Płukanka z rdestu ptasiego przy pieczeniu cewki moczowej

Metryczka

• Typ: Plukanka
• Kategoria: Drogi moczowe
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 1 godzina 10 minut (30 minut namaczania, 15 minut gotowania, 20 minut naciągania)
• Wydajność: ok. 850 ml, czyli 2 nasiadówki albo 3 przemycia
• Sezon: Cały rok z suszu. Rdest ptasi zbieraj od czerwca do września, w pełni kwitnienia, ścinając ziele nożyczkami tuż nad ziemią (nie wyrywaj z korzeniem, bo brudzi surowiec). Skrzyp polny — czerwiec–sierpień, wyłącznie pędy letnie, zielone i płonne. Rumianek maj–lipiec, nagietek czerwiec–wrzesień.

Składniki

• 2 łyżki suszonego ziela rdestu ptasiego (ok. 6 g)
• 1 łyżka suszonego ziela skrzypu polnego (ok. 3 g)
• 1 łyżka suszonego koszyczka rumianku (ok. 3 g)
• 1 łyżka suszonego kwiatu nagietka (ok. 3 g)
• 1 litr wody

Przygotowanie

1. Wyparz garnek i naczynie do przecedzenia odwaru.
2. Wsyp rdest ptasi i skrzyp polny do garnka, zalej 1 litrem zimnej wody, odstaw na 30 minut. Zimne namoczenie jest tu konieczne, bo krzemionka rozpuszcza się wolno.
3. Doprowadź do wrzenia i gotuj pod przykryciem 15 minut na małym ogniu. Krótsze gotowanie nie wyciągnie z rdestu ani skrzypu kwasu krzemowego — to nie są surowce naparowe.
4. Zdejmij z ognia, dorzuć rumianek i nagietek, natychmiast przykryj i odstaw na 20 minut.
5. Przecedź przez sitko wyłożone gazą — skrzyp zostawia twarde, ostre okruchy łodygi, które drażnią śluzówkę.
6. Ostudź do 36–37 °C. Płyn ma być letni, obojętny w dotyku — gorąca kąpiel przy zapaleniu dróg moczowych nasila przekrwienie.
7. Zużyj w ciągu doby, resztę trzymaj w lodówce i ogrzewaj przed użyciem.

Dawkowanie

Wyłącznie zewnętrznie. Nie wprowadzać do cewki moczowej ani do pochwy — cewka jest jałowa, a każde wprowadzenie płynu do niej wnosi bakterie i grozi wstępującym zakażeniem pęcherza. Przemywanie: 250 ml letniego odwaru polej na ujście cewki i krocze, myjąc od przodu do tyłu, 2–3 razy dziennie, zwłaszcza zaraz po oddaniu moczu. Nasiadówka: 400 ml odwaru rozcieńcz taką samą ilością letniej wody w wyparzonej misce i siedź 10–15 minut, raz dziennie, najlepiej wieczorem. Stosuj przez 5–7 dni. Płukankę traktuj jako uzupełnienie kuracji doustnej (dużo płynów, wywar moczopędny, w razie potrzeby antybiotyk), nie jako jej zamiennik.

Przechowywanie

Wyparzony słoik, szczelnie zamknięty, w lodówce, maksymalnie 24 godziny. Odwar z rdestu i skrzypu psuje się szybko — jest bogaty w cukry i mineralne sole, więc w temperaturze pokojowej po kilku godzinach mętnieje i zaczyna fermentować. Płyn z zapachem kwaśnym albo z zawiesiną wylej. Nigdy nie dolewaj świeżej porcji do resztek poprzedniej.

Trwałość

24 godziny w lodówce

Wskazówki

Najczęstszy błąd to zaparzenie rdestu i skrzypu jak zwykłej herbaty — krzemionka, dla której się je bierze, przechodzi do wody dopiero po kilkunastu minutach gotowania, a jeszcze lepiej po wcześniejszym zimnym namoczeniu. Drugi błąd to zbyt gorąca nasiadówka: ciepło ponad temperaturę ciała rozszerza naczynia miednicy, nasila przekrwienie i po wyjściu z miski pieczenie wraca ostrzej. Płyn ma być letni. Trzeci: przemywanie od tyłu do przodu — to przenoszenie flory jelitowej wprost na ujście cewki i najpewniejszy sposób na kolejne zapalenie pęcherza. Rdest ptasi zbieraj z dala od dróg i wydeptanych ścieżek, bo rośnie właśnie tam i kumuluje ołów. Zamiennik rdestu, gdy go nie masz: 2 łyżki liścia brzozy lub ziela nawłoci pospolitej — działanie łagodniejsze, ale kierunek ten sam. Odwar wyszedł, gdy jest jasnobrunatny, klarowny i ma trawiasty, lekko ściągający zapach.

Przeciwwskazania

Użyte zioła