Krem łagodzący z owsa koloidalnego dla skóry atopowej

Krem łagodzący z owsa koloidalnego dla skóry atopowej

Krem

Emolient dla skóry atopowej, suchej i świądowej, u której uszkodzona bariera naskórkowa przepuszcza wodę na zewnątrz, a alergeny do środka. Owies koloidalny (drobno zmielone ziarno owsa zwyczajnego) zawiera beta-glukany, awenantramidy i skrobie tworzące na skórze ochronny, łagodzący film — jest to jeden z nielicznych surowców roślinnych z ugruntowaną pozycją w pielęgnacji AZS. Nagietek dostarcza triterpenów (faradiol) o działaniu przeciwzapalnym i przyspieszającym gojenie, rumianek — bisabololu i chamazulenu łagodzących zaczerwienienie i świąd. Podłoże jest celowo bogate w ceramidopodobne lipidy (masło shea, olej z krokosza bogaty w kwas linolowy), bo skórze atopowej brakuje przede wszystkim lipidów międzykomórkowych. Formuła bez olejków eterycznych — skóra atopowa ich nie toleruje.

Metryczka

  • Typ: Krem
  • Kategoria: Skóra i włosy
  • Trudność: zaawansowany
  • Czas przygotowania: 80 minut + 24 godziny stabilizacji (plus 4 tygodnie na macerat nagietkowy, jeśli robisz go sam)
  • Wydajność: ok. 210 g kremu (2 opakowania po ok. 105 ml)
  • Sezon: nagietek: czerwiec–wrzesień, kwiaty (najlepiej pełne koszyczki) zbierane w słoneczne południe, gdy w pełni otwarte; rumianek: maj–sierpień, koszyczki zbierane w 3.–5. dniu kwitnienia; owies: sierpień–wrzesień (ziarno) — do kremu wystarczą kupne płatki owsiane, najlepiej bezglutenowe

Składniki

  • Faza wodna: 120 ml naparu z owsa koloidalnego (3 łyżki drobno zmielonych płatków owsianych na 150 ml gorącej wody, mieszane 15 minut, przecedzone przez gęstą gazę)
  • Faza wodna: 5 g gliceryny roślinnej
  • Faza wodna: 2 g mocznika farmaceutycznego (ok. 1% — bezpieczne dla skóry atopowej)
  • Faza olejowa: 15 g maceratu olejowego z kwiatu nagietka (kwiat nagietka zalany olejem słonecznikowym 1:5, macerowany 4 tygodnie)
  • Faza olejowa: 12 g oleju z krokosza barwierskiego (wysoka zawartość kwasu linolowego)
  • Faza olejowa: 12 g masła shea nierafinowanego
  • Faza olejowa: 10 g emulgatora Olivem 1000
  • Faza olejowa: 5 g alkoholu cetylowego
  • Faza olejowa: 3 g lanoliny bezwodnej (opcjonalnie, silna okluzja — pomiń przy alergii na wełnę)
  • Faza schłodzona: 5 g D-pantenolu
  • Faza schłodzona: 3 g wyciągu glicerynowego z rumianku
  • Faza schłodzona: 1,5 g konserwantu szerokiego spektrum (Cosgard/Geogard)
  • Faza schłodzona: 10 kropli witaminy E
  • kwas mlekowy do korekty pH

Przygotowanie

  1. Przygotuj owies koloidalny: 3 łyżki płatków owsianych zmiel w młynku do kawy na drobny, jedwabisty pył. Sprawdź jakość mielenia — szczypta wsypana do szklanki wody powinna zmętnić ją mlecznie i nie opadać natychmiast na dno.
  2. Zalej mąkę owsianą 150 ml wody o temperaturze ok. 70 °C, mieszaj energicznie 15 minut, aż powstanie mleczna, lekko śluzowata zawiesina. Przecedź przez gęstą gazę lub pieluchę tetrową, wyciśnij. Uzyskany płyn to faza wodna — potrzebujesz 120 ml.
  3. Zdezynfekuj alkoholem 70% wszystkie narzędzia i opakowania. Napar owsiany jest bardzo dobrą pożywką dla drobnoustrojów — pracuj szybko i konserwuj obowiązkowo.
  4. Faza wodna: do 120 ml naparu owsianego dodaj glicerynę i 2 g mocznika, mieszaj do rozpuszczenia.
  5. Faza olejowa: w drugiej zlewce umieść macerat nagietkowy, olej z krokosza, masło shea, emulgator, alkohol cetylowy i lanolinę.
  6. Obie zlewki podgrzej w kąpieli wodnej do 70–75 °C, do całkowitego rozpuszczenia fazy olejowej.
  7. Wlewaj fazę wodną do olejowej cienkim strumieniem, homogenizując mikserem przez 4–5 minut. Emulsja z naparem owsianym gęstnieje mocniej niż zwykła — nie przestrasz się, że masa robi się gęsta jak budyń.
  8. Mieszaj szpatułką podczas stygnięcia. Przy 40 °C dodaj D-pantenol, wyciąg z rumianku, witaminę E i konserwant; homogenizuj 1 minutę.
  9. Zmierz pH — cel 5,0–5,5, dla skóry atopowej najlepiej bliżej 5,0 (kwaśny płaszcz hydrolipidowy u atopików jest zaburzony w kierunku zasadowego). Skoryguj kwasem mlekowym.
  10. Przelej do wyparzonych opakowań z pompką. Skóra atopowa jest szczególnie podatna na zakażenia — słoiczek, do którego wkłada się palce, to zły pomysł.
  11. Odstaw na 24 godziny, sprawdź stabilność, a przed pierwszym pełnym użyciem wykonaj próbę na małym fragmencie skóry.

