Kąpiel z solą i olejkiem sosnowym

Kąpiel z solą i olejkiem sosnowym

Kapiel

To najbardziej fizjologiczna z kąpieli ziołowych — działa nie tyle chemią surowca, ile osmozą i temperaturą. Sól w stężeniu ok. 1–2% tworzy roztwór hipertoniczny wobec płynu tkankowego: ściąga wodę z rozpulchnionego naskórka, obkurcza tkankę i przy okazji zmniejsza świąd oraz sączenie w zmianach zapalnych skóry. Igliwie i pączki sosny zwyczajnej oraz kosodrzewiny wnoszą olejek eteryczny bogaty w pineny i borneol — działa on wykrztuśnie przez wdychanie pary, antyseptycznie na skórę i rozgrzewająco przez pobudzenie receptorów termicznych. Klasyczne wskazanie to zmęczenie i przeziębienie chwytające w kościach, obolałe mięśnie po wysiłku oraz skóra łojotokowa i swędząca. Kąpiel jest przyjemna i skuteczna, ale ma jedno wyraźne ograniczenie: mocno obciąża układ krążenia i wysusza skórę suchą.

Metryczka

  • Typ: Kapiel
  • Kategoria: Pielęgnacja
  • Trudność: łatwy
  • Czas przygotowania: 30 minut moczenia + 35 minut odwaru + 20 minut kąpieli
  • Wydajność: składniki na jedną pełną kąpiel w wannie (ok. 100–120 litrów wody); odwar ok. 1,2 litra
  • Sezon: pączki sosny: marzec–kwiecień (młode, jeszcze niezerwane z osłonek, zbierane przed rozwinięciem — wtedy zawartość olejku i żywicy jest najwyższa); igliwie sosny i świerku: cały rok, ale najlepsze zimą i wczesną wiosną, gdy zawartość olejku eterycznego jest najwyższa, a igły są młode i elastyczne; owoc jałowca: wrzesień–listopad drugiego roku (zbierać wyłącznie dojrzałe, granatowo-czarne z woskowym nalotem — zielone są niedojrzałe i silniej drażniące). Kąpiel wykonujesz najczęściej jesienią i zimą

Składniki

  • 300 g soli morskiej niejodowanej lub soli kłodawskiej (na wannę ok. 120 litrów daje stężenie ok. 0,25%; dla efektu solankowego zwiększ do 1–2 kg)
  • 200 g soli gorzkiej — siarczanu magnezu (sól Epsom)
  • 60 g suszonego igliwia i pączków sosny zwyczajnej (Pini turiones et folium) lub kosodrzewiny
  • 20 g suszonego owocu jałowca pospolitego, lekko rozgniecionego (Juniperi fructus)
  • 20 g suszonego igliwia świerku pospolitego (opcjonalnie)
  • 1,5 litra wody na odwar
  • 10 kropli olejku eterycznego sosnowego (Pinus sylvestris) lub kosodrzewinowego (Pinus mugo)
  • 1 łyżka oleju słonecznikowego albo 2 łyżki mleka w proszku (nośnik dla olejku eterycznego)

Przygotowanie

  1. Igliwie i pączki sosny rozdrobnij nożem lub sekatorem — całe, niepocięte igły oddają olejek bardzo opornie. Owoc jałowca rozgnieć płaską stroną noża (nie mel na proszek).
  2. Zalej rozdrobniony surowiec (60 g sosny, 20 g jałowca, 20 g świerku) 1,5 litra zimnej wody i moczyć 30 minut.
  3. Doprowadź do wrzenia i gotuj POD PRZYKRYCIEM 15 minut. Igliwie jest surowcem twardym i tłustym od żywicy — wymaga odwaru, nie naparu. Przykrycie jest obowiązkowe: bez niego olejek eteryczny odparuje razem z parą i zostanie ci brązowa woda o zapachu terpentyny.
  4. Zdejmij z ognia i odstaw pod przykryciem na kolejne 20 minut, żeby olejek skroplony na pokrywce wrócił do wywaru.
  5. Odcedź przez gęste sitko wyłożone gazą. Masz ok. 1,2 litra ciemnego, żywicznego odwaru.
  6. W osobnym naczyniu wymieszaj 10 kropli olejku eterycznego z 1 łyżką oleju słonecznikowego (albo z 2 łyżkami mleka w proszku). Olejek eteryczny NIE rozpuszcza się w wodzie — wkroplony wprost do wanny pływa po powierzchni w postaci nierozcieńczonych kropel; olejki iglaste są drażniące i przy kontakcie z okolicami intymnymi potrafią mocno zapiec.
  7. Napełnij wannę wodą o temperaturze 37–38 °C. Rozpuść w niej sól morską i sól gorzką, mieszając ręką aż do całkowitego zniknięcia kryształków — nierozpuszczone ziarna drapią skórę i zalegają na dnie.
  8. Wlej odwar i rozprowadzoną w nośniku mieszankę olejku. Wymieszaj.
  9. Zanurz się na 15–20 minut, oddychając spokojnie i głęboko — wdychanie pary z olejkiem sosnowym to połowa działania tej kąpieli (efekt wykrztuśny i udrażniający zatoki). Głowę trzymaj nad wodą.
  10. Po kąpieli spłucz się KRÓTKO letnią wodą, żeby zmyć osad solny ze skóry — pozostawiony na skórze silnie ją wysusza.
  11. Osusz się i od razu nałóż balsam lub olej na wilgotną skórę. Połóż się pod kocem na 30 minut — kąpiel jest rozgrzewająca i wyjście w chłód zaraz po niej niweczy efekt oraz sprzyja przeziębieniu.

