Proszek z suszonych owoców głogu na serce

Proszek z suszonych owoców głogu na serce

Proszek

Owoc głogu to podstawowy krajowy surowiec nasercowy — procyjanidyny i flawonoidy (hiperozyd, witeksyna) rozszerzają naczynia wieńcowe, poprawiają ukrwienie mięśnia sercowego i łagodnie wzmacniają jego siłę skurczu, nie przyspieszając rytmu. Postać sproszkowana ma nad naparem tę przewagę, że zjadasz cały surowiec razem z błonnikiem i częścią procyjanidyn, które słabo przechodzą do wody. Dodatek serdecznika uspokaja kołatania na tle nerwowym, a melisa zdejmuje napięcie towarzyszące dolegliwościom sercowym. Głóg działa wolno i kumulacyjnie — pierwsze efekty widać po 4–6 tygodniach regularnego stosowania, więc to preparat na długą, spokojną kurację, a nie na doraźny ból w klatce.

Metryczka

  • Typ: Proszek
  • Kategoria: Serce i krążenie
  • Trudność: łatwy
  • Czas przygotowania: 1 godzina 30 minut
  • Wydajność: ok. 150 g proszku (ok. 50 dawek dziennych)
  • Sezon: wrzesień–październik (zbiór owoców po pierwszych chłodach, gdy są w pełni wybarwione); kwiat głogu — maj; serdecznik i melisa — czerwiec–sierpień

Składniki

  • 100 g suszonych owoców głogu (Crataegi fructus) — bez szypułek i zeschłych kielichów
  • 30 g suszonego ziela serdecznika pospolitego
  • 20 g suszonego liścia melisy
  • 10 g suszonego kwiatu głogu (opcjonalnie, podnosi zawartość flawonoidów)

Przygotowanie

  1. Przebierz suszone owoce głogu: usuń szypułki, resztki kielichów, owoce sczerniałe i te z nalotem pleśni. Dobry surowiec jest ceglastoczerwony do brunatnego, twardy i lekko marszczony.
  2. Dosusz owoce w piekarniku w 40 °C przez 45–60 minut, przy uchylonych drzwiczkach. Owoc gotowy do mielenia pęka pod naciskiem, a nie ugina się.
  3. Zmiel owoce w młynku udarowym partiami po 25 g, po 30–40 sekund na partię. Nasiona głogu są bardzo twarde — jeśli młynek zaczyna wyć, przerwij i przesiej to, co już zmielone, a resztę zmiel ponownie.
  4. Przesiej zmielony surowiec przez sitko o oczkach 0,5 mm. Na sicie zostaną odłamki pestek i twarde łupiny — odrzuć je, nie mają wartości leczniczej, a drapią gardło i przełyk.
  5. Zmiel osobno serdecznik, melisę i ewentualny kwiat głogu — surowce zielne mielą się w 15–20 sekund i nie należy ich wrzucać razem z twardymi owocami.
  6. Połącz proszek z owoców z proszkami zielnymi w misce i mieszaj 2 minuty łyżką, rozgarniając grudki. Gotowa mieszanka ma barwę ceglasto-oliwkową i jednolitą ziarnistość.
  7. Przesyp do słoika z ciemnego szkła, wypełniając go do 90 % — mniej powietrza to wolniejsze utlenianie procyjanidyn. Opisz: nazwa, data, skład.

Dawkowanie

Dorośli: 1 płaska łyżeczka proszku (ok. 3 g) 2–3 razy dziennie, popita szklanką letniej wody, bezpośrednio po posiłku. Można też wmieszać w jogurt, kaszę albo owsiankę — smak jest łagodny, lekko mączysty i cierpki. Dawka dobowa surowca: 3–9 g suchych owoców. Kurację prowadź minimum 6 tygodni — głóg działa kumulacyjnie i przed upływem miesiąca zwykle nic nie odczujesz. Standardowy cykl: 3 miesiące stosowania, potem miesiąc przerwy. Preparat jest bezpieczny w długiej kuracji u osób bez przeciwwskazań. Osoby starsze zaczynają od 1 łyżeczki dziennie i po tygodniu zwiększają do 2. Nie stosować u dzieci poniżej 12 lat bez konsultacji z lekarzem — choroby serca u dzieci wymagają diagnostyki, nie ziół.

Przechowywanie

Ciemny, szczelny słoik, w suchym miejscu, w temperaturze do 20 °C. Nie trzymaj nad kuchenką ani na parapecie — światło i ciepło rozkładają flawonoidy, a wilgoć zbryla proszek. Sproszkowany głóg chłonie wodę znacznie szybciej niż całe owoce, więc nabieraj go zawsze suchą łyżeczką i nie wsypuj z powrotem tego, co zostało w łyżeczce. Zbrylenie, ciemnienie do koloru brunatnoszarego albo zapach stęchlizny oznaczają, że porcja nadaje się tylko do wyrzucenia.

Trwałość

6 miesięcy — po tym czasie procyjanidyny wyraźnie tracą aktywność, a proszek blaknie

Wskazówki

Największy błąd to mielenie niedosuszonych owoców — miąższ głogu jest mączysty i wilgotny, oblepia noże i zamiast proszku daje ciasto. Drugi błąd to nieprzesianie mieszanki: odłamki pestek są ostre i drapią przełyk. Nie parz tego proszku wrzątkiem — cała idea polega na zjedzeniu surowca w całości, a wysoka temperatura degraduje część procyjanidyn. Melisa i serdecznik nie są obowiązkowe — jeśli masz niskie ciśnienie, pomiń serdecznik i zwiększ udział samego głogu. Zamienniki: głóg jednoszyjkowy i dwuszyjkowy są w zielarstwie równoważne i można je mieszać; zamiast melisy sprawdzi się miodownik melisowaty. Jak poznać, że wyszło: proszek jest jednolicie ceglastooliwkowy, sypki, pachnie sianem z lekką kwaskowatą nutą, a w ustach ma smak łagodnie cierpki i mączysty. Kwaśny, fermentacyjny zapach oznacza, że surowiec był niedosuszony. Kwiat głogu, jeśli go dodasz, wyraźnie podbija zawartość flawonoidów, ale skraca trwałość mieszanki do 4 miesięcy.

Przeciwwskazania

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.