Wywar z kory kruszyny na leniwe jelita

Metryczka

• Typ: Wywar
• Kategoria: Trawienie i wątroba
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 55 minut (przy korze już sezonowanej)
• Wydajność: ok. 250 ml — jedna dawka wieczorna
• Sezon: kwiecień–maj (zbiór kory z młodych pędów w czasie ruszania soków) — surowiec gotowy do użycia dopiero po roku sezonowania

Składniki

• 1 płaska łyżeczka rozdrobnionej kory kruszyny sezonowanej co najmniej 12 miesięcy (ok. 2 g)
• 1 łyżeczka suszonego liścia mięty pieprzowej (ok. 1 g)
• 1 łyżeczka rozgniecionych owoców kopru włoskiego (ok. 2 g)
• 1 płaska łyżeczka suszonego kwiatu rumianku (ok. 1 g, opcjonalnie, rozkurczowo)
• 300 ml zimnej wody
• 1 rondel z pokrywką i sitko o drobnych oczkach

Przygotowanie

1. Upewnij się, że kora jest sezonowana. Kora zebrana w tym roku NIE NADAJE SIĘ do użycia — musi leżeć rok w suchym miejscu albo zostać ogrzana przez 1 godzinę w 100 °C w piekarniku, co utlenia antrony wolne do nieszkodliwych antrachinonów.
2. Rozdrobnij korę na kawałki wielkości 3–5 mm i odważ 2 g na wadze kuchennej.
3. Rozgnieć owoce kopru włoskiego w moździerzu do pęknięcia łupinki.
4. Wsyp korę do rondla, zalej 300 ml zimnej wody i odstaw na 30 minut do napęcznienia — zimna woda wstępnie rozpuszcza glikozydy i skraca potrzebne gotowanie.
5. Doprowadź do wrzenia pod przykryciem, zmniejsz ogień i gotuj na wolnym ogniu 5 minut, licząc od zawrzenia.
6. Zdejmij rondel z ognia, wsyp miętę, koper włoski i rumianek (te surowce się nie gotuje — ich olejki wyparowałyby), przykryj i odstaw na 15 minut.
7. Przecedź przez drobne sitko, mocno odciśnij surowiec i uzupełnij przegotowaną wodą do 250 ml.
8. Pij letni, wieczorem. Po wypiciu wypij dodatkową szklankę wody.

Dawkowanie

Dorośli i młodzież powyżej 12. roku życia: 250 ml wywaru raz dziennie, wieczorem, na 1–2 godziny przed snem. Wypróżnienie następuje po 8–12 godzinach, czyli następnego ranka — nie zwiększaj dawki dlatego, że nic się nie dzieje po godzinie. Zawsze zaczynaj od najmniejszej skutecznej dawki: pierwszą kurację rozpocznij od 1 g kory (pół łyżeczki) i dopiero po dwóch dniach bez efektu podnieś do 2 g. Nie przekraczaj 2 g suchej kory na dobę. STOSOWANIE MAKSYMALNIE 7–10 KOLEJNYCH DNI, przy stosowaniu okazjonalnym nie częściej niż 2–3 razy w tygodniu. Nie podawać dzieciom poniżej 12. roku życia w żadnej postaci i dawce.

Przechowywanie

Gotowy wywar przygotowuj na bieżąco; przechowywany dłużej niż dobę w lodówce (2–6 °C) fermentuje i mętnieje. Korę przechowuj w szczelnym słoju z ciemnego szkła, w suchym miejscu, w temperaturze pokojowej, opisaną DATĄ ZBIORU — to najważniejsza informacja na etykiecie, bo bez niej nie wiesz, czy surowiec jest bezpieczny. Kora wilgotna pleśnieje i traci glikozydy; kora przechowywana ponad 3–4 lata stopniowo słabnie i wymaga zwiększenia dawki, czego lepiej unikać — po prostu odnów zapas.

Trwałość

24 godziny w lodówce; kora sezonowana — do 3 lat w szczelnym słoju

Wskazówki

Największy błąd początkujących: zerwanie kory z krzewu w kwietniu i zaparzenie jej tego samego wieczoru. To nie jest kwestia gustu — świeża kora zawiera antrony wolne i po prostu zwymiotujesz. Zawsze opisuj korę datą zbioru i odkładaj na rok. Drugi błąd to gotowanie kory razem z miętą i rumiankiem — olejki eteryczne uciekają z parą i tracisz cały efekt rozkurczowy, dla którego je dodajesz. Trzeci: mylenie kruszyny z szakłakiem pospolitym. Kruszyna ma pędy bez cierni, liście całobrzegie z 7–10 parami równoległych nerwów i korę z wyraźnymi jasnymi przetchlinkami, która po zdrapaniu warstwy korkowej odsłania czerwonawą warstwę wewnętrzną — to najprostszy test w terenie. Kruszyna działa łagodniej od senesu, więc jeśli senes powodował u Ciebie kolkę, to jest właśnie ten wybór. Jeśli chcesz jeszcze łagodniejszego działania, zamiast wywaru zrób macerat: 2 g kory zalej 250 ml wody o temperaturze pokojowej na 12 godzin i przecedź. Docelowo jelito leniwe leczy się błonnikiem (babka płesznik, babka jajowata, siemię lniane), 2 litrami wody dziennie i ruchem, a kruszyna jest wsparciem na start, nie rozwiązaniem.

Przeciwwskazania

Użyte zioła