Napar
Liść oczaru wirginijskiego to jeden z najlepiej udokumentowanych surowców garbnikowych stosowanych przy chorobie hemoroidalnej. Zawiera 3–10% garbników (hamamelitanina, galotaniny, procyjanidyny), które ścinają białka powierzchniowe błony śluzowej, tworząc cienką warstwę ochronną, obkurczają rozszerzone naczynia i hamują sączenie oraz drobne krwawienia. Napar stosuje się ZEWNĘTRZNIE — w postaci nasiadówek, okładów i przemywań okolicy odbytu — bo tak działa najszybciej i najbezpieczniej. Do naparu dokłada się korę dębu (dodatkowe garbniki, silniejsze ściąganie) i kwiat rumianku, który zdejmuje pieczenie i działa przeciwzapalnie.
STOSOWANIE WYŁĄCZNIE ZEWNĘTRZNE — tego naparu nie pije się. Nie podano dawek doustnych świadomie: przy hemoroidach liczy się bezpośredni kontakt garbników ze śluzówką, a doustne przyjmowanie mocnego naparu garbnikowego wywołuje mdłości i upośledza wchłanianie żelaza oraz leków. Dorośli: nasiadówka 10–15 minut, 1–2 razy dziennie (najlepiej wieczorem oraz po wypróżnieniu), przez 5–7 dni. Przemywanie okolicy odbytu naparem — po każdym wypróżnieniu, bez ograniczeń czasowych, także profilaktycznie. Zimne okłady na bolesny guzek — 10 minut, do 4 razy dziennie w ostrej fazie. Kuracja: 7–10 dni; jeśli po tygodniu nie ma poprawy albo objawy narastają, przerwij i idź do lekarza. Ciąża i połóg: nasiadówki i przemywania z oczaru są w ciąży i po porodzie dopuszczalne (hemoroidy to typowa dolegliwość okołoporodowa) — używaj naparu letniego, nie gorącego, i skonsultuj to z położną lub lekarzem. Dzieci: nie stosować bez zalecenia lekarza; u dzieci krwawienie z odbytu zawsze wymaga diagnostyki.
Susz przechowuj w szczelnym słoju z ciemnego szkła, w suchym miejscu, w temperaturze do 20 °C. Liść oczaru pod wpływem światła i wilgoci brunatnieje i traci garbniki — surowiec, który zamiast szarozielonego jest rdzawobrązowy i kruszy się w pył, nie ma już wartości. Gotowy napar trzymaj w szklanym, zamkniętym naczyniu w lodówce i przed użyciem doprowadź do właściwej temperatury. Nie dolewaj świeżego naparu do resztek starego. Miskę do nasiadówki po każdym użyciu wyparz.
Sucha mieszanka: 18 miesięcy w szczelnym słoju z ciemnego szkła. Gotowy napar: 24 godziny w lodówce, w zamkniętym naczyniu — po tym czasie wylać, bo napar bez konserwantu szybko zasiedlają bakterie, a nakłada się go na uszkodzoną śluzówkę
Największy błąd to sporadyczna nasiadówka raz na kilka dni przy jednoczesnym wycieraniu się szorstkim papierem toaletowym — mechaniczne drażnienie skutecznie niweczy działanie garbników. Konsekwentne przemywanie naparem zamiast papieru daje więcej niż najlepsza nasiadówka raz w tygodniu. Drugi błąd to gotowanie liścia oczaru razem z korą dębu przez 15 minut: dostajesz mętny napar z osadem, część garbników wypada z roztworu, a rumianek traci olejek. Trzeci błąd to gorąca woda — ma być letnia lub zimna, nigdy gorąca. Napar powinien być klarowny, ciemnobrunatny i wyraźnie ściągający w dotyku; jeśli jest blady i bez wyrazu, surowiec jest stary. Korę dębu możesz zastąpić kłączem pięciornika (kurze ziele) — jest jeszcze bogatsze w garbniki; rumianek zastąpisz kwiatem nagietka. Dla wygody możesz zamrozić napar w kostkach lodu i owinięte gazą przykładać na obrzmiały guzek — to działa lepiej niż jakikolwiek żel z apteki. Pamiętaj, że oczar leczy objaw: bez błonnika, nawodnienia i skrócenia czasu siedzenia na sedesie hemoroidy wrócą.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.