Ciepły kompres ze skrzypu na okolicę nerek

Metryczka

• Typ: Oklad
• Kategoria: Drogi moczowe
• Trudność: łatwy
• Czas przygotowania: 4 godziny (3 godziny moczenia + 35 minut gotowania i parzenia + 20–30 minut zabiegu)
• Wydajność: ok. 600 ml wywaru — na 1–2 kompresy
• Sezon: maj–sierpień (zbiór pędów płonnych skrzypu polnego, ścinanych ok. 5 cm nad ziemią, w suchy dzień; wiosenne pędy zarodnikowe są bezwartościowe). Rumianek: maj–sierpień. Krwawnik: czerwiec–wrzesień. Sam kompres wykonuje się przez cały rok z suszu.

Składniki

• 4 łyżki suszonego ziela skrzypu polnego (Equiseti herba)
• 2 łyżki suszonego koszyczka rumianku
• 1 łyżka suszonego ziela krwawnika
• 750 ml zimnej wody
• 1 lniana lub bawełniana ściereczka ok. 40 x 50 cm (warstwa robocza)
• 1 sucha ściereczka bawełniana (warstwa pośrednia)
• 1 duży ręcznik wełniany lub frotté (warstwa izolacyjna)
• 1 termofor (do podtrzymania ciepła)

Przygotowanie

1. Wsyp 4 łyżki skrzypu do garnka, zalej 750 ml ZIMNEJ wody i odstaw na 3 godziny — moczenie na zimno uwalnia krzemionkę.
2. Doprowadź do wrzenia i gotuj pod przykryciem na małym ogniu dokładnie 20 minut; skrzyp musi być gotowany, inaczej krzemionka nie przejdzie do wody.
3. Zdejmij garnek z ognia, dorzuć 2 łyżki rumianku i 1 łyżkę krwawnika, przykryj i odstaw na 15 minut — te dwa surowce tylko naciągają, nie gotuj ich.
4. Przecedź wywar przez gęste sitko lub gazę; odrzuć zioła.
5. Ostudź lub podgrzej wywar do 42–45 stopni C i sprawdź termometrem — na plecach próg oparzenia jest wyższy niż na brzuchu, ale nie przekraczaj 45 stopni C.
6. Zanurz lnianą ściereczkę w gorącym wywarze, wyjmij i mocno odciśnij — ma być wilgotna, nie ociekająca.
7. Połóż się na brzuchu, ściereczkę ułóż w poprzek pleców na wysokości ostatnich żeber i talii, po obu stronach kręgosłupa.
8. Nakryj kompres suchą ściereczką, potem ręcznikiem wełnianym, a na wierzch połóż termofor, żeby ciepło nie uciekło.
9. Leż nieruchomo 20–30 minut; kompres traci temperaturę roboczą po ok. 25 minutach.
10. Zdejmij warstwy, osusz plecy, ubierz się ciepło i odpocznij pod kocem jeszcze 30 minut — po zabiegu nie wychodź na zimno.
11. W trakcie zabiegu i po nim wypij 1–2 szklanki ciepłej wody lub słabego naparu ze skrzypu, żeby wesprzeć wypłukiwanie dróg moczowych.

Dawkowanie

Preparat wyłącznie zewnętrznie. Kompres stosuj 1 raz dziennie, najlepiej wieczorem przed snem, przez 20–30 minut. Kuracja: 7–10 dni z rzędu, potem co najmniej tygodniowa przerwa. Nie stosuj ciągle przez wiele tygodni. Skrzyp doustnie (napar wspomagający) — jeśli w ogóle, to 1 łyżka suszu na szklankę wody, gotowana 15 minut, 2 razy dziennie, nie dłużej niż 4–6 tygodni; nie łącz z odwodnieniem ani z lekami moczopędnymi bez konsultacji.

Przechowywanie

Wywar przelej do wyparzonego słoika, zakręć i trzymaj w lodówce maksymalnie dobę; przed użyciem podgrzej porcję do 42–45 stopni C. Odwar ze skrzypu jest pożywką dla pleśni i bakterii — pozostawiony w temperaturze pokojowej mętnieje i po kilkunastu godzinach nie nadaje się nawet na okład. Suszony skrzyp trzymaj w szczelnym słoiku w ciemności, do 12 miesięcy; zawilgocony surowiec pleśnieje i traci wartość.

Trwałość

wywar zużyć w ciągu 24 godzin, przechowywany w lodówce; najlepiej świeży

Wskazówki

Największy błąd to zalanie skrzypu wrzątkiem i zaparzenie go jak herbaty — krzemionka jest słabo rozpuszczalna i przechodzi do wody dopiero po dłuższym gotowaniu, dlatego moczenie na zimno plus 20 minut wrzenia to obowiązek, a nie fanaberia. Drugi błąd to zbieranie niewłaściwego gatunku: leczniczy jest wyłącznie skrzyp polny, którego pędy płonne mają gałązki boczne skierowane ukośnie ku górze i pochewki z 6–12 ząbkami; skrzyp błotny i bagienny są trujące dla zwierząt i nieprzydatne w ziołolecznictwie — nie zbieraj skrzypu z mokradeł i rowów. Jeśli nie masz rumianku, zastąp go 2 łyżkami kwiatu lipy lub 2 łyżkami siemienia lnianego (śluz dobrze trzyma ciepło). Kompres z siemienia lnianego jako podkład pod skrzypowy trzyma temperaturę o kilka minut dłużej. Że kompres jest zrobiony dobrze poznasz po tym, że po zdjęciu skóra na lędźwiach jest równomiernie różowa, ciepła i sucha, a w plecach czuć rozluźnienie — plamiste zaczerwienienie, pieczenie lub bąble oznaczają, że wywar był za gorący. Wywar ze skrzypu ma barwę słomkowozieloną i lekko trawiasty zapach; jeśli jest brunatny i kwaśny, surowiec był zawilgocony.

Przeciwwskazania

Użyte zioła