Macerat olejowy z pokrzywy na skórę głowy

Metryczka

• Typ: Macerat
• Kategoria: Skóra i włosy
• Trudność: średni
• Czas przygotowania: 1 godzina pracy + 3 dni po 3 godziny w kąpieli wodnej (albo 4–6 tygodni maceracji na zimno) + 2 dni dekantacji
• Wydajność: ok. 230–250 ml maceratu z 300 ml oleju wyjściowego — starczy na ok. 25–30 wcierek
• Sezon: liść: maj–czerwiec, przed kwitnieniem, młode szczyty pędów; korzeń: wrzesień–październik albo marzec–kwiecień; macerat najlepiej złożyć jesienią, gdy masz oba surowce z jednego roku

Składniki

• 30 g suszonego liścia pokrzywy zwyczajnej (Urticae folium)
• 20 g suszonego, rozdrobnionego korzenia pokrzywy (Urticae radix) — to on odpowiada za działanie na wypadanie
• 300 ml oleju z pestek winogron lub oleju słonecznikowego (lekkie, nie obciążają włosów) — nie oliwa, bo ciężko się spłukuje
• 1 słoik 700 ml, wyparzony i całkowicie suchy
• 10 kropli witaminy E (tokoferol)
• opcjonalnie: 15 kropli olejku eterycznego rozmarynowego (Rosmarinus officinalis, chemotyp cyneolowy) — pobudza mikrokrążenie w skórze głowy
• opcjonalnie: 10 g suszonego skrzypu polnego — dodatkowa porcja krzemionki

Przygotowanie

1. Liść zbieraj przed kwitnieniem (maj–czerwiec), same młode szczyty pędów, w rękawicach. Korzeń kop jesienią (wrzesień–październik) albo wczesną wiosną, gdy roślina ma go najbogatszy.
2. Liść susz szybko, w cieniu i przewiewie, w temperaturze do 40 °C, w cienkiej warstwie — pokrzywa suszona zbyt wolno czernieje i traci chlorofil. Dobrze wysuszony liść ma zachowany żywy, ciemnozielony kolor.
3. Korzeń umyj, pokrój na kawałki 3–5 mm jeszcze w stanie świeżym (potem stwardnieje), susz w 40–45 °C do pełnej kruchości, rozdrobnij w młynku na grubą kaszkę.
4. Wsyp do suchego słoika 30 g liścia i 20 g korzenia. Dodaj skrzyp, jeśli go używasz.
5. Zalej 300 ml oleju — proporcja 1 część surowca na 6 części oleju wagowo. Pokrzywa mocno pęcznieje: po godzinie dolej oleju tak, by surowiec był przykryty warstwą 2 cm.
6. Wymieszaj drewnianą pałeczką, zakręć słoik.
7. Wersja na ciepło (POLECANA — z twardego korzenia wyciąg na zimno idzie bardzo opornie): kąpiel wodna 50–60 °C, 3 godziny dziennie przez 3 kolejne dni. Nie przekraczaj 60 °C.
8. Wersja na zimno: 4–6 tygodni w ciemnym miejscu w temperaturze pokojowej, wstrząsanie co 2 dni. Trzymaj z dala od światła — chlorofil na słońcu blaknie, a razem z nim część działania.
9. Odcedź przez gęste sitko wyłożone podwójną gazą, mocno odciśnij surowiec.
10. Odstaw na 48 godzin w chłodzie. Zdekantuj klarowny olej znad osadu do ciemnej butelki — na dnie zostanie zielonkawy szlam z chlorofilu i drobin korzenia; wyrzuć go, bo to on odpowiada za jełczenie.
11. Dodaj 10 kropli witaminy E i 15 kropli olejku rozmarynowego (do ZIMNEGO oleju), wstrząśnij, opisz butelkę datą.
12. Do wygody stosowania przelej porcję do butelki z długą, cienką końcówką aplikatora — wcierkę nakłada się na przedziałki skóry głowy, nie na włosy.

