Pasta ziołowa na dziąsła z mirrą i goździkami

Metryczka

• Typ: Pasta
• Kategoria: Pielęgnacja
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 25 minut
• Wydajność: ok. 50 ml pasty (na ok. 6 tygodni codziennego stosowania)
• Sezon: Cały rok — mirra i goździki to surowce importowane, dostępne suszone; liść szałwii najlepiej zebrać z własnej uprawy w czerwcu–lipcu, przed kwitnieniem, gdy zawartość olejku jest najwyższa

Składniki

• 1 łyżeczka (ok. 3 g) sproszkowanej żywicy mirry
• 1/2 łyżeczki (ok. 1,5 g) zmielonych pączków goździkowca
• 1 łyżeczka (ok. 2 g) sproszkowanego liścia szałwii lekarskiej
• 2 łyżki (ok. 30 g) oleju kokosowego rafinowanego lub nierafinowanego
• 1 łyżeczka (ok. 4 g) sody oczyszczonej
• 1 łyżeczka (ok. 4 g) glinki białej (kaolinu)
• 3 krople olejku goździkowego (opcjonalnie, do wzmocnienia działania znieczulającego)
• 5 kropli nalewki z mirry 20% (opcjonalnie, zamiast części proszku)

Przygotowanie

1. Sproszkuj mirrę w moździerzu — kruche grudki żywicy roztrzyj na drobny proszek, a następnie przesiej przez gęste sitko, aby usunąć ostre okruchy, które mogłyby drażnić dziąsła.
2. Zmiel goździki w młynku do przypraw i przesiej przez to samo sitko. Liść szałwii zmiel osobno na pył i również przesiej.
3. Wymieszaj w suchej miseczce mirrę, goździki, szałwię, sodę i glinkę białą — ucieraj łyżeczką 1–2 minuty, aż proszek będzie jednolicie brązowy, bez smug.
4. Rozpuść olej kokosowy w kąpieli wodnej w temperaturze do 40 °C — nie przegrzewaj, bo wyższa temperatura ulatnia eugenol z goździków.
5. Wlewaj ciepły olej do proszków po łyżeczce, cały czas ucierając, aż uzyskasz gładką pastę o konsystencji gęstej pasty do zębów. Jeśli jest zbyt sypka, dodaj pół łyżeczki oleju; jeśli zbyt rzadka — pół łyżeczki glinki.
6. Na końcu, gdy masa ostygnie poniżej 35 °C, wkropl olejek goździkowy i nalewkę z mirry, a następnie wymieszaj jeszcze przez 30 sekund.
7. Przełóż pastę do wyparzonego słoiczka o pojemności 50 ml, ubij łyżeczką, aby usunąć pęcherze powietrza, i zakręć.

Dawkowanie

Wyłącznie do stosowania miejscowego w jamie ustnej — nie połykać. Ilość wielkości ziarna grochu (ok. 0,5 g) nanieś na opuszkę czystego palca lub miękką szczoteczkę i wmasuj w brzeg dziąsła okrężnymi ruchami przez 1–2 minuty, 2 razy dziennie: rano i wieczorem po umyciu zębów. Pozostaw na 3–5 minut, po czym wypluj i przepłucz usta letnią wodą. Kurację prowadź przez 2–3 tygodnie, następnie zrób 2 tygodnie przerwy. Utrzymujące się krwawienie, ropa, ból lub rozchwianie zębów wymagają wizyty u stomatologa, a nie przedłużania kuracji ziołowej.

Przechowywanie

Przechowuj w ciemnym słoiczku ze szkła lub porcelany, w temperaturze pokojowej do 22 °C, z dala od źródeł ciepła i światła. Nabieraj wyłącznie czystą, suchą szpatułką lub łyżeczką — palec wprowadza bakterie i wodę, przez co pasta w kilka dni pleśnieje. W lecie, gdy olej kokosowy się rozpuszcza, trzymaj słoiczek w lodówce i wyjmij na 10 minut przed użyciem. Zmiana barwy na szarozieloną lub kwaśny zapach oznaczają, że preparat nadaje się do wyrzucenia.

Trwałość

3 miesiące w szczelnym słoiczku; po tym czasie olej kokosowy jełczeje i pasta traci zapach goździka

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zbyt gruboziarnista mirra — nieprzesiane okruchy żywicy działają jak papier ścierny i mogą pogłębić recesję dziąsła. Drugi błąd to przegrzanie oleju: powyżej 50 °C eugenol i tujon szybko odparowują, a pasta jest tylko tłustym proszkiem bez działania. Sody nie zwiększaj ponad 1 łyżeczkę — jej wyższe stężenie zaburza pH śliny i osłabia szkliwo przy częstym stosowaniu. Glinkę białą można zastąpić glinką różową (delikatniejsza) lub zieloną (bardziej ściągająca, ale ciemniej barwi pastę). Olej kokosowy można zamienić na olej sezamowy — będzie bardziej płynny, więc dołóż wtedy 2 łyżeczki glinki. Poprawnie wykonana pasta ma jednolitą, mokro-piaskową strukturę, nie rozwarstwia się i po nabraniu trzyma kształt na szpatułce. Sygnał, że działa: po 4–5 dniach krwawienie przy szczotkowaniu wyraźnie maleje, a brzeg dziąsła jest bledszy i twardszy.

Przeciwwskazania

Użyte zioła