Okład z nagietka na trudno gojące się rany

Okład z nagietka na trudno gojące się rany

Oklad

Okład z nagietka to najstarszy i najlepiej udokumentowany sposób miejscowego stosowania tego zioła — kwiat nagietka zawiera triterpeny (faradiol i jego estry), flawonoidy oraz karotenoidy, które pobudzają ziarninowanie i przyspieszają naskórkowanie. Stosuje się go na rany, które nie chcą się domknąć: otarcia, powierzchowne owrzodzenia podudzi, pęknięcia skóry, rany po zdrapanych strupach. Do naparu dokładamy rumianek (przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie) i krwawnik (ściągająco, wspiera obkurczanie drobnych naczyń w ranie). Okład działa wilgotno — nie wysusza dna rany, a to właśnie w wilgotnym środowisku naskórek migruje najszybciej.

Metryczka

  • Typ: Oklad
  • Kategoria: Skóra i włosy
  • Trudność: łatwy
  • Czas przygotowania: 30 minut (25 minut parzenia + studzenie)
  • Wydajność: ok. 450 ml naparu — starcza na 3–4 okłady
  • Sezon: czerwiec–wrzesień (zbiór koszyczków nagietka w pełni kwitnienia, w słoneczny dzień po obeschnięciu rosy); surowiec suszony można stosować przez cały rok

Składniki

  • 2 łyżki suszonego kwiatu nagietka (koszyczki lub same języczki, ok. 4 g)
  • 1 łyżka suszonego koszyczka rumianku (ok. 2 g)
  • 1 łyżka suszonego ziela krwawnika (ok. 2 g)
  • 500 ml wody (przegotowanej, najlepiej destylowanej lub przefiltrowanej)
  • gaza jałowa 5–6 warstw lub kompres z gazy 10 x 10 cm (2–3 sztuki)
  • 1 płaska łyżeczka soli kuchennej niejodowanej (opcjonalnie, do wersji izotonicznej — ok. 4,5 g na 500 ml)

Przygotowanie

  1. Zagotuj 500 ml wody i odstaw na 1–2 minuty, aż temperatura spadnie do ok. 90 °C.
  2. Włóż nagietek, rumianek i krwawnik do wyparzonego naczynia, zalej wodą i natychmiast przykryj — pod przykryciem zostają olejki eteryczne rumianku.
  3. Parz 20 minut bez mieszania, cały czas pod przykryciem.
  4. Przecedź przez gęste sitko wyłożone gazą lub przez filtr do kawy — do okładu na ranę nie może trafić ani jeden fragment surowca.
  5. Jeśli robisz wersję izotoniczną (mniej piecze na otwartej ranie), rozpuść w gorącym naparze 4,5 g soli niejodowanej.
  6. Ostudź napar do 30–35 °C — okład ma być letni, nie gorący; gorący napar uszkadza świeżą ziarninę.
  7. Ranę i skórę wokół obmyj najpierw czystym naparem (polewając, nie trąc).
  8. Zwilż złożoną 5–6 razy gazę w naparze, lekko odciśnij, żeby nie ociekała, i przyłóż na ranę.
  9. Zabezpiecz luźnym bandażem lub siatką opatrunkową. NIE zaklejaj folią ani plastrem szczelnie — rana musi oddychać.
  10. Trzymaj okład 20–30 minut, zwilżając gazę ponownie, gdy zacznie podsychać (zwykle po ok. 10 minutach).
  11. Po zdjęciu okładu osusz skórę wokół rany przez delikatne przykładanie suchej jałowej gazy; samego dna rany nie wycieraj.
  12. Resztę naparu zamknij w wyparzonym słoiku i wstaw do lodówki — przed kolejnym użyciem podgrzej do letniej temperatury.

Dawkowanie

Okłady 2–3 razy dziennie po 20–30 minut, na czystą ranę, przez 7–14 dni. Przy owrzodzeniach podudzi — 2 razy dziennie przez maksymalnie 3–4 tygodnie, równolegle z leczeniem przyczyny (kompresjoterapia, leczenie żylaków). Każdy okład wymaga świeżej, jałowej gazy — gazy nie pierze się i nie używa ponownie. Jeśli po 5–7 dniach rana się nie zmniejsza, nie pojawia się różowa ziarnina albo brzegi się nie zbliżają — przerwij i idź do lekarza.

Przechowywanie

Przechowuj w wyparzonym, szczelnie zamkniętym słoiku w lodówce (2–8 °C). Napar ziołowy bez konserwantów to pożywka dla bakterii — po dobie w temperaturze pokojowej może być bardziej zanieczyszczony niż rana, którą chcesz leczyć. Napar mętny, o kwaśnym lub stęchłym zapachu, z osadem albo kożuchem — wylej bez wahania. Nigdy nie wkładaj używanej gazy z powrotem do naczynia z naparem.

Trwałość

24 godziny w lodówce; napar na otwarte rany najlepiej zużyć w ciągu 12 godzin

Wskazówki

Najczęstszy błąd to okład za gorący — traktuje się go jak kompres rozgrzewający, a on ma być letni; gorąco rozszerza naczynia i nasila wysięk. Drugi błąd: gaza ociekająca naparem — rozmiękcza brzegi rany i macerację skóry wokół, co pogarsza gojenie; gazę odciskaj do stanu wilgotnego, nie mokrego. Trzeci: użycie zwykłej ligniny lub waty — włókna wchodzą w ranę i tworzą ciało obce; tylko gaza. Kwiat nagietka rozpoznasz po tym, że dobry surowiec jest intensywnie pomarańczowy i lepki w dotyku (żywice) — zblakły, żółtawobiały susz stracił triterpeny i nie zadziała. Krwawnik możesz zastąpić zielem rzepiku (podobnie ściągający) lub liściem babki lancetowatej (bardziej gojący, mniej ściągający). Rumianek można pominąć, ale wtedy napar traci część działania przeciwzapalnego. Że wyszło, poznasz po tym, że napar ma barwę mocnej złocistej herbaty, pachnie miodowo-żywicznie i po ostudzeniu jest klarowny.

Przeciwwskazania

Użyte zioła

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.