Dawkowanie

Do stosowania wyłącznie zewnętrznego. Kąpiel 15–20 minut, 2–3 razy w tygodniu; przy przeziębieniu bez gorączki — codziennie przez 3–4 dni, zawsze wieczorem, z położeniem się do łóżka bezpośrednio po zabiegu. Nie przedłużaj kąpieli powyżej 20 minut — w roztworze solnym dłuższe moczenie mocno odwadnia naskórek. Nie stosuj dłużej niż 3 tygodnie z rzędu bez przerwy; po serii 10–12 kąpieli zrób 2 tygodnie przerwy. U dzieci powyżej 3. roku życia: temperatura maks. 36 °C, czas 10 minut, ilość soli zmniejszona o połowę i BEZ olejku eterycznego — sam odwar z igliwia wystarczy. U dzieci poniżej 3 lat, a szczególnie u niemowląt, olejków iglastych i mentolowych NIE stosować w ogóle: mogą wywołać skurcz krtani i zatrzymanie oddechu.

Przechowywanie

Igliwie, pączki i jałowiec trzymaj w szczelnym słoiku z ciemnego szkła lub w blaszanej puszce, w chłodzie i bez dostępu światła — olejek eteryczny w cieple i na słońcu ucieka i utlenia się w drażniące produkty. Nie przechowuj surowca zmielonego: pocięte igliwie traci olejek w tygodnie, więc rozdrabniaj bezpośrednio przed użyciem. Sole trzymaj w szczelnym pojemniku z dala od wilgoci — sól gorzka jest higroskopijna i w wilgotnej łazience zbryla się w kamień. NIE mieszaj soli z ziołami w jednym słoiku na zapas: sól ściągnie wilgoć i zioła spleśnieją. Olejek eteryczny: ciemna butelka, chłodne miejsce, maksymalnie 2 lata od otwarcia — utleniony olejek iglasty (zapach terpentynowo-kwaśny zamiast żywicznego) jest silnym alergenem kontaktowym i nie wolno go używać do kąpieli.

Trwałość

suche igliwie i pączki: 12 miesięcy w szczelnym słoiku (po roku zapach wyraźnie słabszy). Sole: bezterminowo, o ile są suche. Gotowy odwar: zużyć od razu, maksymalnie do 24 godzin w lodówce

Wskazówki

Największy błąd to gotowanie igliwia w otwartym garnku — olejek eteryczny odparuje z parą i po godzinie pracy zostanie ci brązowa woda bez działania. Przykrywka jest obowiązkowa, a odstawienie pod przykryciem po zdjęciu z ognia pozwala skroplonemu na pokrywce olejkowi wrócić do odwaru. Drugi błąd: wkraplanie olejku eterycznego wprost do wanny. Bez nośnika (olej, mleko w proszku, śmietanka, emulgator) krople pływają po powierzchni i przy wchodzeniu do wanny lądują nierozcieńczone na skórze i śluzówkach — olejki iglaste są drażniące i potrafią wywołać rumień. Trzeci: pozostawienie soli na skórze po wyjściu. Sól nie odżywia — ona ściąga wodę; niespłukana zostawia skórę szorstką i swędzącą. Czwarty: rozpuszczanie soli w za zimnej wodzie — nierozpuszczone kryształy drapią i osiadają na dnie. Igliwie sosny można zastąpić kosodrzewiną (olejek intensywniejszy, silniej rozgrzewający), świerkiem albo jodłą pospolitą; jałowiec można pominąć bez większej straty. Sól gorzka (siarczan magnezu) i sól morska nie są wymienne — pierwsza działa osmotycznie i rozluźnia mięśnie, druga wnosi mikroelementy i wysusza; najlepsza jest mieszanka obu. Dobrze zrobiony odwar jest ciemnobursztynowy, pachnie żywicznie i las czuć w łazience natychmiast po wlaniu; jeśli zapach jest ledwo wyczuwalny, surowiec był stary albo gotowałeś bez przykrycia. Po prawidłowej kąpieli skóra jest ciepła i lekko zaróżowiona, a oddech wyraźnie swobodniejszy — jeśli natomiast kręci ci się w głowie i masz kołatanie serca, woda była za gorąca lub kąpiel za długa.

Przeciwwskazania

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.