja: 7-10 dni. Ostatnią dawkę bierz na 1-2 godziny przed snem. Jeśli kaszel z odkrztuszaniem trwa dłużej niż 10 dni, pojawia się gorączka powyżej 38 stopni C, duszność, świsty albo ropna czy krwista plwocina — to nie jest już przypadek dla miodu ziołowego, tylko dla lekarza.

Przechowywanie

Ciemna szafka, temperatura 15-20 stopni C, słoik szczelnie zakręcony. Nabieraj wyłącznie suchą łyżeczką — każda kropla śliny lub wody rozcieńcza miód i uruchamia fermentację. Objawy: bąbelki gazu, kwaśno-alkoholowy zapach, wypychająca się zakrętka. Sfermentowany miód wyrzuć, nie ratuj go podgrzewaniem. Krystalizacja jest naturalna i nie oznacza zepsucia — żeby upłynnić, wstaw słoik do kąpieli wodnej o temperaturze 40 stopni C na 20 minut. Nie trzymaj w lodówce — chłód przyspiesza krystalizację.

Trwałość

12 miesięcy w szczelnym słoiku; działanie wykrztuśne wyraźnie słabnie po 6 miesiącach

Wskazówki

Największy błąd to podgrzanie miodu za mocno w chęci przyspieszenia procesu — powyżej 45 stopni C dostajesz słodki, martwy syrop. Kąpiel wodna, termometr, koniec dyskusji. Drugi błąd: mokry słoik albo świeże, nieprzesuszone ziele — jedno i drugie kończy się fermentacją w ciągu 2 tygodni. Trzeci: mielenie tymianku na pył. Pył nie przechodzi przez gazę, zostaje w miodzie i po miesiącu preparat jest mętny i gorzki. Zdrewniałe łodyżki tymianku bezwzględnie odsiej — to sam balast. Jeśli nie masz tymianku cytrynowego, po prostu zwiększ ilość zwykłego tymianku do 5 łyżek; jeśli nie masz szałwii, pomiń ją (i wtedy preparat mogą brać kobiety w ciąży oraz osoby z padaczką). Że wyszło, poznasz po nosie i gardle: gotowy miód pachnie ostro, ziołowo-tymolowo, a po połknięciu daje wyraźne, ciepłe drapanie w gardle — to znak, że tymol przeszedł do miodu. Miód, który po odcedzeniu pachnie tylko miodem, oznacza stary susz (tymianek traci olejek po roku) albo za krótką macerację.

Przeciwwskazania

Użyte zioła