Dawkowanie

WYŁĄCZNIE ZEWNĘTRZNIE. Nakładaj obficie, cienką ale ciągłą warstwą, na całą suchą skórę — u atopika emolient stosuje się w dużych ilościach (dorosły potrzebuje realnie 200–250 g emolientu tygodniowo na całe ciało; ten przepis to porcja na mniej więcej tydzień pielęgnacji miejscowej). Aplikuj 2–3 razy dziennie, a przede wszystkim w ciągu 3 minut po kąpieli, na wilgotną jeszcze skórę (zasada „soak and seal” — nasiąknij i zamknij). Rozprowadzaj zgodnie z kierunkiem wzrostu włosów, bez wcierania i bez pocierania, żeby nie zatykać mieszków. Kuracja: stale, także w okresach remisji — emolient stosuje się codziennie, również gdy skóra wygląda dobrze; przerwanie pielęgnacji w remisji to najczęstsza przyczyna nawrotu. Dzieci: można stosować od 3. roku życia; u dzieci pomiń mocznik całkowicie (dzieci znoszą go gorzej — piecze na przeczosach) i pomiń lanolinę, jeśli występuje alergia. U niemowląt nie stosować preparatu domowej roboty — użyj gotowego, przebadanego emolientu aptecznego. Przed pierwszym użyciem obowiązkowa próba na 2 cm skóry przez 48 godzin.

Przechowywanie

Opakowanie z pompką lub airless, obowiązkowo w lodówce (4–8 °C). Krem z naparem owsianym psuje się szybciej niż emulsje na hydrolacie — pierwszym objawem jest zwykle kwaskowaty, lekko zbożowy, zjełczały zapach albo pojawienie się różowawych lub zielonkawych plamek. Skóra atopowa jest podatna na nadkażenia bakteryjne (gronkowiec złocisty) i grzybicze — nakładanie skażonego kremu na przeczosy to prosta droga do zaostrzenia. Przy jakiejkolwiek wątpliwości co do świeżości: wyrzuć.

Trwałość

6–8 tygodni z konserwantem, przechowywany w lodówce; napar owsiany skraca trwałość — nie rób większych porcji na zapas

Wskazówki

Owies koloidalny to nie to samo co zwykłe płatki wrzucone do wody — chodzi o frakcję na tyle drobną, że tworzy trwałą zawiesinę koloidalną. Miel w młynku do kawy przez co najmniej minutę i przesiej przez gęste sitko; zbyt gruba mąka opadnie na dno i zrobi w kremie piaszczyste grudki. Kupuj owies bezglutenowy, jeśli krem ma być używany u kogoś z celiakią — zwykłe płatki bywają zanieczyszczone pszenicą podczas transportu. Macerat nagietkowy rób ze świeżo wysuszonych kwiatów; nagietek szybko traci barwę i wtedy traci też faradiol — dobry macerat jest intensywnie pomarańczowo-złoty, blady oznacza stary surowiec. Nie ulegaj pokusie dodania olejków eterycznych „dla zapachu” — nawet lawenda i rumianek rzymski, uchodzące za łagodne, są u atopików częstą przyczyną alergii kontaktowej; ten krem ma pachnieć zbożowo i nijako, i tak ma być. Nie dodawaj też ekstraktu z herbaty, alkoholu ani mentolu (mentol daje chwilową ulgę w świądzie, po czym nasila suchość). Jeśli krem jest za gęsty, przy kolejnym wyrobie zwiększ fazę wodną o 20 ml, a nie zmniejszaj masła — atopik potrzebuje lipidów. Dobrze zrobiony krem jest matowy, kremowo-żółtawy (od nagietka), gęsty, rozgrzewa się w dłoniach i wsiąka w ok. 2 minuty, zostawiając skórę miękką i lekko okluzyjną w dotyku. Kluczowa rzecz, o której często się zapomina: emolient działa tylko wtedy, gdy jest stosowany codziennie i w dużej ilości — najlepszy skład, użyty raz na tydzień, nie zrobi nic.

Przeciwwskazania

Komentarze

Brak komentarzy. Bądź pierwszą osobą, która się wypowie.

Zaloguj się, aby dodać komentarz.