Wywar
Wywar (odwar) z korzenia mniszka lekarskiego to klasyczny polski preparat żółciopędny i żółciotwórczy. Gorycze seskwiterpenowe korzenia — przede wszystkim taraksacyna — pobudzają wydzielanie żółci przez wątrobę i jej wyrzut z pęcherzyka, a jednocześnie zwiększają wydzielanie soku żołądkowego i trzustkowego. Korzeń wymaga gotowania, a nie zalewania wrzątkiem: substancje czynne i inulina są zamknięte w twardej, zdrewniałej tkance i ekstrahują się dopiero podczas kilkuminutowego wrzenia. Dodatek korzenia cykorii wzmacnia działanie na drogi żółciowe, kwiat kocanki działa rozkurczowo na przewód żółciowy, a mięta maskuje gorycz i zapobiega odbijaniu.
Dorośli: pół szklanki (ok. 150 ml) ciepłego wywaru 3 razy dziennie. Na pobudzenie apetytu i wydzielania żółci — 20–30 minut PRZED posiłkiem. Przy uczuciu pełności, zalegania i wzdęciach po tłustym jedzeniu — 30 minut PO posiłku. Kurację prowadź 2–4 tygodnie, następnie zrób minimum 1–2 tygodnie przerwy; kuracje żółciopędne powtarza się sezonowo (wiosna, jesień), nie prowadzi bez końca. Dzieci powyżej 12 lat: 1/4 szklanki (ok. 70 ml) 2 razy dziennie, wyłącznie po konsultacji z lekarzem. Dzieciom poniżej 12 lat nie podawać. Nie słodź cukrem — gorycz jest tu substancją czynną, a zablokowanie receptorów smaku gorzkiego osłabia odruch żółciopędny.
Przechowuj wyłącznie w lodówce (2–8 °C), w zakręconym słoiku lub termosie, maksymalnie dobę. Wywar z korzenia zawiera inulinę i cukry, dlatego w temperaturze pokojowej po kilku godzinach zaczyna fermentować — objawia się to kwaśnym zapachem, pienieniem i mętnieniem. Taki wywar wylej, nie pij. Nie mroź: po rozmrożeniu wytrąca się osad, a gorycze tracą aktywność. Każdego dnia kuracji przygotuj świeżą porcję.
24 godziny w lodówce — wywar jest odwarem wodnym bez konserwantu i szybko fermentuje
Najczęstszy błąd to zalanie korzenia wrzątkiem jak herbaty — korzeń mniszka to surowiec zdrewniały, wymaga gotowania, inaczej dostajesz zabarwioną wodę bez goryczy. Drugi błąd to gotowanie razem z kocanką i miętą: to niszczy olejki eteryczne i flawonoidy — surowce delikatne dorzuca się dopiero po zdjęciu z ognia. Wywar powinien mieć wyraźną gorycz odczuwalną w tylnej części języka i barwę mocnej herbaty; jeśli jest jasny i mdły, korzeń był źle wysuszony (w zbyt wysokiej temperaturze traci gorycze) albo za grubo pokrojony. Korzeń zbierany jesienią jest bogatszy w inulinę i gorycze niż wiosenny. Jeśli nie masz cykorii, zwiększ mniszek do 3 łyżek. Kocankę możesz zastąpić 1 łyżeczką kwiatu rumianku (działa rozkurczowo, ale słabiej żółciopędnie), a miętę — szczyptą nasion kopru włoskiego. Nie używaj garnka aluminiowego: garbniki i kwasy fenolowe reagują z aluminium, wywar ciemnieje i nabiera metalicznego posmaku. Jeśli gorycz jest nie do przełknięcia, wypij wywar przez słomkę i popij łykiem wody — ale nie rozcieńczaj i nie dosładzaj.
Komentarze
Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.
Zaloguj się, aby dodać komentarz.