Kapiel
Szałwia lekarska od wieków uchodzi w polskim zielarstwie za surowiec odkażający i wysuszający: jej olejek eteryczny (tujon, cyneol, kamfora) działa przeciwbakteryjnie i przeciwgrzybiczo, a garbniki (do 8%) obkurczają i uszczelniają nabłonek, ograniczając wysięk. W nasiadówce przy upławach łączymy ją z korą dębu, która wzmacnia efekt ściągający, i z nagietkiem, który koi podrażnioną, zaczerwienioną śluzówkę sromu. Preparat działa miejscowo i objawowo — zmniejsza świąd, pieczenie i wilgotność okolicy intymnej. Upławy o utrzymującym się charakterze zawsze wymagają jednak rozpoznania przyczyny u ginekologa, bo za tym samym objawem może stać bakteryjna waginoza, kandydoza, rzęsistkowica lub choroba przenoszona drogą płciową.
Wyłącznie zewnętrznie — do obmywania i moczenia okolicy krocza. Nie stosować do irygacji pochwy: wypłukiwanie pochwy niszczy naturalną florę pałeczek kwasu mlekowego i najczęściej nasila upławy zamiast je leczyć. Jedna nasiadówka 15 minut, temperatura 37–38 stopni Celsjusza, 1–2 razy dziennie przez 7–10 dni. Po tym czasie zrób co najmniej 2-tygodniową przerwę — garbniki dębu i szałwii przy dłuższym stosowaniu wysuszają śluzówkę, powodując pęknięcia i wtórne infekcje. Jeśli po 7 dniach objawy nie ustępują, są cuchnące, żółto-zielone, pieniste lub towarzyszy im ból, gorączka albo krwawienie — przerwij i zgłoś się do ginekologa. Nie stosować u dziewczynek przed pokwitaniem bez zalecenia lekarza.
Gotowy wywar przechowuj wyłącznie w wyparzonym, szczelnie zamkniętym słoiku w lodówce i nie dłużej niż dobę; przed użyciem podgrzej do 37 stopni Celsjusza. Preparat bez konserwantów jest pożywką dla drobnoustrojów — użycie starego, zanieczyszczonego wywaru przy upławach może wprowadzić dodatkową infekcję i pogorszyć stan. Susz szałwii trzymaj w szczelnym, ciemnym słoiku maksymalnie 12 miesięcy; po tym czasie liść traci większość olejku i preparat przestaje działać odkażająco.
24 godziny w lodówce; najlepiej zużyć na świeżo
Najczęstszy błąd to gotowanie szałwii razem z korą — wrzenie usuwa olejek eteryczny i preparat traci działanie przeciwbakteryjne, zostawiając samo działanie ściągające. Szałwię zawsze tylko parzysz, pod przykryciem, w wodzie ok. 90 stopni Celsjusza. Drugi błąd to używanie nasiadówki jako irygacji — to działanie odwrotne do zamierzonego. Dobrze zaparzona szałwia daje intensywny, kamforowo-korzenny zapach; jeśli napar pachnie tylko sianem, susz jest stary i nadaje się co najwyżej na kompres. Liście zbieraj przed kwitnieniem, z drugiego roku uprawy, w słoneczne przedpołudnie po obeschnięciu rosy — wtedy zawartość olejku jest najwyższa. Susz w cieniu, w temperaturze do 35 stopni Celsjusza. Nagietek można zastąpić rumiankiem (20 g) lub kwiatem jasnoty białej. Korę dębu — zielem pięciornika kurze ziele. Miskę nasiadową wyparzaj wrzątkiem przed każdym użyciem; przy leczeniu infekcji własna higiena sprzętu decyduje o powodzeniu.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.