Metryczka
- Typ: Oklad
- Kategoria: Skóra i włosy
- Trudność: łatwy
- Czas przygotowania: 20 minut
- Wydajność: 1 okład na powierzchnię ok. 10 x 10 cm
- Sezon: cały rok — siemię lniane to surowiec nasienny dostępny bez sezonu; nagietek zbieramy czerwiec–wrzesień, rumianek maj–lipiec
Składniki
- 3 łyżki zmielonego siemienia lnianego (ok. 30 g)
- 150 ml wrzącej wody
- 1 łyżka suszonego kwiatu nagietka (ok. 2 g)
- 1 łyżeczka suszonego koszyczka rumianku (ok. 1 g)
- 1 łyżeczka oliwy z oliwek (ok. 5 ml, żeby papka nie przywierała)
- kawałek jałowej gazy 15 x 15 cm (2 sztuki)
- kawałek czystej bawełnianej ściereczki lub ręcznik (do utrzymania ciepła)
Przygotowanie
- Zmiel siemię lniane w młynku bezpośrednio przed użyciem — zmielone szybko jełczeje, a zjełczały olej drażni skórę.
- Zalej nagietek i rumianek 150 ml wrzącej wody, przykryj i parz 10 minut, po czym przecedź przez gazę.
- Gorący, przecedzony napar (ok. 90 °C) wlej do rondelka i wsypuj zmielone siemię, mieszając energicznie trzepaczką, żeby nie było grudek.
- Podgrzewaj na małym ogniu 2–3 minuty, mieszając, aż powstanie gęsta, kleista papka o konsystencji gęstej owsianki — jeśli za gęsta, dolej łyżkę wrzątku.
- Dodaj łyżeczkę oliwy i wymieszaj — papka stanie się bardziej plastyczna i nie będzie przywierać.
- Rozłóż papkę warstwą ok. 5–8 mm na jałowej gazie, zostawiając 2 cm wolnego brzegu dookoła, i przykryj drugą warstwą gazy — czyrak nigdy nie styka się z papką bezpośrednio.
- Sprawdź temperaturę okładu na wewnętrznej stronie nadgarstka — ma być wyraźnie ciepły, ale ZNOŚNY, ok. 40–42 °C. Za gorący okład poparzy naciągniętą skórę nad czyrakiem.
- Przyłóż okład na czyraka, przykryj bawełnianą ściereczką i ręcznikiem, żeby dłużej trzymał ciepło.
- Trzymaj 20–30 minut, do momentu aż papka wyraźnie wystygnie.
- Zdejmij okład, skórę delikatnie obmyj letnim naparem z nagietka i osusz przez przykładanie jałowej gazy.
- Zużytą papkę wyrzuć — nigdy nie podgrzewaj i nie używaj ponownie tej samej porcji, ma na sobie wysięk i bakterie.
- Jeśli czyrak przebił się samoistnie, zaprzestań okładów wyciągających i przejdź na chłodne okłady odkażające (napar z nagietka), a ranę zabezpiecz jałowym opatrunkiem.
Dawkowanie
Okłady 2–3 razy dziennie po 20–30 minut, przez maksymalnie 3–5 dni — do momentu, aż czyrak dojrzeje (pojawi się żółty czop) i samoistnie się otworzy. Preparat WYŁĄCZNIE ZEWNĘTRZNY — kataplazmu się nie spożywa. Po przebiciu czyraka okładów rozgrzewających już NIE stosuj: ciepło w otwartej, zakażonej ranie sprzyja rozprzestrzenianiu się zakażenia. Jeśli po 5 dniach czyrak nie dojrzał albo zaczyna narastać, idź do lekarza — ropień wymaga nacięcia chirurgicznego, nie okładu.
Przechowywanie
Kataplazmu nie przechowuje się w ogóle. Ciepła, wilgotna, bogata w cukry papka to idealna pożywka dla gronkowca złocistego, czyli tej samej bakterii, która wywołała czyraka — użycie odgrzanej papki może rozsiać zakażenie. Same nasiona lnu przechowuj CAŁE (niemielone) w szczelnym słoiku, w ciemnym i chłodnym miejscu, do 12 miesięcy; zmielone siemię jełczeje w ciągu kilku dni, także w lodówce.
Trwałość
papkę przygotowuje się na jeden raz i zużywa natychmiast — nie przechowuje się jej
Wskazówki
Najgroźniejszy błąd to zbyt gorący okład — poparzysz naciągniętą, cienką skórę nad czyrakiem i zamiast jednej rany będziesz miał dwie. Zawsze sprawdzaj temperaturę na nadgarstku, nie na dłoni. Drugi błąd: kładzenie papki bezpośrednio na skórę — po wystygnięciu zasycha i zrywa naskórek przy zdejmowaniu; papka zawsze między dwiema warstwami gazy. Trzeci: mielenie siemienia na zapas — zmielone siemię po kilku dniach jest zjełczałe i drażniące, mielisz zawsze świeże. Jeśli nie masz młynka, możesz użyć całych nasion, ale wtedy wsyp 4 łyżki i gotuj 5 minut — śluzu wyjdzie mniej. Nagietek zastąpisz zielem krwawnika lub kwiatem rumianku samodzielnie; oliwę — olejem słonecznikowym. Że okład wyszedł, poznasz po tym, że papka jest jednolita, gładka, ciągnie się za łyżką jak kisiel i nie rozwarstwia się na wodę i osad. Po 2–3 dniach dobrze zrobionych okładów czyrak powinien wyraźnie zmięknąć, a na szczycie pojawić się żółtawy czop.
Przeciwwskazania
NIGDY nie stosuj okładu wyciągającego na czyraka zlokalizowanego w tzw. trójkącie śmierci — na wardze górnej, nosie i skórze między nosem a kącikami ust; drenaż żylny tej okolicy prowadzi do zatoki jamistej i zakażenie może przenieść się do mózgu. Czyrak w tej lokalizacji to bezwzględnie sprawa lekarza. Nie stosuj przy: gorączce powyżej 38 °C, dreszczach, powiększonych i bolesnych węzłach chłonnych, czerwonych smugach odchodzących od zmiany (zapalenie naczyń chłonnych), czyraku mnogim (karbunkuł) — to objawy uogólniającego się zakażenia wymagającego antybiotyku. Nie stosuj u chorych na cukrzycę, osób z immunosupresją, po przeszczepach i w trakcie chemioterapii bez zgody lekarza — u nich czyrak łatwo przechodzi w ropowicę. Nie stosuj przy uczuleniu na rośliny astrowate (nagietek, rumianek). Nie stosuj na skórę z zaburzonym czuciem (neuropatia) — nie poczujesz oparzenia. U dzieci: dopuszczalne powyżej 6. roku życia, przy temperaturze okładu obniżonej do 38–40 °C i pod stałym nadzorem dorosłego; u niemowląt i małych dzieci — nie. W ciąży i podczas karmienia stosowanie zewnętrzne na małą powierzchnię skóry jest bezpieczne. Nigdy nie wyciskaj i nie nakłuwaj czyraka — wtłaczasz bakterie do krwiobiegu.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.