Dawkowanie

ZEWNĘTRZNIE, na skórę głowy. Wcierka przed myciem: 8–10 ml maceratu podgrzej w dłoniach do temperatury ciała, nanieś aplikatorem na przedziałki (co 2 cm, przez całą głowę), rozprowadź opuszkami palców i masuj skórę głowy okrężnymi ruchami przez 5–10 minut — masaż jest tu równie ważny jak samo zioło, bo to on pobudza mikrokrążenie. Zostaw na 30–60 minut pod ręcznikiem lub czepkiem (ciepło zwiększa wchłanianie), potem umyj włosy delikatnym szamponem — zwykle potrzebne są dwa mycia. Częstotliwość: 2 razy w tygodniu, kuracja 3 miesiące, potem miesiąc przerwy. Pierwsze efekty (mniej łupieżu, mniejsze przetłuszczanie) widać po 3–4 tygodniach; wpływ na wypadanie ocenia się nie wcześniej niż po 3 miesiącach, bo tyle trwa cykl włosa. Nie zostawiaj na noc — pokrzywa z korzeniem pod okluzją przez 8 godzin potrafi podrażnić skórę głowy. Włosy suche na końcówkach: możesz nanieść resztkę oleju z dłoni na końcówki, ale trzymaj wcierkę przede wszystkim przy skórze. Nie stosować doustnie.

Przechowywanie

Ciemna butelka ze szkła, szczelnie zamknięta, 12–18 °C, z dala od światła. NIE w łazience — para wodna i wahania temperatury przyspieszają jełczenie, a butelka z wcierką odruchowo ląduje właśnie tam. Trzymaj ją w szafce w sypialni, a do łazienki bierz na czas zabiegu. Zjełczały macerat pachnie starym olejem i po nałożeniu zaczyna piec w skórę głowy — utlenione lipidy podrażniają mieszki włosowe, czyli robią dokładnie odwrotnie niż powinny. Jeśli olej zmętniał, pojawił się osad albo zmienił zapach — wyrzuć.

Trwałość

9–10 miesięcy w ciemnej butelce; na oleju z pestek winogron ok. 8 miesięcy

Wskazówki

Najczęstszy błąd: robienie maceratu wyłącznie z liścia. Liść jest świetny na kondycję skóry i łupież, ale to KORZEŃ zawiera lignany i beta-sitosterol hamujące 5-alfa-reduktazę — jeśli robisz olej pod wypadanie, korzeń musi w nim być. Drugi błąd: oliwa jako baza. Wcierki się spłukuje, a oliwa jest ciężka, oblepia włos i wymaga trzech myć szamponem, po których skóra głowy jest przesuszona i produkuje jeszcze więcej łoju. Pestki winogron albo słonecznik. Trzeci błąd: maceracja korzenia na zimno przez 2 tygodnie i dziwienie się, że olej jest bezbarwny. Z twardej, zdrewniałej tkanki wyciąg na zimno idzie miesiącami — dla korzenia rób kąpiel wodną. Czwarty błąd: zostawianie wcierki na noc. Jak poznać, że wyszło: olej ma barwę oliwkowozieloną (chlorofil z liścia), pachnie sianem i lekko ziemisto (korzeń). Jeśli jest bezbarwny — pokrzywa była stara albo źle suszona. Rozmaryn w składzie ma sens: to jedno z niewielu ziół z badaniami porównawczymi przy łysieniu androgenowym, ale kobiety w ciąży i osoby z padaczką muszą go pominąć. Skrzyp dorzuca krzemionkę, choć jej biodostępność z maceratu olejowego jest niska — wodny odwar skrzypowy jako płukanka po myciu daje pod tym względem więcej. Najlepszy schemat: wcierka olejowa 2 razy w tygodniu + płukanka z naparu pokrzywy i skrzypu po każdym myciu.

Przeciwwskazania

Użyte zioła