Proszek z ashwagandhy na stres

Metryczka

• Typ: Proszek
• Kategoria: Sen i uspokojenie
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 50 minut
• Wydajność: ok. 105 g proszku (ok. 35 porcji po 3 g)
• Sezon: cały rok (surowiec importowany, suszony; kupuj korzeń w całych kawałkach, z podanym pochodzeniem i rokiem zbioru)

Składniki

• 100 g suszonego korzenia ashwagandhy (całe kawałki, nie gotowy proszek)
• 8 g nasion kardamonu malabarskiego, wyłuskanych z torebek (ok. 25 torebek)
• 6 g kory cynamonu cejlońskiego (ok. 2 laski długości 8 cm)
• 1 słoik 200 ml z hermetyczną zakrętką, całkowicie suchy
• młynek do ziół (min. 200 W) z twardymi ostrzami
• sitko o oczkach 0,3–0,5 mm

Przygotowanie

1. Sprawdź surowiec: korzeń ashwagandhy ma być suchy, kremowo-brązowy, łamiący się z trzaskiem, o wyraźnym, ostrym zapachu. Wilgotny albo pachnący stęchlizną nie nadaje się do zmielenia.
2. Jeśli korzeń jest nie w pełni suchy, dosusz go w piekarniku w 40 °C przez 30–40 minut, przy uchylonych drzwiczkach. Nie przekraczaj 50 °C — witanolidy są wrażliwe na temperaturę.
3. Połam korzeń na kawałki o długości ok. 2 cm. Grubsze, zdrewniałe fragmenty przekrój wzdłuż — inaczej zablokują młynek.
4. Mel ashwagandhę partiami po 25–30 g, impulsowo: 10 sekund mielenia, 20 sekund przerwy. Korzeń jest włóknisty, więc młynek może się grzać — przerwy są konieczne, żeby proszek nie ściemniał.
5. Przesiej przez sitko 0,3–0,5 mm. Włókna, które zostaną na sicie, domiel jeszcze raz; jeśli po drugim mieleniu nadal nie przechodzą, odrzuć je — to zdrewniały rdzeń bez wartości.
6. Osobno zmiel kardamon i cynamon (kardamon miel z odrobiną cynamonu, żeby ostrza nie zaklejały się od tłustych nasion).
7. Wymieszaj proszek ashwagandhy z przyprawami w suchej misce, mieszając łyżką przez pełną minutę do jednolitej barwy.
8. Przesyp do suchego słoika, zakręć hermetycznie, opisz nazwą i datą zmielenia.
9. Zanotuj na etykiecie dawkę: 1 płaska łyżeczka = ok. 3 g. Pomaga to nie pomylić się przy wieczornym odmierzaniu.

Dawkowanie

Doustnie, wieczorem: 1 płaska łyżeczka (ok. 3 g) proszku rozmieszana w szklance (200 ml) ciepłego mleka krowiego lub roślinnego z odrobiną tłuszczu (witanolidy lepiej wchłaniają się z tłuszczem), 30–60 minut przed snem. Można dosłodzić łyżeczką miodu po ostudzeniu napoju poniżej 40 °C. Dawka dobowa: 3–6 g proszku z korzenia, w 1–2 porcjach; przy dawce 6 g podziel na rano i wieczór. Nie przekraczaj 6 g na dobę bez konsultacji. Kuracja: 8–12 tygodni, potem 2–4 tygodnie przerwy. Efekt na poziom stresu i jakość snu ocenia się po 3–4 tygodniach — to nie jest preparat doraźny na jeden wieczór. Nie przyjmuj na czczo, bo u części osób podrażnia żołądek. Dzieci: nie stosować poniżej 12 lat; u nastolatków wyłącznie po konsultacji z lekarzem.

Przechowywanie

Hermetyczny słoik ze szkła, w ciemnym, suchym miejscu, do 20 °C. Proszek chłonie wilgoć i zbryla się, a zbrylony pleśnieje od środka, często niewidocznie — dlatego zawsze nabieraj suchą łyżeczką i nigdy nie trzymaj słoika w łazience ani przy zlewie. Nie przechowuj w lodówce (skraplanie). Witanolidy rozkładają się na świetle: przezroczysty słoik trzymaj w szafce, nie na blacie. Miel małe partie — świeżo zmielony korzeń jest wyraźnie aktywniejszy niż proszek półroczny.

Trwałość

6 miesięcy w hermetycznym słoiku, w ciemnym i suchym miejscu (nierozdrobniony korzeń: 2 lata)

Wskazówki

Najczęstszy błąd to kupno gotowego proszku niewiadomego pochodzenia — ashwagandha bywa zafałszowana korzeniem innych gatunków i to jeden z powodów, dla których lepiej mielić samodzielnie z całych, rozpoznawalnych kawałków korzenia. Drugi błąd to mielenie na raz całej porcji: proszek traci aktywność w kilka miesięcy, korzeń w kawałkach wytrzymuje dwa lata, więc miel po 100 g. Trzeci błąd to zasypywanie wrzątkiem — mleko podgrzej do ok. 60 °C, wsyp proszek, mieszaj trzepaczką, żeby nie zrobiły się grudki. Nie próbuj mielić korzenia w blenderze kielichowym — nie da rady włóknom i tylko rozgrzeje surowiec. Udany proszek jest jasnobeżowy, jednolity, o ostrym, ziemistym zapachu przypominającym koński pot — to jest właściwy, oczekiwany zapach, nie oznaka zepsucia. Zapach stęchły, piwniczny to sygnał, że surowiec zawilgotniał. Jeśli nie tolerujesz smaku, dodaj do porcji szczyptę kurkumy i łyżeczkę masła klarowanego — klasyczne ajurwedyjskie rozwiązanie, które dodatkowo poprawia wchłanianie.

Przeciwwskazania

Użyte zioła