Napar z kwiatu i owocu głogu na wzmocnienie serca

Metryczka

• Typ: Napar
• Kategoria: Serce i krążenie
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 2 godziny maceracji na zimno + 20 minut
• Wydajność: ok. 230 ml, czyli 1 porcja naparu
• Sezon: maj (zbiór kwiatostanu z liściem, tuż po rozwinięciu pąków) i wrzesień–październik (zbiór dojrzałych owoców, przed pierwszymi przymrozkami)

Składniki

• 1 płaska łyżka suszonego kwiatostanu głogu z liściem (ok. 2 g)
• 1 płaska łyżka suszonego, rozdrobnionego owocu głogu (ok. 3 g)
• 250 ml wody
• opcjonalnie: 1 łyżeczka suszonego liścia melisy (przy kołataniach na tle nerwowym)

Przygotowanie

1. Rozgnieć suszone owoce głogu w moździerzu albo rozetnij nożem na pół — cały owoc ma twardą, woskowaną skórkę i nie odda procyjanidyn do wody.
2. Zalej rozdrobnione owoce 250 ml zimnej wody i zostaw na 2 godziny (zimna maceracja wstępna) — dzięki temu z owocu wyjdzie znacznie więcej procyjanidyn niż przy samym zalaniu wrzątkiem.
3. Doprowadź maceratem z owocami do wrzenia i gotuj pod przykryciem dokładnie 3 minuty.
4. Zdejmij z ognia, dosyp kwiatostan głogu (i melisę, jeśli używasz), natychmiast przykryj i odstaw na 15 minut — kwiatostanu nie wolno gotować, bo flawonoidy i olejek się rozkładają.
5. Odcedź przez sitko, dociskając owoce łyżką, aby wycisnąć miąższ.
6. Pij ciepły, małymi łykami. Napar jest lekko cierpki i słodkawy — nie dosładzaj, cukier nie jest tu potrzebny.
7. Parz na bieżąco, na każdą porcję osobno.

Dawkowanie

Dorośli: 1 szklanka (ok. 230 ml) naparu 2–3 razy dziennie, po posiłkach, przez minimum 6 tygodni — głóg działa dopiero po kilku tygodniach systematycznego stosowania i nie ma sensu pić go doraźnie. Kurację można prowadzić przewlekle, przez 3 miesiące, potem 2–4 tygodnie przerwy. Osoby starsze i drobnej budowy zaczynają od 1 szklanki dziennie wieczorem przez pierwszy tydzień. Dzieciom przetworów z głogu nie podaje się w celach nasercowych bez zalecenia lekarza.

Przechowywanie

Gotowy napar przechowuj wyłącznie w lodówce, w zakręconym słoiku, i wypij w ciągu doby — flawonoidy szybko się utleniają, a napar postawiony na blacie fermentuje. Suszony kwiatostan trzymaj w ciemnym, szczelnym naczyniu; na świetle blaknie i traci flawonoidy — wyblakły, siwy kwiat jest surowcem martwym. Owoc przechowuj osobno, w szczelnym słoiku, bo łatwo chłonie wilgoć, pleśnieje i bywa atakowany przez mole spożywcze; przy najmniejszym podejrzeniu przemroź go 48 godzin w zamrażarce przed przechowaniem.

Trwałość

gotowy napar: 24 godziny w lodówce; suche surowce: kwiatostan 12 miesięcy, owoc 24 miesiące

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zalanie wrzątkiem całych, nierozgniecionych owoców — do naparu przechodzi wtedy niewiele poza barwnikiem, a surowiec ląduje w koszu z pełną zawartością substancji czynnych. Drugi błąd to gotowanie kwiatostanu razem z owocem; stąd dwuetapowa metoda: owoc gotujemy krótko, kwiat tylko zaparzamy. Jeśli nie masz owocu, użyj 2 łyżek samego kwiatostanu na szklankę i zaparzaj 15 minut pod przykryciem — działanie będzie słabsze na siłę skurczu, ale zachowane na rytm. Zamiast głogu jednoszyjkowego można użyć dwuszyjkowego, są w zielarstwie równoważne. Dobrze wysuszony kwiatostan zachowuje kremowobiałą barwę i słabo słodkawy, lekko rybi zapach; owoc jest ciemnoczerwony, twardy i pomarszczony, nie czarny. Napar, który wyszedł bardzo blady i bez smaku, oznacza za stary lub zbyt gorący wysuszony surowiec — głóg suszy się w temperaturze do 40 °C.

Przeciwwskazania

Użyte zioła